Μεταφορτώσεις
|
Ἐγκύκλιος
|
Ἀθήνα, 1η Ὀκτωβρίου 2026
Ἀγαπητοί ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί,
Ἀπό τήν Κυριακή τοῦ Σπορέως, πού ἡ Ἐκκλησία μᾶς δίνει τό σύνθημα τῆς σπορᾶς τοῦ θείου λόγου, ἀρχίζει νέα περίοδος πνευματικῆς ἐργασίας, ἡ περίοδος 2026-2027. Καλούμαστε οἱ Κυκλάρχες καί βοηθοί καί κατά τήν περίοδο αὐτή τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους νά δώσουμε τό παρόν στή διακονία τοῦ θείου λόγου στόν τομέα τῶν Φιλικῶν Κύκλων, ὅπου μᾶς ἔταξε ἡ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ νά διακονοῦμε.
Ὁ Κύριός μας ὡς Διδάσκαλος μέ πολλή ἀφοσίωση ἀσχολοῦνταν μέ τό ἱερό αὐτό ἔργο. Νά θυμηθοῦμε μερικά ἁγιογραφικά παραδείγματα, γιά νά τά φέρνουμε συχνά στή μνήμη μας καί νά ἐμπνεόμαστε ἀπό τό αἰώνιο πρότυπό μας, τόν Κύριο καί Θεό μας.
α) Ἀναφέρεται στό κατά Μᾶρκον ἱερό Εὐαγγέλιο ὅτι μετά τήν ὁριστική ἐκλογή τῶν δώδεκα Ἀποστόλων, ἄρχισε νά κηρύττει ὁ θεῖος Διδάσκαλος σέ κάποιο σπίτι τῆς Καπερναούμ· καί μαζεύτηκε τόσο πολύς λαός νά Τόν ἀκούσει, «ὥστε μή δύνασθαι αὐτούς μηδέ ἄρτον φαγεῖν» (Μάρκ. γ΄ 20). Τοῦ ἔβγαλαν οἱ πολλοί ἄνθρωποι πού μαζεύθηκαν τόσο πολλή πνευματική ἐργασία νά κάνει, πού δέν εὐκαιροῦσε οὔτε νά φάει. Ἀλλά ἡ πνευματική ἐργασία δέν κούραζε τόν θεῖο Διδάσκαλο. Ἀπεναντίας· Τόν χόρταινε ἡ διακονία τοῦ θείου λόγου γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Σ᾿ αὐτήν ἔδινε προτεραιότητα. Τήν ὑλική τροφή τήν ἄφηνε γιά ἀργότερα.
β) Στό θαῦμα τοῦ παλλαπλασιασμοῦ τῶν πέντε ἄρτων καί τῶν δύο ἰχθύων, πλήθη ἀνθρώπων – πεντακισχίλιοι ἦταν μόνο οἱ ἄνδρες, χωρίς νά συνυπολογίζονται οἱ γυναῖκες καί τά παιδιά τους –περπατώντας πεζοί ἀπό τήν ἀκρογιαλιά πῆγαν καί βρῆκαν τόν Κύριο στόν ἔρημο τόπο, ὅπου εἶχαν ἀγκυροβολήσει μέ τούς Μαθητές Του. Ὁ Κύριος τούς σπλαχνίσθηκε, θεράπευσε τούς ἀρρώστους τους καί τούς κήρυττε ὥρα πολλή τόν θεῖο λόγο, μέχρι ἀργά τό ἀπόγευμα. Κόντευε νά βραδιάσει, ὅταν Τόν πλησίασαν οἱ Μαθητές Του καί Τοῦ εἶπαν: «Εἶναι ἔρημος ὁ τόπος καί ἡ ὥρα ἔχει περάσει. Παρακίνησέ τους νά πᾶνε στά γύρω χωριά νά ἀγοράσουν τρόφιμα γιά νά φᾶνε, διότι εἶναι νηστικοί». Βλέπουμε καί στό παράδειγμα αὐτό ὅτι ὁ Κύριος, χωρίς νά ὑποτιμᾶ τή φυσική τροφή, πού κι αὐτή χρειάζεται, ἐφόσον ἔχουμε καί σῶμα, ἔδινε προτεραιότητα στήν πνευματική τροφή. Ἀκούραστος κήρυττε στά πλήθη τῶν ἀνθρώπων ὅλη τήν ἡμέρα. Ἦταν πλήρως ἀφοσιωμένος στή διακονία τοῦ θείου λόγου!
