19. Ἡ προστασία τοῦ Θεοῦ (16-22/3)

Ὁ 90ός Ψαλμός θεωρεῖται ἕνας ἀπό τούς ὡραιότερους Ψαλμούς. Διακρίνεται «γιά τό ὕψος τῶν ἰδεῶν, τή ζωηρότητα τῶν αἰσθημάτων, τή θερμότητα τῆς πίστεως, τή ζωηρότητα τῶν χρωμάτων καί τή διαύγεια τῆς γλώσσας». Περιγράφει μέ θαυμάσιες εἰκόνες τήν προστασία τοῦ Θεοῦ στή ζωή τῶν πιστῶν. Θά τόν μελετήσουμε σήμερα, διαβάζοντας τό κείμενο καί τήν ἑρμηνεία του καί τήν ἀνάλυση τοῦ Ψαλμοῦ ἀπό τό ἄρθρο «Ἡ ἀσφαλέστερη κατοικία», «Ο ΣΩΤΗΡ», τεῦχ. 2344/1.1.26/σελ. 7-8, καί θά ἐμβαθύνουμε στίς ἔννοιες πού ἀναπτύσσονται, κάνοντας στό τέλος εἰδική ἀναφορά στήν προστασία τοῦ Θεοῦ στό πολύπαθο ἔθνος μας στά χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας καί στήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821.

1. Θά διαβάσουμε τό Α΄ Μέρος τοῦ ἁγιογραφικοῦ Ἀναγνώσματος: Ψαλ. ϟ ΄ [90] 1-9 (κείμενο καί ἑρμηνεία) κι ἀμέσως κατόπιν θά διαβάσουμε τό Α΄ Μέρος τοῦ ἄρθρου «Ἡ ἀσφαλέστερη κατοικία», «Ο ΣΩΤΗΡ», τεῦχ. 2344/1.1.26/σελ. 7-8, ἕως ἐκεῖ πού λέει: «Τί ἔχουμε λοιπόν νά φοβηθοῦμε; Ποιός ἐχθρός μπορεῖ νά μᾶς κάνει κακό; Γιατί μάταια ταραζόμαστε;», σελ. 8, α΄ στήλη, καί θά ρωτήσουμε τά Μέλη: Ποιά εἶναι ἡ ἀσφαλέστερη κατοικία; (Σκέψεις Μελῶν…) Πολλοί νομίζουν ὅτι ἀσφαλέστερη κατοικία εἶναι ἡ κατοικία πού εἶναι στερεωμένη σέ ἀσάλευτα θεμέλια, πού νά ἀντέχουν καί στόν ἰσχυρότερο σεισμό. Ἄλλοι θεωροῦν ἀσφαλέστερη κατοικία τά πυρηνικά καταφύγια, πού θά τούς προστατεύσουν ἀπό ἐνδεχόμενο πυρηνικό πόλεμο. Ἄλλοι θεωροῦν ἀσφαλέστερη κατοικία τήν κατοικία πού ἔχουν ἀναλάβει τήν προστασία της ἀξιόπιστες ἀσφαλιστικές ἐταιρεῖες. Ὁ 90ός Ψαλμός ὀνομάζει ρητῶς ἀσφαλέστερη κατοικία τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ: «Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθεία τοῦ Ὑψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται» (στίχ. 1). Μᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι ὁ ἱερός Ψαλμωδός δέν λέει ἁπλῶς ὅτι ὁ Θεός μᾶς προσφέρει τή βοήθεια καί τήν προστασία Του, ἀλλά λέει ὅτι τήν προστασία Του τήν καθιστᾶ κατοικία μας. Εἶναι θαυμάσια αὐτή ἡ εἰκόνα τοῦ Ψαλμοῦ. Τήν ἀσφαλέστατη κατοικία πού μᾶς προσφέρει ἡ προστασία τοῦ Θεοῦ, δέν μποροῦν οὔτε κλέφτες καί διαρρῆκτες νά τή συλήσουν, οὔτε ἐχθροί καί πολέμιοι νά τήν ἐκπορθήσουν, οὔτε ἀκραῖα καιρικά φαινόμενα νά τήν γκρεμίσουν, οὔτε πυρηνικός πόλεμος νά φθάσει ἐκεῖ πού βρίσκεται καί νά τήν καταστρέψει. Γιατί λοιπόν νά ταραζόμαστε;

