Πέμπτη 9 Ἰουνίου 2011 Ψαλμ. 16, 3

ΚΕΙΜΕΝΟ

«Ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου, ἐπεσκέψω νυκτός· ἐπύρωσάς με, καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδικία» 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ 

«Ἠρεύνησες καί ἐξήτασες τά βάθη τῆς καρδίας μου. Μέ ἐπεσκέφθης κατά τήν νύκτα, ὅτε κατάμονος καί ἐν ἡσυχίᾳ συνεκέντρωνα τόν νοῦν εἰς τάς ἀδικίας καί τάς ἐπιβουλάς τῶν ἐχθρῶν μου καί εἰς τόν σάλον τῶν περιπετειῶν καί κινδύνων μας. Μέ ἀφῆκες εἰς τό πῦρ τῶν δοκιμασιῶν καί τῶν βασανιστικῶν τούτων σκέψεων ὡς εἰς ἄλλο χωνευτήριον νά δοκιμασθῶ, καί δέν εὑρέθη μέσα σκέψις ἄδικος καί ἐμπαθής» ( Ἀπό τήν «ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ μετά συντόμου ἑρμηνείας»τόμος 10ος, ἔκδοση «Ο ΣΩΤΗΡ»).  

ΣΧΟΛΙΟ  (συνέχεια ἀπό τό προηγούμενο)

Στὴν ἐποχή μας ἔχουν παρουσιαστῆ κάποιοι κίνδυνοι γι’ αὐτὴν τὴν ἐργασία τῆς νύχτας. Ἕνας κίνδυνος πολύ σοβαρός εἶναι οἱ πολλὲς προκλήσεις καὶ οἱ περισπασμοί. Εἶναι χωρὶς ἀμφιβολία πρωτόγνωρες καὶ ριζικὲς οἱ ἀλλαγὲς ποὺ ἔχουν συντελεστῆ τὰ τελευταῖα χρόνια. Τὸ πρόβλημα ἄρχισε βέβαια ἀπὸ τότε ποὺ ἔγινε ὁ ἠλεκτροφωτισμὸς μὲ τὰ τόσα ἀναμφιβόλως εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα. Ὅμως μαζὶ μὲ αὐτὰ ἦρθαν καὶ ἀρνητικὲς συνέπειες πολλές. Χάθηκε σχεδὸν ἡ αἴσθησι τῆς νύχτας. Οἱ δρόμοι, τὰ σπίτια, οἱ χῶροι ἐργασίας ἔχουν πλημμυρίσει στὸ φῶς. Ἀπὸ κοντὰ ἦρθαν καὶ ἄλλα χειρότερα. Ἦρθε ἡ φοβερὴ τηλεόρασι, ὁ ἄγριος αὐτὸς τύραννος τῆς οἰκογενείας, ποὺ βασανίζει φρικτὰ μικροὺς καὶ μεγάλους ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν νύχτα. Ἦρθαν ἀκόμη τὰ τηλέφωνα καὶ μάλιστα τὰ κινητὰ τηλέφωνα, θαυμαστὴ ἀναμφιβόλως καὶ πολὺ ἐξυπηρετικὴ ἐφεύρεσι, ποὺ ὅμως μαζὶ μὲ τὸ διαδίκτυο ἀφήρεσε καὶ τὸ τελευταῖο δευτερόλεπτο ἡσυχίας ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. Πρόκειται πράγματι γιὰ κάτι τραγικό. Ὁ ἄνθρωπος σήμερα βρίσκεται διαρκῶς, ὅπως λένε,“on line” (ὄν λάϊν), σὲ γραμμὴ ἐπικοινωνίας, σὲ διαρκῆ ἐπαφή. Ἔτσι ὅμως δὲν βρίσκει σχεδὸν ποτὲ ἡσυχία, καὶ ἂν κάποτε τὴν βρῇ δὲν ξέρει τί νὰ κάνῃ, τόσο πολὺ ἔχει συνηθίσει στὸν θόρυβο τὴν ἐπικοινωνία, ἀκόμη καὶ τὴν ταραχή.

Ποιὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἔχει σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου καταργηθῆ ἡ νυκτερινὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Θεόν, ποὺ περιγράψαμε προηγουμένως. Κατάκοποι οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι σήμερα ἐπιστρέφουν ἀργὰ τὴν νύχτα ἀπὸ τὶς ἀτέλειωτες ἐργασίες τους, τρῶνε πρόχειρα, χαζεύουν νυσταλέοι στὴν τηλεόρασι καὶ πέφτουν βαρεῖς σὰν μολῦβι στὸ κρεββάτι τους, κάνοντας μόνον τὸ πολὺ-πολὺ βιαστικὰ καὶ βαριεστημένα τὸν σταυρό τους.

Εἶμαι κουρασμένος, ἔλεγαν καὶ τότε πολλοί. «Σκῆψις ταῦτα καὶ πρόφασις» (δικαιολογία καὶ πρόφασι), ἀπαντοῦσε ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Καὶ σήμερα ἀναρίθμητες τέτοιες δικαιολογίες καὶ προφάσεις θὰ ἀκούσῃ κανείς. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι πολὺ σοβαρό.

Τί λοιπὸν θὰ πρέπει νὰ κάνουμε;  Νὰ ἀντισταθοῦμε, γιὰ νὰ κρατήσουμε ἕνα ἀπὸ τὰ τελευταῖα ὀχυρά. Εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ ἐπεῖγον νὰ ἀντιληφθοῦμε ὅτι ἡ ἀπουσία σωστῆς πνευματικῆς ζωῆς κατὰ τὴν νύχτα ἀπειλεῖ μὲ πνευματικὴ νέκρωσι τὴν ζωή μας. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χαρίζουμε στὸν διάβολο καὶ τὴν γῆ αὐτὸ ποὺ ἀνήκει στὸν Θεὸ καὶ τὸν Οὐρανό. Ἂς ἀρχίσουμε λοιπὸν ἀγῶνα ἀντιστάσεως ἐναντίων ὅλων αὐτῶν τῶν ληστῶν, ποὺ μᾶς ἀφήρεσαν τὸν χρόνο τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν νύκτα. Κλείσιμο τῶν τηλεοράσεων, ἀπενεργοποίησι τῶν τηλεφώνων, συγκράτησι στὴν ἐργασιομανία, ἔγκαιρη ἐπιστροφὴ στὸ σπίτι. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας ἀγρυπνοῦσε προσευχόμενος ὅλη τὴ νύχτα. Ἀκριβῶς γιὰ νὰ μᾶς διδάξῃ καὶ ἐμπράκτως τὴν ἀξία τῆς νυκτερινῆς προσευχῆς. Μὴν ἀφήσουμε τὰ παγωμένα νερὰ τοῦ ἀποστατημένου ἀπὸ τὸν Θεὸν κόσμου νὰ πνίξουν τὴν ψυχή μας. Ἀντίστασι! Ἀντίστασι μέχρι θανάτου!

Χρειάζεται, λοιπόν, ἀγώνας γιὰ νὰ μὴν χάσουμε τὸν προσανατολισμό μας. Μέσα σ’ ἕναν κόσμο ποὺ δὲν γνωρίζει τὸ νόημα καὶ τὸν σκοπό του, ἐμεῖς νὰ βρίσκουμε τὸν δρόμο τῆς αἰωνιότητος. Μπορεῖ τὴν ἡμέρα οἱ περισπασμοὶ νὰ μᾶς ναρκώνουν, τὴν νύχτα ὅμως νὰ ξαναβρίσκουμε τὸν ἑαυτό μας, τὸν δρόμο μας, τὸν δρόμο πρὸς τὸ πατρικό μας σπίτι. Καὶ σὰν τὸν ἄσωτο νὰ λέμε καὶ μεῖς τὸ βράδυ τῆς ἡμέρας: ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν Πατέρα μου. Καὶ μὴν ἀμφιβάλλουμε ὅτι Ἐκεῖνος μὲ ἀνοιχτὴ ἀγκαλιὰ θὰ μᾶς δέχεται, θὰ ἐπισκέπτεται τὴν ψυχή μας μὲ ἀγάπη καὶ ἔλεος, καὶ ἐμεῖς θὰ ὁμολογοῦμε μὲ εὐγνωμοσύνη: