ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Προλογικό Σημείωμα
Στην Υπερένδοξη και Αειπάρθενο Θεοτόκο την Κυρία όλης της κτίσης
Σημείωμα προς τους αναγνώστες

ΜΕΡΟΣ Ι
Δύο χρήσιμες νουθεσίες πριν από την αρχή του σωτήριου αυτού βιβλίου
Περί της θανάσιμης αμαρτίας γενικά και της ζημιάς που κάνει σε όσους αμαρτάνουν
Περί των μεγάλων αμαρτιών ειδικότερα
Περί των ελαφρών αμαρτημάτων
Θεραπείες και γιατρικά πολύ ωφέλιμα για όλες τις αμαρτίες γενικά
Περί της αντίθεης και ασεβέστατης βλασφημίας
Περί της αντίθεης και δαιμονικής υπερηφάνειας
Περί ξενοδοξίας
Περί φιλαργυρίας
Φοβερό παράδειγμα ασπλαχνίας
Άλλο παράδειγμα
Περί της κτηνώδους πορνείας
Περί θυμού και οργής
Περί γαστριμαργίας
Περί φθόνου, από τον οποίο γεννιέται και ο φόνος
Περί ακηδίας, δηλαδή περί αμελείας
Περί αγνωμοσύνης
Άλλο όμοιο
Περί διαφόρων θλίψεων και ότι όσοι σηκώνουν το Σταυρό εκουσίως γίνεται γι’ αυτούς ελαφρύς, για όσους όμως τον σηκώνουν ακουσίως γίνεται βαρύτατος
Ποια είναι η αιτία που οι δίκαιοι έχουν θλίψεις σ’ αυτόν τον κόσμο και οι αμαρτωλοί άνεση
Ότι πρέπει να επιθυμούμε τις θλίψεις, για την ωφέλεια που απολαμβάνουμε χάρη σ’ αυτές
Πρώτη παρηγοριά των θλιμμένων είναι η επίγνωση των αμαρτημάτων τους
Δεύτερη παρηγοριά: ότι με αυτές τις πρόσκαιρες θλίψεις λυτρώνεται ο θλιμμένος από την αιώνια κόλαση
Τρίτη παρηγοριά: η απόλαυση της ουράνιας μακαριότητας
Τέταρτη παρηγοριά: η μελέτη του Δεσποτικού Πάθους
Πέμπτη θεραπεία: η προσευχή
Μια μελέτη των θλίψεων πολύ ωφέλιμη
Περί της αγίας δωρεάς
Έβδομη παρηγοριά των θλιμμένων
Παρηγοριά για τους άπορους και τους φτωχούς
Παρηγοριά για εκείνους που ήταν πλούσιοι και πτώχευσαν
Παρηγοριά για τους αρρώστους και αδύναμους στο σώμα
Τελευταία παρηγοριά, για τους νεκρούς τους
Περί αφροσύνης εκείνων που επιθυμούν πρωτεία και ότι ο κόσμος ξεχνάει τους φίλους του και μνημονεύει με εγκώμια τους εχθρούς του
Περί της ματαιότητας των κοσμικών πραγμάτων και περί της καταφρόνησης του κόσμου
Ότι οι απολαύσεις του κόσμου είναι πικρές και πρέπει όλοι να τις μισούμε και να ποθούμε την ουράνια Βασιλεία
Περί των κινδύνων της ζωής μας και περί της βραχύτητάς της
Ότι δεν πρέπει να καυχιέται κανείς για την ευτυχία του σώματος, αλλά να στοχάζεται το τέλος του
Περί απάτης, ασχήμιας και ψευδούς υποσχέσεως και πονηρής ανταποδόσεως του κόσμου
Περί ματαιότητας και κινδύνου και βραχύτητας της τιμής του κόσμου
Περί του να έχεις αυτογνωσία και περί της δυστυχίας της ανθρώπινης φύσης
Ότι είμαστε ξένοι και πάροικοι στη ζωή και δεν πρέπει να ποθούμε τις σαρκικές απολαύσεις, επειδή είναι σαν όνειρο

ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Περί του χρέους που οφείλουμε στον ευεργέτη Θεό
Περί της αγάπης προς τον πλησίον
