Ὁ πόλεμος μὲ τὸ Ἰρὰν εἶχε καὶ μία παράμετρο ποὺ ἐλάχιστα ἔγινε ἀντιληπτὴ ἀπὸ τὰ περισσότερα μέσα ἐνημερώσεως. Μεταφέρουμε ἐδῶ τὴν εἴδηση, ἡ ὁποία, κατὰ τὴ γνώμη μας, εἶναι ἐξαιρετικὰ σημαντική:
«Στὶς 12 Ἀπριλίου 2026, ὁ ὑπουργὸς ἐθνικῆς ἀσφάλειας τοῦ Ἰσραὴλ Ἰταμὰρ Μπέν-Γκβὶρ πραγματοποίησε ἐπίσκεψη στὸ Ὄρος τοῦ Ναοῦ μαζὶ μὲ τὸν ραβίνο Ἐλισὰ Βόλφσον. Αὐτὸ ἀναφέρει τὸ ἰσραηλινὸ ‘‘7ο κανάλι’’.
Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐπίσκεψης, ὁ ὑπουργὸς περιέγραψε τὶς σημαντικὲς ἀλλαγὲς τῆς κατάστασης ποὺ ἔχουν συμβεῖ στὸν ἅγιο τόπο τὰ τελευταῖα χρόνια. Σύμφωνα μὲ τὰ λόγια του, τώρα ἡ Κυβέρνηση ἐργάζεται γιὰ τὴν περαιτέρω ἐπέκταση τῆς ἰουδαϊκῆς δραστηριότητας καὶ τὴν αὔξηση τῆς ροῆς τῶν πιστῶν.
‘‘Θυμᾶμαι πῶς ἦρθα ἐδῶ, ὅταν ἤμουν 14-15 ἐτῶν, τί τεράστια διαφορά’’, διηγήθηκε ὁ Ἰταμὰρ Μπέν-Γκβίρ. ‘‘Τότε ὅλοι φώναζαν ‘Ἀλλάχου Ἄκμπαρ’ καὶ μᾶς περικύκλωναν, καὶ ἂν ἕνας Ἑβραῖος ἁπλῶς μουρμούριζε κάτι, τὸν συλλάμβαναν, ἐνῶ σήμερα νιώθεις ἐδῶ σὰν ἀφέντης τοῦ σπιτιοῦ’’.
Ὁ ὑπουργὸς τόνισε ὅτι χάρη στὶς προσπάθειές του, στὸ Ὄρος τοῦ Ναοῦ ἔγιναν δυνατὲς οἱ προσευχές, τὰ τραγούδια καὶ οἱ προσκυνήσεις. Ἐπίσημος στόχος τῆς ἐπίσκεψης ὀνομάστηκε ἡ μελέτη τῆς δυνατότητας ὀργάνωσης μόνιμης παραμονῆς Ἰουδαίων πιστῶν κατ’ ἀναλογία μὲ τὸ καθεστὼς προσευχῶν στὸ Δυτικὸ Τεῖχος.
Ὁ ραβίνος Ἐλισὰ Βόλφσον χαρακτήρισε τὶς ἐνέργειες τοῦ ὑπουργοῦ ἱστορικὲς καὶ σημαντικὲς γιὰ ὅλο τὸ ἔθνος. ‘‘Αὐτὸ ποὺ συμβαίνει ἐδῶ, ὁ λαός μας τὸ περίμενε 2.000 χρόνια’’, δήλωσε ὁ ραβίνος Βόλφσον. ‘‘Πρέπει νὰ καταλάβετε ὅτι αὐτὲς εἶναι ἀλλαγὲς ὄχι γιὰ τοὺς ἐπισκέπτες τοῦ Ὅρους τοῦ Ναοῦ, αὐτὲς εἶναι ἀλλαγὲς γιὰ τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραήλ’’» («eeod.gr»).
Εἶναι συγκλονιστικὴ ἡ βεβαίωση τοῦ ραβίνου Βόλφσον στὸ Ὄρος τοῦ Ναοῦ, ὅτι «αὐτὸ ποὺ συμβαίνει ἐδῶ, ὁ λαός μας τὸ περίμενε 2.000 χρόνια»! Πραγματικὰ ὁ Ραβίνος διατύπωσε ἐπιγραμματικὰ τὴν πονεμένη ἱστορία τοῦ Ἑβραϊκοῦ λαοῦ δύο χιλιετιῶν, ἀπὸ τότε δηλαδὴ ποὺ καταστράφηκε ἡ Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους, τὸ 70 μ.Χ., καὶ σκόρπισαν τοὺς Ἑβραίους σὲ ὅλο τὸν κόσμο.
Τώρα φαίνεται ὅτι οἱ συνθῆκες ἔχουν ὡριμάσει πολύ. Ἡ καθιέρωση τόπου προσευχῆς στὸ Ὄρος τοῦ παλαιοῦ Ναοῦ εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα. Τὸ ἑπόμενο θὰ εἶναι ἡ ἀνοικοδόμηση τοῦ Ναοῦ. Καὶ τὸ τελευταῖο, σύμφωνα μὲ τὶς προφητεῖες τῆς θείας Γραφῆς, ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ τραγικοῦ αὐτοῦ λαοῦ στὸν Χριστό.
Αὐτὴ ἡ ἐπιστροφὴ θὰ εἶναι γεγονὸς συγκλονιστικὸ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο! Λέει χαρακτηριστικὰ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅτι ἡ πρόσληψή τους στὴν πίστη, τί ἄλλο θὰ σήμαινε «εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν;» παρὰ πραγματικὴ πνευματικὴ νεκρανάσταση; (Ρωμ. ια΄ 15).
