2 Σεπτεμβρίου

2 Σεπτεμβρίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

●     Ὁ Ἅγιος Μάµας

●     Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Νηστευτής, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

●     Ὁ Ἅγιος Διοµήδης

●     Ὁ Ἅγιος Ἰουλιανός

●     Ὁ Ἅγιος Φίλιππος (ἢ Θεόδοτος ἢ Θεόδωρος)

●     Ὁ Ἅγιος Εὐτυχιανὸς

●     Ὁ Ἅγιος Ἡσύχιος

●     Ὁ Ἅγιος Λεωνίδης

●     Ὁ Ἅγιος Εὐτύχιος

●     Ὁ Ἅγιος Φιλάδελφος

●     Ὁ Ἅγιος Μελάνιππος

●     Ἡ Ἁγία Παρθαγάπη

●     Οἱ Δίκαιοι ἱερεῖς Ἐλεάζαρ καὶ Φινεές

●     Οἱ Ἅγιοι Ἀειθαλᾶς καὶ Ἀµµών (ἢ Ἀµµοῦν)

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

ὉἍγιος Μάµας

Γεννήθηκε στὴ Γάγγρα τῆς Παφλαγονίας τὸ 260 µ.Χ., ἀπὸ γονεῖς χριστιανούς, τὸ Θεόδοτο καὶ τὴν Ρουφίνα, ὅταν αὐτοὶ ἦταν µέσα στὴ φυλακή, ὅπου πέθαναν προσευχόµενοι. Ὁ Μάµας, βρέφος ἀκόµα, ἔµεινε ὀρφανός. Ὅµως, µία πλούσια χριστιανὴ γυναῖκα, ἡ Ἀµµία, τὸν υἱοθέτησε καὶ τὸν ἀνέθρεψε µὲ στοργὴ µητρικὴ καὶ σύµφωνα µὲ τὸ πνεῦµα τοῦ Εὐαγγελίου. Ἐπειδὴ δὲ ὀνόµαζε τὴν θετή του µητέρα συνεχῶς µάµα, δηλ. µαµά, ὀνοµάστηκε Μάµας. Ὅταν ἔγινε 15 χρονῶν, πιάστηκε ἀπὸ εἰδωλολάτρες, διότι χωρὶς φόβο, δηµόσια, ὁµολογοῦσε τὸ Χριστό. Τότε τὸν χτύπησαν ἀλύπητα. Κρέµασαν στὸ λαιµό του µολυβένιο βαρίδιο καὶ τὸν ἔριξαν στὴ θάλασσα. Ὅµως µὲ τὴν δύναµη τοῦ Θεοῦ σώθηκε. Ἔπειτα τὸν ξανασυνέλαβαν καὶ τὸν ἔριξαν σὲ ἀναµµένο καµίνι καὶ µετὰ τροφὴ στὰ θηρία. Ἀλλὰ ἐπειδὴ καὶ ἀπ΄ αὐτὰ σώθηκε θαυµατουργικά, διαπέρασαν τὴν κοιλιά του µὲ τρίαινα. Καὶ ἔτσι µαρτυρικὰ καὶ ἔνδοξα ἀναχώρησε ἀπ΄ αὐτὴ τὴν ζωή. Μᾶς θυµίζει δὲ τὰ λόγια του Κυρίου, ποὺ εἶπε: «ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτος ἐστὶν ὁ µείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Ὅποιος, δηλαδή, ταπεινώσει τὸν ἑαυτό του σὰν τὸ παιδάκι αὐτό, αὐτὸς εἶναι ὁ µεγαλύτερος στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

 

ὉἍγιος Ἰωάννης ὁ Νηστευτής, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ἀπὸ παιδὶ διακρίθηκε γιὰ τὴν σπάνια ἐγκράτειά του καὶ γιὰ τὸν ἀπὸ φυσικοῦ ἔρωτα πρὸς τὴν νηστεία, πρᾶγµα ποὺ τοῦ ἔδωσε καὶ τὴν προσωνυµία τοῦ Νηστευτῆ.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ὅταν ἔγινε ἔφηβος ἔκανε τὸ ἐπάγγελµα τοῦ χαράκτη. Ἡ καρδιά του ὅµως, ἦταν δοσµένη στὰ θεῖα καὶ κάθε µέρα διάβαζε τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ ἄλλα θρησκευτικὰ βιβλία, πλουτίζοντας ἔτσι τὶς γνώσεις του. Τὰ πλεονεκτήµατά του αὐτά, ἐκτίµησε ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης ὁ Γ΄ καὶ τὸν χειροτόνησε διάκονο. Ἀπὸ τὴν θέση αὐτὴ ἀνέπτυξε ἰδιαίτερα τὴν ἐλεηµοσύνη, βοηθώντας πλῆθος φτωχῶν καὶ ἄλλων ἀπόρων. Ἀργότερα ἔγινε πρσβύτερος, καὶ µετὰ τὸ θάνατο τοῦ Πατριάρχη Εὐτυχίου, µὲ κοινὴ ὑπόδειξη ἀρχόντων καὶ λαοῦ, ἐκλέχτηκε διάδοχός του ὁ Ἰωάννης ὁ Νηστευτὴς σὰν Ἰωάννης Δ΄ (12-4-582 ἐπὶ βασιλέως Μαυρικίου). Τὸ πόσο ἔλαµψε καὶ σὰν Πατριάρχης ὁ Ἰωάννης, ἔχουµε πολὺ εὔγλωττες µαρτυρίες: ὁ ἐπίσκοπος Σενιλλίας Ἰσίδωρος τὸν παριστάνει σὰν ἅγιο καὶ ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύµων Σωφρόνιος τὸν ἀποκάλεσε «σκήνωµα πάσης ἀρετῆς». Στὸν Ἰωάννη ἐπίσης, Σύνοδος τῶν Πατριαρχῶν ποὺ συνῆλθε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 587, τοῦ ἀπένειµε τὸν τίτλο «οἰκουµενικός». Σχετικά µε τὶς ἐκκλησιαστικὲς ποινὲς ὁ Ἰωάννης θέσπισε σοφὸ κανονικό, ποὺ βρίσκεται στὸ Πηδάλιο. Πέθανε 2 Σεπτεµβρίου τοῦ 595 καὶ τὸ λείψανό του τάφηκε στὸ ναὸ τῶν Ἅγιων Ἀποστόλων.