2. Ἐπίσης μᾶς λέει ὁ 90ός Ψαλμός ὅτι ὁ ἅγιος Θεός δέν μᾶς προστατεύει μόνο ἀπό αἰσθητούς, σωματικούς κινδύνους, ἀλλά καί ἀπό ἀφανεῖς, ἀόρατους πνευματικούς κινδύνους, ἀπό τόν ἐχθρό τῆς ψυχῆς μας, τόν διάβολο, κι ἀπ᾿ ὅλες τίς παγίδες πού μᾶς στήνει. Τί ἔχετε νά πεῖτε πάνω σ᾿ αὐτά; (Σκέψεις Μελῶν…) Μᾶς κάνουν ἐντύπωση οἱ πολλές καί θαυμάσιες εἰκόνες πού χρησιμοποιεῖ ὁ ἱερός Ψαλμωδός. Λέει στούς ἑπόμενους στίχους ὅτι ὁ Θεός θά σέ προστατεύσει ἀπό τίς παγίδες πού σοῦ στήνουν οἱ παγκάκιστοι δαίμονες: «ρύσεταί σε ἐκ παγίδος θηρευτῶν» (Στίχ. 3α). Θά σέ προφυλάξει ἀπό λόγια συκοφαντικά πού σέ ἀναστατώνουν καί σοῦ φέρνουν στενοχώρια: «ἀπό λόγου ταραχώδους» (στίχ. 3β). Θά σέ σκεπάσει μέ τά νῶτα Του προβάλλοντας τό στῆθος Του ὡς ἀσπίδα σου: «ἐν τοῖς μεταφρένοις αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι» (στίχ. 4α). Ἐδῶ χρησιμοποιεῖ πολεμική εἰκόνα, γιά νά ὑπογραμμίσει τήν κραταιά προστασία τοῦ Θεοῦ τήν ὥρα πού μᾶς πολεμοῦν οἱ δαίμονες. Γίνεται πρόχωμα, ἀσπίδα καί πύργος προστασίας τῶν πιστῶν! Στή συνέχεια λέει ὅτι θά μᾶς σκεπάσει καί θά αἰσθανόμαστε τήν ἀσφάλεια πού αἰσθάνονται τά νεογέννητα πουλιά κάτω ἀπό τίς φτεροῦγες τῆς μάνας τους: «ὑπό τάς πτέρυγας αὐτοῦ ἐλπιεῖς» (στίχ. 4β). Ἐπίσης λέει ὅτι δέν θά φοβηθοῦμε ἀπό φόβο ὕπουλων ἐχθρῶν πού πέφτουν καταπάνω μας μέσα στή νύχτα: «οὐ φοβηθήσῃ ἀπό φόβου νυκτερινοῦ» (στίχ. 5α). Οὔτε ἀπό βέλος πού ρίχνεται ἐναντίον μας κατά τή διάρκεια τῆς ἡμέρας: «ἀπό δαιμονίου μεσημβρινοῦ» (στίχ. 5β). Οἱ δαίμονες δέν μᾶς πολεμοῦν μόνο τή νύχτα, ἀλλά καί τήν ἡμέρα, καί τό καταμεσήμερο. Ὑπάρχουν καί δαιμόνια μεσημβρινά. Ἀλλά μᾶς προστατεύει ἀπ᾿ ὅλα ὁ Κύριος! Ἐπίσης λέει ὁ Ψαλμός ὅτι θά πέφτουν γύρω μας χιλιάδες καί μυριάδες νεκρῶν, ἐμᾶς ὅμως δέν θά μᾶς ἀγγίζει ὁ κίνδυνος τοῦ θανάτου, ὅπως συνέβη μέ τόν ἅγιο Δημήτριο Γκαγκαστάθη καί τόσους ἄλλους Ἁγίους: «πεσεῖται ἐκ τοῦ κλίτους σου χιλιάς καί μυριάς ἐκ δεξιῶν σου, πρός σέ δέ οὐκ ἐγγιεῖ» (στίχ. 7). Θά βλέπουμε τήν τιμωρία τῶν ἁμαρτωλῶν καί θά ἀναφωνοῦμε: Ἐσύ, Κύριε, εἶσαι ἡ ἐλπίδα μου. Καί θά ἀκοῦμε τήν ἀπάντηση: Τόν Ὕψιστο ἔθεσες ὡς ἀσφαλές καταφύγιό σου. Ἡ προστασία τοῦ Θεοῦ εἶναι ὄντως τό ἀσφαλέστερο καταφύγιό μας. Ἀπ᾿ ὅλους τούς κινδύνους μπορεῖ νά μᾶς προστατεύσει ὁ παντοδύναμος Κύριος!

1. Ἔπειτα θά διαβάσουμε τό Β΄ Μέρος τοῦ ἁγιογραφικοῦ Ἀναγνώσματος: Ψαλ. ϟ ΄ [90] 10-16 (κείμενο καί ἑρμηνεία) κι ἀμέσως κατόπιν θά διαβάσουμε τό ὑπόλοιπο ἄρθρο καί θά ρωτήσουμε τά Μέλη: Ποιές ἄλλες εἰκόνες χρησιμοποιεῖ ὁ ἱερός Ψαλμωδός, γιά νά τονίσει τήν προστασία τοῦ Θεοῦ στή ζωή τῶν πιστῶν; (Σκέψεις Μελῶν…) Λέει ὅτι θά μᾶς προστατεύσει ἀπό μάστιγες, πληγές καί ποικίλες ἀσθένειες (στίχ. 10). Θά δώσει ἀκόμη ἐντολή στούς ἀγγέλους Του νά μᾶς διαφυλάξουν ἀπό κάθε κακό. Κι ὅταν θά εἶναι πολύ μεγάλοι οἱ κίνδυνοι πού ἀντιμετωπίζουμε, θά δώσει ἐντολή στούς ἀγγέλους Του νά μᾶς κρατοῦν στά χέρια τους, μήν τύχει ποτέ καί σκοντάψει τό πόδι μας σέ καμιά πέτρα: «τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περί σοῦ τοῦ διαφυλάξαι σε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου· ἐπί χειρῶν ἀροῦσί σε, μήποτε προσκόψῃς πρός λίθον τόν πόδα σου» (στίχ. 11-12).  Αὐτή ἡ εἰκόνα τῆς προστασίας τοῦ Θεοῦ εἶναι ὑπέρ ἐξαίρετη! Νά θυμηθοῦμε ὅτι ἔστειλε ἄγγελο ὁ Θεός νά ἐλευθερώσει τόν ἀπόστολο Πέτρο ἀπό τή φυλακή (Πράξ. ε΄ 19, ιβ΄ 7)· ἄγγελος ἔκλεισε τά στόματα τῶν λεόντων, γιά νά μήν κατασπαράξουν τόν Δανιήλ (Δαν. ς΄ 22)· ἄγγελος μετέβαλε τή φλόγα τῆς καμίνου τῶν Τριῶν Παίδων σέ δροσερή αὔρα (Προσευχή 25). Κι ἀκόμη λέει ὁ Ψαλμός ὅτι θά περπατᾶμε πάνω σέ φίδια δηλητηριώδη, ὅπως εἶναι ἡ ἀσπίδα (ὀχιά) καί ὁ βασιλίσκος, χωρίς νά πάθουμε τίποτε, καί θά καταπατοῦμε ἄφοβα λιοντάρια καί δράκοντες, χωρίς νά πάθουμε κάποιο κακό: «ἐπί ἀσπίδα καί βασιλίσκον ἐπιβήσῃ καί καταπατήσεις λέοντα καί δράκοντα» (στίχ. 13). Μέ τά σημερινά δεδομένα θά μποροῦσε ὁ ἱερός Ψαλμωδός νά προσθέσει καί ἄλλους πολλούς κινδύνους καί ἄλλες πολλές εἰκόνες τῆς προστασίας τοῦ Θεοῦ. Ἀπ᾿ ὅλους τούς κινδύνους μᾶς προστατεύει ὁ ἅγιος Θεός, ἐάν ἐμπιστευόμαστε ἐξ ὁλοκλήρου στήν προστασία Του. Στό ἄρθρο ὑπογραμμίζεται ἰδιαίτερα τό ὅτι στέλνει ὁ ἅγιος Θεός ἀγγέλους καί Ἁγίους, γιά νά μᾶς βοηθήσουν. Πόσα θαύματα ἔχουν γίνει καί γίνονται καί σήμερα μέ τίς λυτρωτικές παρεμβάσεις τους στή ζωή μας! Ἐπίσης ὑπογραμμίζεται ἡ ἀκαταμάχητη βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, πού εἶναι «προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντος», «τεῖχος ἀπροσμάχητον», «λιμήν καί προστασία τῶν πιστῶν». Ἀτελείωτα θαύματα ἔχει ἐργασθεῖ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος στή ζωή τῶν πιστῶν Χριστιανῶν, πού σπεύδουν καί μέ βαθιά εὐλάβεια προσκυνοῦν τίς πάμπολλες θαυματουργές εἰκόνες της.