Περί κυβερνήσεως του σώματος και απονεκρώσεως των παθών
Περί αισθήσεων
Περί προσοχής της γλώσσας
Περί των ψυχικών δυνάμεων
Περί της προσοχής και της ανδρείας που χρειαζόμαστε σ’ αυτή την επιχείρηση της αρετής
Περί συντριβής και κατανύξεως
Πρώτη νουθεσία για τη συντριβή της καρδιάς, περί του πλήθους των αμαρτημάτων σου
Δεύτερη νουθεσία. Πόσες ζημιές σου συμβαίνουν διά μέσου της αμαρτίας
Τρίτη νουθεσία. Πόσο μισεί την αμαρτία ο Κύριος
Τέταρτη νουθεσία. Περί των τιμωριών της κολάσεως
Πέμπτη νουθεσία. Περί των ευεργεσιών του Σωτήρος μας
Περί εξομολογήσεως
Πρώτη εντολή: «Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου»
Δεύτερη εντολή: «Ου λήψη το όνομα αυτού επί ματαίω»
Τρίτη εντολή: «Μνήσθητι αγιάζειν την ημέραν του Σαββάτου»
Τέταρτη εντολή: «Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου»
Πέμπτη εντολή: «Ου φονεύσεις»
Έκτη εντολή: «Ου μοιχεύσεις»
Έβδομη εντολή: «Ου κλέψεις»
Όγδοη εντολή: «Ου ψευδομαρτυρήσεις»
Ένατη και δέκατη εντολή: περιέχονται στις έξι πρώτες εντολές και αρκούν όσα γράψαμε για εκείνες
Περί των τεσσάρων γυναικών που κολάστηκαν γιατί άφησαν μια αμαρτία ανεξομολόγητη
Άλλο όμοιο
Περί ικανοποιήσεως, δηλαδή περί νηστείας, ελεημοσύνης και προσευχής
Περί προετοιμασίας για την άχραντο και ιερά Κοινωνία
Περί του φόβου που πρέπει να έχουμε μήπως κοινωνούμε αναξίως
Προσευχή πριν από την ιερά Μετάληψη
Άλλη προσευχή μετά την άχραντο Κοινωνία
Περί εκείνων που τόλμησαν να ιερουργήσουν αναξίως, κάποια θαύματα, και κρίση του Παντοδύναμου Θεού
Περί εκείνων που κοινώνησαν αναξίως και τιμωρήθηκαν από το Θεό στην παρούσα ζωή, για νουθεσία δική μας και παραδειγματισμό
Περί των εναρέτων γυναικών που κοινώνησαν αξίως
Μερικά θαύματα του Δεσποτικού σώματος
Ότι κανένας, που έχει στον κόσμο αυτό ανάπαυση της σάρκας, δεν θα κληρονομήσει την ουράνια Βασιλεία, αλλά μόνο με την πάλη του σώματος και με τη μίμηση του σωτηρίου Πάθους του Κυρίου
Ότι πρέπει να καταφρονούμε τον πρόσκαιρο πλούτο και να θησαυρίζουμε στον ουρανό μέσω των φτωχών
Περί των τεσσάρων εσχάτων. Και πρώτα περί μνήμης θανάτου
Περί της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου και περί της κοινής αναστάσεως των ανθρώπων
Στίχοι του Λέοντος του Σοφού εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Κυρίου κατ’ αλφάβητον
Περί της άρρητης δόξης του Παραδείσου και περί της μακαριότητος των δικαίων
Περί των άρρητων τιμωριών της ατελεύτητης κολάσεως
Περί μετανοίας. Ότι την ώρα του θανάτου δεν ωφελεί καθόλου

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ
Αγάπιος προς τους αναγνώστες
Όπου θέλει ο Θεός νικιέται η τάξη της φύσεως και όπου ενεργεί ο Θεός γίνεται δυνατό το αδύνατο
Κανόνας Χαιρετήσιμος εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον
