Στὴν ἀπαγόρευση τῆς χρήσεως τῶν κοινωνικῶν δικτύων προχωρεῖ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση γιὰ παιδιὰ κάτω τῶν 13 ἐτῶν καὶ στὴν ἐπιβολὴ περιορισμῶν στὴ χρήση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας γιὰ τὰ μεγαλύτερα παιδιά, ὅπως ἀνακοίνωσε ἡ Πρόεδρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς, Οὔρσουλα φὸν ντὲρ Λάιεν.
Ἡ πρωτοβουλία γιὰ τὴ θέσπιση κανόνων σὲ ἐπίπεδο ΕΕ ἔρχεται μετὰ τὴν ἐφαρμογὴ περιορισμῶν στὰ «μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης» γιὰ ἐφήβους ἀπὸ διάφορα κράτη – μέλη τῆς ΕΕ, στὸ πλαίσιο μίας παγκόσμιας προσπάθειας γιὰ τὸν περιορισμὸ τῆς προσβάσεως τῶν παιδιῶν στὰ «μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης». Ἡ φὸν ντὲρ Λάιεν δήλωσε: «Ἐμεῖς ἀποφασίζουμε τοὺς κανόνες, ὄχι οἱ μεγάλες ἑταιρεῖες τεχνολογίας».
Στὴν πραγματικότητα τὸ νομοθετικὸ αὐτὸ πλαίσιο ποὺ ὀνομάζεται «Kids Act» ἐνδέχεται νὰ χρειασθεῖ χρόνια γιὰ νὰ τεθεῖ σὲ ἰσχύ, καθὼς θὰ πρέπει νὰ ἐγκριθεῖ ἀπὸ τὰ ἐπιμέρους κράτη – μέλη τῆς ΕΕ, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη προχωρήσει σὲ δικές τους ἀπαγορεύσεις στὰ «μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης». Τὸ «Kids Act» θὰ «ἀποτελέσει ἕνα νέο γιγαντιαῖο νομοθετικὸ πλαίσιο τῆς ΕΕ» «tovima.gr» 16-9-2026).
Ἡ προστασία τῶν μικρῶν παιδιῶν ἀπὸ τὴν ἀνεξέλεγκτη χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς θετικὴ ἐνέργεια τῆς ΕΕ. Διότι τὰ κοινωνικὰ δίκτυα, ὅταν χρησιμοποιοῦνται χωρὶς ὅρια, καὶ μάλιστα ἀπὸ μικρὰ παιδιά, δημιουργοῦν ἐξάρτηση καὶ διάσπαση τῆς προσοχῆς, ἀλλὰ καὶ τὰ παρασύρουν σὲ ἀκατάλληλες προσβάσεις. Ἐδῶ οἱ μεγάλοι δὲν μποροῦν νὰ ἐλέγξουν τὴ χρήση τῶν δικτύων αὐτῶν. Πόσο μᾶλλον τὰ παιδιά, ποὺ εἶναι εὐάλωτα σὲ ἀκατάλληλο περιεχόμενο, διαδικτυακὸ ἐκφοβισμό, παραπλάνηση καὶ ψεύτικα πρότυπα ζωῆς. Ἡ θέσπιση ἡλικιακῶν ὁρίων καὶ χρονικῶν περιορισμῶν μπορεῖ πράγματι νὰ λειτουργήσει προστατευτικά.
Ὡστόσο ἕνας νόμος, ὅσο χρήσιμος καὶ ἂν εἶναι, δὲν ἀρκεῖ γιὰ νὰ λύσει τὸ πρόβλημα. Ἡ οὐσιαστικὴ προστασία τοῦ παιδιοῦ ἀρχίζει μέσα στὴν οἰκογένεια. Οἱ γονεῖς δὲν πρέπει μόνο νὰ ἀπαγορεύουν, ἀλλὰ καὶ νὰ συζητοῦν μὲ τὰ παιδιὰ καὶ νὰ τὰ καθοδηγοῦν. Εἶναι ἀντιφατικὸ νὰ ζητοῦμε ἀπὸ ἕνα παιδὶ νὰ ἀφήσει τὸ κινητὸ τηλέφωνο, ὅταν οἱ γονεῖς δίπλα του εἶναι συνεχῶς προσηλωμένοι σὲ μία ὀθόνη. Οἱ γονεῖς ὀφείλουν νὰ δίνουν τὸ καλὸ παράδειγμα καὶ νὰ βοηθήσουν ἔτσι τὰ παιδιά τους νὰ κατανοήσουν ὅτι πρέπει νὰ μάθουν νὰ ξεχωρίζουν τὸ ὠφέλιμο ἀπὸ τὸ βλαβερὸ καὶ νὰ χρησιμοποιοῦν ὑπεύθυνα τὴν τεχνολογία.
Παράλληλα, δὲν ἀρκεῖ μόνο τὸ νὰ ἀπαγορεύσουμε στὰ παιδιὰ τὰ κοινωνικὰ δίκτυα· χρειάζεται ἐπιπλέον νὰ τοὺς προσφέρουμε κάτι δημιουργικὸ στὴ θέση τους: ἀληθινὴ ἐπικοινωνία, οἰκογενειακὴ θαλπωρή, καλὲς παρέες, παιχνίδι, ἄθληση, δημιουργικὲς δραστηριότητες. Καὶ τὸ σπουδαιότερο, νὰ βοηθήσουμε τὰ παιδιά μας νὰ ἔχουν μιὰ συνειδητὴ συμμετοχὴ στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ μιὰ προσωπικὴ σχέση μὲ τὸν Χριστό, τὴν πηγὴ τῆς χαρᾶς καὶ τῆς ζωῆς. Διαφορετικὰ μόνο μὲ τὶς ἀπαγορεύσεις ἐλάχιστα πράγματα μποροῦμε νὰ ἐπιτύχουμε.