γ) Στήν ὡραιότατη εὐαγγελική περικοπή τῆς Σαμαρείτιδος ἔφθασαν ὁ θεῖος Διδάσκαλος μέ τούς Μαθητές Του καταμεσήμερο στό πηγάδι τοῦ Ἰακώβ τῆς κωμοπόλεως Συχάρ. Ὁ Κύριος κάθισε πλάι στήν πηγή νά ξεκουρασθεῖ, καί οἱ Μαθητές Του πῆγαν στήν πόλη νά ἀγοράσουν τρόφιμα, γιά νά γευματίσουν ὅλοι μαζί στό πηγάδι τοῦ Ἰακώβ. Τήν ὥρα πού ἀπουσίαζαν οἱ Μαθητές τοῦ Χριστοῦ γιά νά ἀγοράσουν τρόφιμα, ἦλθε στό πηγάδι νά ἀντλήσει νερό μιά Σαμαρείτιδα. Ἐκεῖ ἔγινε ὁ ἐξαίρετος διάλογος μεταξύ τοῦ Κυρίου καί τῆς Σαμαρείτιδος. Ὁ Κύριος ἀποκάλυψε σέ μιά ἁπλή γυναίκα τοῦ λαοῦ μεγάλες ἀλήθειες. Γιά νά τή βοηθήσει, τῆς ἀποκάλυψε διακριτικά καί κάποια μυστικά τῆς ζωῆς της. Ἐκείνη συγκινημένη ἄφησε τή στάμνα της στό πηγάδι, πῆγε τρέχοντας στήν πόλη καί ἔλεγε στούς συμπολίτες της: Ἐλᾶτε νά δεῖτε ἕναν ἄνθρωπο πού μοῦ εἶπε ὅλα ὅσα ἔχω κάνει, καί αὐτά ἀκόμη τά μυστικά καί προσωπικά στοιχεῖα τῆς ζωῆς μου. Μήπως εἶναι Αὐτός ὁ Χριστός;
Στό μεταξύ ἐπέστρεψαν οἱ Μαθητές ἀπό τήν πόλη, ἔστρωσαν τό μεσημεριανό τραπέζι καί εἶπαν στόν Κύριο: «Ραββί, φάγε». Ὁ Κύριος, παρόλο πού ἦταν νηστικός, τούς εἶπε: Ἐγώ ἔχω φαγητό νά φάω, πού ἐσεῖς δέν τό ξέρετε. Ἐπειδή οἱ Μαθητές δέν κατάλαβαν τή σημασία τῶν λόγων Του, ἔλεγαν μεταξύ τους: Μήπως τήν ὥρα πού λείπαμε, Τοῦ ἔφερε κανείς ἄλλος φαγητό καί ἔφαγε; Τότε ὁ Κύριος τούς εἶπε σαφέστερα: «Ἐμόν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιῶ τό θέλημα τοῦ πέμψαντός με καί τελειώσω αὐτοῦ τό ἔργον» (Ἰω. δ΄ 34). Δικό μου φαγητό πού μέ χορταίνει καί μέ τρέφει, εἶναι νά κάνω πάντοτε τό θέλημα Ἐκείνου πού μέ ἀπέστειλε στόν κόσμο καί νά ὁλοκληρώσω τό ἔργο Του, τό ὁποῖο εἶναι ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καί τό θερμό ἐνδιαφέρον μου γιά τό ἔργο αὐτό μέ ἀπορρόφησε ὁλόκληρο τώρα, πού πρόκειται νά ἔλθουν ἐδῶ οἱ Σαμαρεῖτες, καί μοῦ ἔκοψε κάθε ὄρεξη, πού προέρχεται ἀπό τή φυσική πείνα.
Σηκῶστε τά βλέμματά σας καί θά δεῖτε στό βάθος τοῦ δρόμου ὁλόκληρη φάλαγγα Σαμαρειτῶν, πού ἔρχονται στήν πηγή γιά νά ξεδιψάσουν ἀπό τό ζωντανό νερό τοῦ θείου λόγου. «Ἐπάρατε τούς ὀφθαλμούς ὑμῶν καί θεάσασθε τάς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσι πρός θερισμόν ἤδη» (Ἰω. δ΄ 35). Μοιάζουν σάν ὥριμα στάχυα, πού εἶναι ἕτοιμα νά θερισθοῦν.
Πράγματι· σέ λίγο ἔφθασαν οἱ κάτοικοι τῆς Συχάρ στό πηγάδι τοῦ Ἰακώβ, καί σάν ἄκουσαν τή θεία διδασκαλία τοῦ Κυρίου μας, Τόν παρακάλεσαν νά μείνει κοντά τους καί ἄλλες ἡμέρες· καί ἔλεγαν κατόπιν στή Σαμαρείτιδα. «Οὐκέτι διά τήν σήν λαλιάν πιστεύομεν· αὐτοί γάρ ἀκηκόαμεν, καί οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτήρ τοῦ κόσμου ὁ Χριστός» (Ἰω. δ΄ 42). Ἀπό προσωπική ἐμπειρία μας γνωρίζουμε πλέον, ὅτι Αὐτός εἶναι ἀληθινά ὁ Σωτήρας τοῦ Κόσμου, ὁ Χριστός.