Περί των Ιουδαίων που τυφλώθηκαν και περί εκείνου που του κόπηκαν τα χέρια και θεραπεύτηκε από τη Θεοτόκο όταν πίστεψε στον Χριστό
Περί εκείνης που έθρεφε με γάλα το μωρό της ενώ ήταν νεκρή και μετά από ένα χρόνο αναστήθηκε
Περί κάποιου Ιωάννη, οπτασία ωφέλιμη
Περί του ναού της Θεοτόκου στο Νεώριο
Περί του τυφλού που τον φώτισε το νερό της Ζωοδόχου Πηγής
Περί του σοφού βασιλέως Λέοντος
Περί του Θεσσαλού που αναστήθηκε από το νερό της Ζωοδόχου Πηγής
Περί του Αγίου Ρωμανού του Μελωδού, ο οποίος συνέθεσε τα κοντάκια όλων των αγίων
Περί του Αγίου Γρηγορίου, αρχιεπισκόπου Νεοκαισαρείας, του θαυματουργού
Περί του Ιωάννη του Δαμασκηνού, του οποίου το κομμένο χέρι θεράπευσε η Πανάμωμος
Περί της βασίλισσας της Φραγκίας, της οποίας τα κομμένα χέρια γιάτρεψε η παντοδύναμη Δέσποινα
Περί εκείνης που έβγαλε τα μάτια της για να φυλάξει σωφροσύνη και παρθενία
Περί εκείνης που έκοψε τα χείλη της και τη μύτη για να φυλάξει την υποσχεθείσα παρθενία
Περί των αθώων νεανίδων στις οποίες απέστειλε από τον ουρανό στεφάνους η πανύμνητος Δέσποινα
Περί του μεθυσμένου μοναχού
Περί εκείνου που πειραζόταν από το δαίμονα της πορνείας και λυτρώθηκε χάρη στη Θεομήτορα
Ότι το πανσέβαστο όνομα της Αειπαρθένου Μαρίας αφανίζει και διώκει τους δαίμονες
Παρόμοιο
Περί του Νεστοριανού που αναστήθηκε
Περί του Ιωάννη Κουκουζέλη
Περί της Αγίας Λαύρας του Άθωνος και περί του ύδατος του οσίου πατρός ημών Αθανασίου
Περί της Ιεράς Μονής των Ιβήρων και της σεβασμίας εικόνας της Πορταΐτισσας
Περί εκείνου που αρνήθηκε το Χριστό και υπέγραψε έγγραφο
Άλλο παρόμοιο περί του Θεόφιλου που αρνήθηκε εγγράφως το Χριστό
Περί εκείνου που είδε την Παναγία να κοινωνεί τους κοπιώντες αδελφούς ουράνιο άρτο
Περί εκείνης που γέννησε μαύρο παιδί και μαζί με το παιδί λυτρώθηκε από τη Θεομήτορα χάρη στο νερό
Περί κάποιου μοναστηριού που βοηθήθηκε παραδόξως στην εσχάτη ανάγκη από τη Θεομήτορα
Περί του Ρωμαίου που αναστήθηκε
Περί εκείνου που δεν μπόρεσε να μάθει γράμματα παρά μόνο το «Χαίρε, Μαρία»
Περί του παιδιού του ειρηνικού που λυτρώθηκε από τα ποτάμια ύδατα
Περί του Ιουδαίου που λυτρώθηκε από τα δεσμά και πίστεψε στον Κύριο
Περί του παιδιού που φονεύθηκε από τον Ιουδαίο πατέρα του και αναστήθηκε και ομολόγησε την Παναγία Θεοτόκο
Περί του ασθενούς και γέροντος που δυνάμωσε και απέκτησε νεανική δύναμη
Περί των αδελφών που φιλονίκησαν και ειρήνευσαν χάρη στην Παναγία Δέσποινα
Περί του γόνου στρατιώτη, στον οποίο δώρισε ο Κύριος την άφεση, καμπτόμενος από τις ικεσίες της Μητρός του
Περί της ανέκφραστης ωραιότητας της Αειπαρθένου, την οποία αξιώθηκε να δει ένας κληρικός ευλαβής και ενάρετος
Περί του παιδιού που αναστήθηκε και φανέρωσε αυτόν που το σκότωσε