 

ὉἍγιος Διοµήδης

Μαρτύρησε, ἀφοῦ θανατώθηκε σπαθιζόµενος.

 

ὉἍγιος Ἰουλιανός

Θανατώθηκε ἀφοῦ τὸν χτύπησαν µὲ ξύλο στὸ κεφάλι καὶ ἔτσι ἔνδοξα µαρτύρησε.

 

ὉἍγιος Φίλιππος (ἢ Θεόδοτος ἢ Θεόδωρος)

Μαρτύρησε διὰ ξίφους.

 

ὉἍγιος Εὐτυχιανὸς

Μαρτύρησε, ἀφοῦ τὸν ἔψησαν ζωντανὸ πάνω σὲ σχάρα.

 

ὉἍγιος Ἡσύχιος

Μαρτύρησε διὰ ἀπαγχονισµοῦ.

 

ὉἍγιος Λεωνίδης

Μαρτύρησε διὰ πυρός.

 

ὉἍγιος Εὐτύχιος

Μαρτύρησε διὰ σταυρικοῦ θανάτου.

 

ὉἍγιος Φιλάδελφος

Οἱ Συναξαριστὲς γιὰ τὸν τρόπο τοῦ µαρτυρίου του ἀναφέρουν: «λίθῳ τὸν τράχηλον βαρυνθεὶς τελειοῦται».

 

ὉἍγιος Μελάνιππος

Μαρτύρησε διὰ πυρός.

 

ἩἉγία Παρθαγάπη

Μαρτύρησε διὰ πνιγµοῦ µέσα στὴ θάλασσα.

 

Οἱ Δίκαιοι ἱερεῖς Ἐλεάζαρ καὶ Φινεές

Ἦταν ἱερεῖς τῶν Ἑβραίων. Ὁ µὲν Ἐλεάζαρ ἦταν τρίτος γιὸς τοῦ Ἀαρών, ὁ δὲ Φινεὲς ἦταν γιὸς µὲν τοῦ Ἐλεάζαρ, ἐγγονὸς δὲ τοῦ Ἀαρών. Καὶ ὁ µὲν Ἐλεάζαρ ἦταν ἐπιτηρητὴς τῆς Σκηνῆς (τοῦ Μαρτυρίου) (Ἀριθµ. δ΄, 16). Ὁ δὲ Φινεές, γιὰ τὸ ζῆλο ποὺ ἔδειξε θανατώνοντας τὸν Ζαµβρὶ καὶ τὴν Χασβὶ τὴν Μαδιανίτιδα, διότι ἀναίσχυντα ἐκπορνεύονταν προσβάλλοντας τὸν Μωϋσῆ καὶ τὴν συναγωγὴ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἔλαβε τὴν διαθήκη αἰωνίου Ἱεροσύνης (Ἀριθµ. κε΄, 11-13).

 

ΟἱἍγιοι Ἀειθαλᾶς καὶἈµµών (ἢἈµµοῦν)

Ἦταν ἀπὸ τὴν Ἀδριανούπολη τῆς Θρᾴκης καὶ ἐργάζονταν µὲ θερµότατο ζῆλο γιὰ τὴν ἐξάπλωση τῆς πίστης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Παροιµιώδης δὲ ἦταν καὶ ἡ φιλανθρωπία τους, µὲ τὴν ὁποία εὐεργετοῦσαν καὶ χριστιανοὺς καὶ εἰδωλολάτρες. Τὸ τελευταῖο ὅµως αὐτό, συντελοῦσε πολὺ στὴ µεταβολὴ τῶν εἰδωλολατρῶν πρὸς τὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ ἔπαρχος Βάβδος, ὅταν πληροφορήθηκε τὴν δράση αὐτὴ τοῦ Ἀειθαλᾶ καὶ τοῦ Ἀµµών, διέταξε τὴν σύλληψή τους. Καί, ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα, τοὺς θανάτωσαν µὲ χτυπήµατα σκληρότατα, µὲ µαστίγια ἀπὸ νεῦρα βοδιῶν.