28. Πῶς θὰ κρίνη ὁ Θεὸς τοὺς πρὸ καὶ μετὰ Χριστὸν Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς.

Μέ τήν εὐκαιρία συμπλήρωσης ὀγδόντα χρόνων ἀπό τήν ὁσιακή κοίμηση τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιμανδρίτου Εὐσεβίου Ματθοπούλου, Γέροντος τῆς Ἀδελφότητός μας, δημοσιεύουμε σέ συνέχειες κομμάτια ἀπό τό κλασικό βιβλίο του «Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ». Τό κείμενο εἶναι παρμένο ἀπό τό ὁμώνυμο βιβλίο τῶν ἐκδόσεων τῆς Ἀδελφότητος «ΖΩΗ» σέ ἁπλούστερη γλωσσική μορφή.

28. Πῶς θὰ κρίνη ὁ Θεὸς τοὺς πρὸ καὶ μετὰ Χριστὸν Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς.

    Ἀλλὰ ἀπὸ τὰ ὅσα εἴπαμε εἶναι δυνατὸ νὰ γεννηθῆ σὲ κάποιον ἡ ἀπορία: Ναί. Ὅσοι πιστεύουν στὸν Χριστὸ καὶ ὑπακούουν στοὺς νόμους τοῦ Εὐαγγελίου, αὐτοὶ σώζονται. Ἀποφεύγουν δηλαδὴ τὴν αἰώνια κατάδικη. Γίνονται παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς οὐράνιας Βασιλείας. Ἀλλὰ ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι, ὅσοι ζοῦν στὰ διάφορα ἔθνη τῆς γῆς καὶ ἔχουν ὁλοκληρωτική ἄγνοια τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν νόμων Του, τί θὰ γινουν; Πῶς θὰ τοὺς κρίνη ὁ Θεός; Ἄραγε ὅλοι αὐτοὶ θὰ καταδικασθοῦν καὶ θὰ διωχθοῦν στὸ πῦρ τὸ αἰώνιο τὸ ἑτοιμασμένο «τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ»;
    Ἐπειδὴ ὁ Θεὸς κρίνει μὲ ἀμεροληψία, μὲ πλήρη καὶ τέλεια δικαιοσύνη, θὰ κρίνη καὶ ὅλους αὐτοὺς μὲ τὸ μέτρο τῆς τέλειας δικαιοσύνης Του καὶ θὰ ἀποδώση στὸν καθένα σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα τους: «Ὅς ἀποδώσει ἐκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ» (Ρωμ. β’ 6).
    Γι’ αὐτή τὴ δίκαιη κρίση τοῦ Θεοῦ, γιὰ τοὺς πρὸ Χριστοῦ Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς, μᾶς λέει ὁ θεῖος Παῦλος τὰ ἑξῆς, μιλώντας μὲ τὸ φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: «Θλῖψις καὶ στενοχώρια ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου τὸ κακόν, Ἰουδαίου τε πρῶτον καὶ Ἕλληνος• δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντί τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθὸν Ἰουδαίῳ τὲ πρῶτον καὶ Ἕλληνι• οὐ γὰρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ. Ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται• καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται» (Ρωμ. β’ 912).
    Μὲ τὰ λόγια αὐτά μᾶς βεβαιώνει ὁ θεῖος Παῦλος ὅτι ὁ Θεός, μὲ τὴ δίκαιη κρίση Του, θὰ δώση θλίψη καὶ στενοχώρια καὶ βάσανο, ἀνεξαιρέτως, σὲ κάθε ἄνθρωπο ποὺ ἐργάζεται τὸ κακὸ καὶ τὴν ἁμαρτία.  Θὰ τὰ δώση ὅμως βαρύτερα στὸν Ἰουδαῖο, διότι αὐτός, ἐκτός ἀπὸ τὸ φυσικὸ νόμο, εἶχε καὶ τὸ γραπτὸ νόμο τοῦ Θεοῦ, τὸν ὁποῖον ἀπέρριπτε καὶ παρέβαινε στὴ ζωή του.
    Θὰ δώση αὐτὰ καὶ στὸν Ἕλληνα, δηλαδὴ στὸν ἐθνικό, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε βέβαια τὸ γραπτὸ νόμο τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸν εἶχαν οἱ Ἰουδαῖοι, εἶχε ὅμως τὴ συνείδηση καὶ τὴ δύναμη τοῦ λογικοῦ, τὸν φυσικὸ αὐτὸ νόμο ποὺ ἔβαλε ὁ Θεὸς μέσα στὴν ψυχὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν ἀρχή, καὶ μὲ τὸν ὁποῖο νόμο διέκρινε τὸ καλό ἀπὸ τὸ κακό. Ἀλλ’ αὐτός, ἐνῶ μποροῦσε νὰ ἀποφύγη τὸ κακὸ καὶ νὰ ἐργασθῆ τὸ ἀγαθὸ στὴ ζωή του, καθὼς τὸν ὁδηγοῦσε ὁ φυσικὸς νόμος, ἔκανε τὸ ἀντίθετο, δηλαδὴ ἀπέφυγε νὰ ἐργασθῆ τὸ ἀγαθὸ καὶ ἐργάσθηκε τὸ κακό.