Περί του μικρού Ιουδαίου που κοινώνησε και δεν κάηκε από τη φωτιά της καμίνου
Περί της αιμομίκτριας και παιδοκτόνου, την οποία η Πανάγνος έσωσε από την κατηγορία
Περί εκείνου που η μητέρα του τον παρέδωσε στο δαίμονα κατά τη σύλληψή του
Περί εκείνου που αμφέβαλλε για την παρθενία της Θεομήτορος και λυτρώθηκε από ένα θαύμα
Έκσταση θαυμάσια που δείχνει ότι μια ρανίδα του Δεσποτικού αίματος υπερβαίνει όλα τα αμαρτήματα των ανθρώπων
Περί εκείνου που δίσταζε στο Μυστήριο της Ευχαριστίας και είδε το Χριστό εν σαρκί ως νήπιο
Περί εκείνου που φονεύθηκε από τους Ιουδαίους και αναστήθηκε από τη Θεομήτορα
Ότι η εικόνα της Θεοτόκου αφάνισε το θανατικό από τη Ρώμη και τους θεράπευσε όλους
Περί της θαυματουργίας που έγινε σε ένα ζωγράφο
Περί κάποιας ευλαβούς της οποίας τη μορφή πήρε η Δέσποινα και την έσωσε από την κακουργία του δαίμονος
Περί κάποιας κοπέλας που είδε σε έκσταση το Χριστό να ιερουργεί στον Παράδεισο
Περί εκείνης που αξιώθηκε να δει τον Κύριο με το σώμα του τριετή, όπως αυτή ζήτησε
Περί κάποιου αντρόγυνου οι οποίοι φύλαξαν παρθενία διάγοντες εν συζυγία
Περί του αρχιληστή, ο οποίος εξαιτίας της ευλάβειάς του προς τη Θεοτόκο έτυχε συγχωρήσεως και θαυμαστής ενταφιάσεως
Περί κάποιου βλάσφημου, τον οποίο τιμώρησε ο Κύριος σε αυτή τη ζωή με ελεεινό θάνατο του σώματος
Περί κάποιου βλάσφημου, τον οποίο σκότωσε η θεία δίκη
Περί εκείνης που αναστήθηκε από τους νεκρούς για να εξομολογηθεί την κρυμμένη αμαρτία της
Περί του κληρικού που πόρνευσε και πνίγηκε στο ποτάμι και αναστήθηκε από τους νεκρούς
Περί του στρατιώτη ληστή, ο οποίος προσευχόταν καθημερινά και γι’ αυτό δε φονεύθηκε από το δαίμονα
Περί της ψυχής χήρας, της οποίας την ψυχή πήρε η Πανάμωμος Δέσποινα, ενώ στο θάνατο του πλουσίου παρουσιάστηκαν δαίμονες
Περί εκείνου που πληγώθηκε αοράτως για μια μικρή βλασφημία και γιατρεύτηκε από τη Θεομήτορα
Περί του λεπρού που γιατρεύτηκε και πήγε σε μοναστήρι
Περί του παιδιού που δεν κάηκε από τη φωτιά
Περί του τυφλού που βρήκε το φως του
Περί εκείνου που λυτρώθηκε από τα θαλάσσια ύδατα
Παρόμοιο, περί εκείνων που λυτρώθηκαν από την τρικυμία
Οπτασία και έκσταση θαυμάσια κάποιου ελεήμονος και ευλαβούς προς την Υπεραγία Θεοτόκο
Θαύμα φρικωδέστατο περί υπακοής προς τους γονείς. Και περί της Ιεράς Λειτουργίας
Περί των δύο παιδιών που, ενώ το σπίτι τους καταστράφηκε από τον σεισμό, διαφυλάχτηκαν σώα
Περί εκείνου που έπεσε από το τείχος και κομματιάστηκε και χάρη στη Θεοτόκο γιατρεύτηκε
Περί της θαυματουργίας στο πηγάδι του Θραφανού. Και ακόμη περί κάποιων υδάτων με θαυμαστή φύση
Οπτασία θαυμάσια ότι ο Κύριος γίνεται ευμενής προς εμάς καμπτόμενος από τις ικεσίες της Μητρός του
Κανόνας από την Αγία Εβδόμη Οικουμενική Σύνοδο