Βλέπουμε καί στό παράδειγμα αὐτό ὅτι ὁ Κύριος ἔδινε προτεραιότητα στήν πνευματική τροφή, πού συνίσταται στήν ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί στή διακονία τοῦ θείου λόγου γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, σχολιάζει ὁ ἱερός Χρυσόστομος, «βρῶσιν ἐκάλεσε», τήν ὀνόμασε τροφή, «δεικνύς ὅσην ἐπιθυμίαν ἔχει τῆς ἡμετέρας προνοίας», δείχνοντας πόσο μεγάλη ἐπιθυμία ἔχει γιά τή σωτηρία μας· «ὥσπερ γάρ ἡμῖν ποθεινόν τό ἐσθίειν, οὕτως αὐτῷ τό σωθῆναι ἡμᾶς». Διότι ὅσο ποθεινό εἶναι σέ μᾶς τό νά καθόμαστε στό τραπέζι καί νά τρῶμε μέ εὐχαρίστηση τό φαγητό μας, τόσο κι ἀκόμη ποθεινότερο ἦταν γιά τόν Κύριο νά φροντίζει γιά τή σωτηρία μας (ΕΠΕ 13, 304).
Ὁ Κύριος ἦταν ἀφοσιωμένος στήν ἀποστολή Του. «Ἐγώ… εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τόν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ», εἶπε στόν Πιλάτο, ὅταν Τόν δίκαζε στό πραιτώριο (Ἰω. ιη΄ 37). Ἐνηνθρώπησε γιά ἕνα συγκεκριμένο σκοπό, γιά μιά συγκεκριμένη ἀποστολή: Νά σώσει τόν κόσμο ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά μᾶς ἀνεβάσει σεσωσμένους στόν οὐρανό. Αὐτό ἦταν τό ἔργο Του καί φλεγόταν ἀπό τόν πόθο νά τό τελειώσει, νά τό φέρει σέ αἴσιο πέρας, χωρίς νά ὑπολογίζει κόπους καί θυσίες.
Ὁ Κύριος δέν ἦταν μισθωτός, ὅπως λέμε, Διδάσκαλος, ἀλλά ἦταν Διδάσκαλος πλήρως ἀφοσιωμένος στό ἔργο Του. Ποθοῦσε νά τελειώσει τό ἔργο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, πού Τοῦ ἀνέθεσε ὁ Οὐράνιος Πατέρας Του, καί ἦταν πλήρως ἀφοσιωμένος σ᾿ αὐτό.
Ἕνας τέτοιος Διδάσκαλος εἶναι πολύ φυσικό νά χαρίζει στούς ἀκροατές του αἴσθημα ἀσφάλειας, σιγουριᾶς, νίκης. Τούς ἐμπνέει νά ἀγωνίζονται κι αὐτοί μέ φιλότιμο «τόν καλόν ἀγῶνα τῆς πίστεως». Τούς ἐνθουσιάζει νά ἐπιτελοῦν μέ αὐταπάρνηση, μέ ἐπιμέλεια καί ἀκρίβεια τήν ἱερή διακονία πού τούς ἀνατίθεται.
Αὐτά τά τρία παραδείγματα τοῦ Κυρίου ὡς Διδασκάλου νά τά φέρνουμε συχνά στή μνήμη μας καί νά ἐμπνεόμαστε ἀπό αὐτά, γιά νά διακονοῦμε κι ἐμεῖς μέ πλήρη ἀφοσίωση στό ἱερό αὐτό ἔργο.
Κανείς δέν ἀμφισβητεῖ ὅτι ἔχουμε καί ἄλλες ἐργασίες, ἀλλά ὁ Κύριος μᾶς ἐμπνέει νά δίνουμε προτεραιότητα στό ἱερό αὐτό ἔργο καί νά τό ἐπιτελοῦμε μέ χαρά καί ἐνθουσιασμό, μέ ἐπιμέλεια καί ἀκρίβεια, μέ ἔμπνευση καί ὅραμα, μέ θερμή προσευχή, μέχρι νά φέρουμε σέ πέρας τήν ἀποστολή μας καί νά τελειώσουμε τό ἔργο πού μᾶς ἀνέθεσε.
*
Ἡ Ἀδελφότητά μας «Ὁ Σωτήρ» σᾶς εὔχεται ὁ πανάγιος ἐν Τριάδι Θεός νά εἶναι μαζί σας καί νά εὐλογεῖ πλουσίως τά θεάρεστα ἔργα σας. Καλή καί εὐλογημένη χρονιά στή σπορά τοῦ θείου λόγου καί καλή καρποφορία! Ἀμήν.
* * *
* Μαζί μέ τήν Ἐγκύκλιο λαμβάνετε καί τά δύο πρῶτα θέματα τῶν Φιλικῶν Κύκλων. Πρῶτα ὁ Θεός, κι ἐφέτος, ὅπως καί πέρυσι, θά λάβετε 25 θέματα τῆς κανονικῆς σειρᾶς καί τέσσερα ἐφεδρικά. Συνολικά θά λάβετε τήν Ἐγκύκλιο καί 29 θέματα Φιλικῶν Κύκλων.
* Ἐάν ἄλλαξε κάτι στή διεύθυνσή σας, ἐάν θέλετε νά λαμβάνετε τά θέματα σέ ἠλεκτρονική διεύθυνση, ἐάν σᾶς χρειάζεται μεγαλύτερος ἤ μικρότερος ἀριθμός ἀποστελλομένων θεμάτων, νά μᾶς τό γνωστοποιήσετε ἀπό τήν ἀρχή τῆς καινούργιας χρονιᾶς, γιά νά ρυθμισθεῖ καταλλήλως.
