Στὰ πλαίσια τῶν ἐκδηλώσεων μὲ τίτλο «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026» τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου, στὸν Δῆμο Ἁγίου Δημητρίου Ἀττικῆς, τὸ Σάββατο 10 Ὀκτωβρίου 2026 ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἰλίου κ. Ραφαήλ, τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων, μίλησε μὲ θέμα: «Ἡ ἀνατολὴ τῆς Δύσης» καὶ παρουσίασε συγκλονιστικὰ στοιχεῖα, σχετικὰ μὲ τὴν ἐπιστροφὴ ἑκατοντάδων ἑτεροδόξων στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
Μίλησε γιὰ «ἕνα ἐκπληκτικὸ φαινόμενο, ποὺ παρατηρεῖται ὄχι μόνο στὸν δυτικὸ κόσμο, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἀνατολή, καὶ σὲ ὅλο τὸν κόσμο… εἰδικὰ ἀπὸ τὴν περίοδο τοῦ κορονοϊοῦ καὶ μετά…»
Ὁ Θεοφιλέστατος εἶπε συγκεκριμένα: «Πρὶν ἀπὸ 10, 20, 30 χρόνια, πολλοὶ πίστευαν, τουλάχιστον στὸν δυτικὸ κόσμο, ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν πλέον μία χαμένη ὑπόθεση. Νά ὅμως ποὺ καὶ πάλι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἀποδεικνύεται ἀλάθητος: “καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσι” τῆς Ἐκκλησίας. Γιατὶ δὲν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο νὰ χορτάσει καὶ νὰ ξεδιψάσει τὸν ἄνθρωπο, παρὰ μόνο ὁ Χριστός.
Ἡ συνήθης ἡλικιακὴ ὁμάδα, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχεται ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία αὐτῶν τῶν προσηλύτων, εἶναι αὐτὴ μεταξὺ τῶν 15 καὶ 30 ἐτῶν. Οἱ νέοι αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὶς Κυριακὲς τὸ 50 μὲ 60% τοῦ ἐκκλησιάσματος. Στὶς καθημερινὲς ἀκολουθίες τὸ 90%. Κάθε ἑβδομάδα σὲ κάθε κοινότητα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων ἕνας τουλάχιστον νέος ἄνθρωπος ἔρχεται καὶ ζητεῖ νὰ ἐνταχθεῖ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Οἱ ἐνορίες αὐξάνονται ἁλματωδῶς. Παράλληλα μὲ τὰ κατὰ τόπους ἐνοριακὰ σεμινάρια, ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Θυατείρων προσφέρει διαδικτυακὴ κατήχηση, ἡ ὁποία φέτος ἔχει γύρω στὶς 800 συμμετοχές. Στὴν Ἀμερική, ποὺ τὸ φαινόμενο αὐτὸ εἶναι ἀκόμη πιὸ ἔντονο, χιλιάδες ἐνήλικες βαπτίσθηκαν μόνο τὸ περασμένο Πάσχα.
Λέγεται ὅτι ἡ αὔξηση τοῦ ἐκκλησιάσματος σὲ πολλὲς ἐνορίες κυμαίνεται μεταξύ τοῦ 40% καὶ τοῦ 80%. Ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης. Στὶς περισσότερες τὸ ἐκκλησίασμα διπλασιάσθηκε καὶ σὲ κάποιες τετραπλασιάσθηκε τὰ τελευταῖα 4-5 χρόνια. Καὶ ἐλλείψει ἱερέων, οἱ ἴδιοι οἱ πιστοὶ διαβάζουν τὶς ἀκολουθίες, περιμένοντας μὲ λαχτάρα πότε κάποιος ἱερέας θὰ καταφέρει νὰ τοὺς ἐπισκεφθεῖ καὶ νὰ τοὺς λειτουργήσει. Καὶ ἀγαποῦν τοὺς Ἁγίους. Ξέρετε πόσο θαυμαστὸ εἶναι γιὰ ἕναν πρώην προτεστάντη νὰ δακρύζει μπροστὰ στὴν Παναγία. Αὐτὸ δὲν ἐξηγεῖται».
Τί ἔχουν νὰ ποῦν ὅλα αὐτὰ γιὰ ἐμᾶς: Πρῶτα-πρῶτα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπελπιζόμαστε γιὰ τὴν ἐποχή μας. Τὴν ὥρα ποὺ χιλιάδες Ναοὶ ἑτεροδόξων κλείνουν, τὴν ἴδια ὥρα προσέρχονται στὴν Ὀρθοδοξία χιλιάδες νέοι μὲ δίψα, διότι ἀναζητοῦν τὴ γνησιότητα, διψοῦν γιὰ Χριστό. Διότι δὲν μποροῦν νὰ ζήσουν χωρὶς Αὐτόν. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀναζητοῦν τὴν ἀληθινὴ Ἐκκλησία, τὴν παραδοσιακὴ λατρεία, ἀναζητοῦν ἕναν τρόπο ζωῆς μὲ ἀγώνα, μὲ ἐγκράτεια καὶ ἀσκητικὸ φρόνημα καὶ ζωή.
Αὐτὴ ὅμως ἡ ἐπιστροφὴ τῶν ἑτεροδόξων αὐξάνει καὶ τὴν εὐθύνη ποὺ ἔχουμε ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι ἀπέναντι στὴν ἀνθρωπότητα ὅλη. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀναζητοῦν τὴν Ὀρθοδοξία, ἔχουν μεγάλες προσδοκίες ἀπὸ ἐμᾶς. Περιμένουν νὰ δοῦν ἀγωνιζόμενους Χριστιανούς, ποὺ γνωρίζουν καλὰ τὸν θησαυρὸ τῆς Ὀρθόδοξης πίστεως, ποὺ κατέχουν καὶ μαρτυροῦν τὸν Χριστὸ ὄχι μόνο μὲ τὰ λόγια τους, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο μὲ τὴ ζωή τους.
