«Τὰ τελευταῖα χρόνια σποραδικὲς ἀλλὰ ταυτόχρονα προφητικὲς φωνὲς στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἤπειρο μιλοῦν γιὰ μία Εὐρώπη ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀπειλὲς ἀπὸ ἕναν πολὺ πιὸ ἀσταθὴ καὶ χαοτικὸ ὑπόλοιπο κόσμο. Καὶ κινδυνεύει νὰ κατακλυσθεῖ, μέσω μετανάστευσης, ἀπὸ ἑκατομμύρια ἰσλαμικοὺς μετανάστες.
Ἀρχικὰ ἡ εἰσροὴ μεταναστῶν παρουσιάστηκε ὡς προσωρινὸ ἀνθρωπιστικὸ μέτρο γιὰ τὴν ὑποδοχὴ προσφύγων ἀπὸ ζῶνες συγκρούσεων, ἀλλὰ τὰ γενναιόδωρα προγράμματα κοινωνικῆς πρόνοιας γρήγορα μετατράπηκαν σὲ μαγνήτη γιὰ μεγάλο ἀριθμὸ νέων ἀνδρῶν ἀπὸ τὴ Μέση Ἀνατολὴ καὶ τὴ Βόρεια Ἀφρική. Ἔτσι μία πλήρης μεταναστευτικὴ κρίση κατέλαβε τὴν Ἤπειρο.
Μία δεκαετία ἀργότερα, τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἀδιαμφισβήτητα: μετασχηματισμένες σχολικὲς δημογραφίες καὶ τοπικὴ πολιτική, ἀπότομη αὔξηση σὲ σεξουαλικὰ ἐγκλήματα καὶ ἀντιευρωπαϊκὴ βία, ὑπερφορτωμένα νοσοκομεῖα καὶ συστήματα πρόνοιας, καθὼς καὶ δραματικὰ ὑψηλότερο δημόσιο χρέος…
Ἡ Ἤπειρος βρίσκεται πλέον κατακερματισμένη, εὐάλωτη καὶ ἀνίκανη νὰ διαμορφώσει τὸ δικό της πεπρωμένο. Χωρὶς εἰλικρινὴ ἀναμέτρηση μὲ τὶς πραγματικότητες τῆς μαζικῆς μετανάστευσης, τῆς θεσμικῆς ὑπερβολῆς καὶ τῶν ἐπικίνδυνων στρατηγικῶν συμμαχιῶν, ἡ παρακμὴ τῆς Εὐρώπης θὰ ἐπιταχυνθεῖ. Ὁ χρόνος γιὰ σκληρὲς ἀποφάσεις σχετικὰ μὲ τὴν ταυτότητα, τὰ σύνορα καὶ τὴν πραγματικὴ αὐτονομία δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ἀναβληθεῖ» («hellasjournal.com» 21-5-2026).
Οἱ μεταναστεύσεις ἰσλαμικῶν πληθυσμῶν στὴν Εὐρώπη ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἀπειλοῦν νὰ τὴ διαλύσουν πληθυσμιακά. Ἀλλὰ ἡ Εὐρώπη, μὲ τὴν ἀνεκτικὴ στάση ποὺ κρατοῦσε ἐδῶ καὶ χρόνια, πληρώνει ἤδη πολὺ ἀκριβὰ τὶς λανθασμένες πολιτικές της. Πέρα ἀπὸ τὰ θέματα ἐθνικῆς ἀσφάλειας καὶ δημόσιας παραβατικότητας, ὅλη αὐτὴ ἡ «μετακίνηση» ἔχει ἀλλοιώσει σταδιακὰ τὴ σύσταση τοῦ πληθυσμοῦ της καὶ τείνει νὰ καταστήσει μακροπρόθεσμα τοὺς Εὐρωπαίους μειονότητα μέσα στὸν ἴδιο τους τὸν τόπο. Διότι ἡ Εὐρώπη ἀπεμπόλησε τὶς χριστιανικὲς ἀρχὲς καὶ παραδόσεις.
Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία τῆς ὅλης κακοδαιμονίας της. Ἀντὶ νὰ στηρίξει τοὺς Εὐρωπαίους νὰ ὀρθοποδήσουν, ἀντὶ νὰ στηρίξει τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογένειας, ἐπὶ τόσα χρόνια προσείλκυε ἄμεσα ἢ ἔμμεσα μετανάστες τοῦ τρίτου κόσμου, γιὰ νὰ λύσει τὸ πρόβλημα τῆς ἐλλείψεως ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Εὐτυχῶς τὰ τελευταῖα χρόνια πολλὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης ἔχουν τρομάξει μπροστὰ στὸν ἐπικείμενο κίνδυνο καὶ ἀρχίζουν νὰ συνειδητοποιοῦν ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξουν τακτική. Εἶναι καιρὸς ἡ Εὐρώπη νὰ λάβει ἀκόμη δραστικότερα μέτρα στηρίξεως τῶν τοπικῶν πληθυσμῶν καὶ νὰ στραφεῖ στὶς παραδοσιακὲς χριστιανικές της ρίζες καὶ ἀξίες· προτοῦ νὰ εἶναι πολὺ ἀργά…