    Θὰ δώση, ἀντίθετα, ὁ Θεὸς δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη, ἀνεξαιρέτως σὲ κάθε ἄνθρωπο, ποὺ ἐργάζεται τὸ ἀγαθὸ καὶ τὴν ἀρετή. Θὰ δώση αὐτὰ τὰ ἀγαθὰ πρῶτα στὸν Ἰουδαῖο, διότι αὐτὸς ἦταν πιὸ κοντὰ στὸν Θεό, διότι εἶχε τὴν ἀληθινὴ γνώση τοῦ Θεοῦ. Θὰ τὰ δώση ὅμως καὶ στὸν Ἕλληνα, δηλαδὴ στὸν ἐθνικό, διότι ἂν καὶ δὲν εἶχε τὸν γραπτὸ νόμο τοῦ Θεοῦ, ὅπως ὁ Ἰουδαῖος, φύλαξε ὅμως στὴ ζωὴ του τὶς ἐντολὲς τοῦ νόμου, ὅπως ὁ φυσικὸς νόμος τὸν καθοδηγοῦσε.
    Θὰ κρίνη μὲ τέτοια δίκαιη κρίση ὁ Θεὸς καὶ τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς ἐθνικούς, διότι εἶναι Θεὸς τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς δικαιοσύνης, ποὺ οὔτε παραβλέπει αὐτὸν ποὺ ἔχει τὸ δίκαιο μὲ τὸ μέρος του, οὔτε μεροληπτεῖ, οὔτε παραβαίνει πότε τὸ δίκαιο.
    Γι’ αὐτό, ὅσοι ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες, καθοδηγημένοι ἀπὸ τὸν φυσικὸ νόμο ἐργάσθηκαν τὸ ἀγαθὸ καὶ τὴν ἀρετή, θὰ ἀνταμειφθοῦν μὲ δόξα, τιμή, ὅπως εἶπε πιὸ πάνω ὁ Ἀπόστολος.
    Ὅσοι δὲ ἀπὸ αὐτοὺς παρέβησαν καὶ ἀπέρριψαν τὸν φυσικὸ νόμο, δηλαδὴ τὴ συνείδηση καὶ τὴ δύναμη τοῦ λογικοῦ, ποὺ τοὺς ὁδηγοῦσαν νὰ διακρίνουν τὸ καλό ἀπὸ τὸ κακό, θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸν Θεὸ βάσει αὐτοῦ τοῦ φυσικοῦ νόμου, ποὺ ὑπάρχει μέσα στὶς ψυχές τους. Καὶ θὰ καταδικασθοῦν, ἐπειδὴ τὸν παρέβησαν.
   Τέτοια σημασία ἔχουν τὰ λόγια του θείου Παύλου «ὅσοι ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται».
    Γιὰ τὴ δίκαιη κρίση, ποὺ θὰ κάνη ὁ Θεὸς στοὺς Ἰουδαίους, λέει τὰ ἑξῆς: Ὅσοι Ἰουδαῖοι ἐργάσθηκαν στὴν ζωὴ τοὺς τὸ ἀγαθὸ καὶ τὴν ἀρετή, ἀφοῦ τήρησαν τὸ Μωσαϊκο νόμο, θὰ τοὺς ἀνταμείψη ὁ Θεός, ὅπως εἶπε πιὸ πάνω, μὲ δόξα, τιμὴ καὶ εἰρήνη. Ὅσοι πάλι ἀπὸ αὐτοὺς ἐργάσθηκαν τὸ κακὸ καὶ τὴν ἁμαρτία, παραβαίνοντας τὶς ἐντολὲς τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου καὶ πέθαναν ἀμετανόητοι, θὰ τοὺς κρίνη ὁ Θεὸς βάσει τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου.
    Αὐτή τὴ σημασία ἔχουν τὰ λόγια του Ἀποστόλου «καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νομοῦ κριθήσονται».
    Ἀπὸ αὐτή δὲ τὴν ἀμερόληπτη καὶ δίκαιη κρίση, ποὺ θὰ κάνη ὁ Θεός, καταλαβαίνει καλὰ ὁ καθένας καὶ γιὰ τὴν κρίση ποὺ θὰ κάνη ὁ Θεὸς σὲ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ποὺ ζοῦν σήμερα στὰ διαφορὰ ἔθνη τῆς γῆς καὶ ἀγνοοῦν τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς νόμους Του.
    Θὰ κρίνη τὸν κάθε ἄνθρωπο μὲ πλήρη καὶ τέλεια δικαιοσύνη καὶ θὰ ἀποδώση στὸν καθένα ὅ,τι τοῦ ἀνήκει.
    Πότε ὅμως θὰ κάνη ὁ Θεὸς αὐτή τὴν κρίση καὶ μὲ ποιὸν Κριτὴ θὰ τὴν κάνη; Μᾶς πληροφορεῖ καὶ γιὰ τὰ δυὸ ὁ ἴδιος Ἀπόστολος τοῦ Θεοῦ. Ἡ κρίση αὐτή θὰ γίνη τὴ μεγάλη ἡμέρα τῆς καθολικῆς καὶ παγκόσμιας κρίσεως, ὅταν θὰ φανερωθοῦν ὅλα τὰ ἀνθρώπινα ἔργα, ὄχι μόνον τὰ ἐξωτερικά, ἀλλὰ καὶ οἱ σκέψεις καὶ τὰ φρονήματά τους.
    Θὰ κάνη δὲ ὁ Θεὸς αὐτή τὴν κρίση μὲ Κριτὴ τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Αὐτὸ τὸ βεβαιώνει καὶ ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός: «Οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ» (Ἰωάν. ε’ 22). Καὶ θὰ κάνη αὐτή τὴν κρίση, λέει ὁ Ἀπόστολος τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία καὶ τὸ Εὐαγγέλιο ποὺ κηρύττω, «ἐν ἡμέρᾳ, ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Ρωμ. β’ 16).