2. Ἐπειδή ἡ ἑβδομάδα πού διανύουμε εἶναι ἑβδομάδα τῆς ἐθνικῆς ἐπετείου τῆς 25ης Μαρτίου 1821, τί ἔχουμε νά ποῦμε γιά τήν προστασία τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στούς χρόνους τῆς Τουρκο­κρατίας καί στήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821; (Σκέψεις Μελῶν…) Στά μαῦρα χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας οἱ ὑπόδουλοι Ἕλληνες στόν Κύριο τῶν δυνάμεων – «Κύριε τῶν δυνάμεων μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ, ἄλλον γάρ ἐκτός σοῦ βοηθόν ἐν θλίψεσιν οὐκ ἔχομεν, Κύριε τῶν δυνάμεων, ἐλέησον ἡμᾶς» – καί στήν πάναγνη Κόρη τῆς Ναζαρέτ στρέφονταν καί τῆς ἐμπιστεύονταν τόν ἀβάσταχτο πόνο, τήν ἐλπίδα καί τήν ἀπαντοχή τους. Στίς προσευχές τους, στά λόγια τους, στίς πράξεις τους, σέ ὅλα εἶχαν ἀναφορά στή Βασίλισσα τῶν οὐρανῶν. Μπροστά στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας ἔκαιγε πάντοτε τό καντήλι καί γονυπετεῖς προσεύχονταν καί τήν παρακαλοῦσαν νά σώσει τό ἔθνος μας.

 Γνωρίζουμε ὅτι κατά τήν περίοδο αὐτή οἱ Τοῦρκοι δέν παραχωροῦσαν στούς Χριστιανούς καμιά τιμή, κανένα ἀξίωμα, παρά μόνο σ᾿ ἐκείνους πού τούρκευαν. Κι ὅμως οἱ Ἕλληνες ὑπέμεναν τά μαρτύρια καί παρέμεναν Χριστιανοί. Ποιός τούς βοήθησε νά μείνουν ὄρθιοι; Μία εἶναι ἡ ἀπάντηση: Ἡ πίστη τους στήν προστασία τῆς Παναγίας. Ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στό Χρυσοβίτσι, στό Βαλτέτσι, στά Τρίκορφα, στή Γράνα, στήν Τρίπολη, στά Δερβενάκια, πρίν ἀπό κάθε μάχη, παρακαλοῦσε τήν Παναγία νά τούς βοηθήσει. Ὁ Γεώργιος Καραϊσκάκης παρακάλεσε τήν Παναγία τήν Προυσιώτισσα νά τόν θεραπεύσει ἀπό φυματίωση, γιά νά διώξει τούς Τούρκους καί νά ἐλευθερώσει τήν πατρίδα μας. Ὁ Κωνσταντῖνος Κανάρης, ὅταν στεφανώθηκε ἀπό τή Δημογεροντία γιά τό τρόπαιό του πού ἔκαψε στή Χίο τήν τουρκική ναυαρχίδα, ἀπέδωσε στήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό τά νικητήρια.  Πῆγε στά Ψαρά καί κατέθεσε τό δάφνινο στεφάνι στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας. Μέ δυό λόγια, στά μαῦρα χρόνια τῆς πικρῆς σκλαβιᾶς τό ἔθνος σύσσωμο τήν πανακήρατη Κόρη, «δι᾿ ἧς ἐγείρονται τρόπαια», «δι᾿ ἧς ἐχθροί καταπίπτουσι», παρακαλοῦσε νά προστατεύσει τό πολύπαθο ἔθνος μας.

Ἔχουμε ἀσφαλέστατη κατοικία τή βοήθεια καί τήν προστασία τοῦ Θεοῦ καί τῆς Παναγίας Μητέρας Του. Ἀρκεῖ νά μένουμε πάντα κοντά Του καί νά ζοῦμε κατά τό ἅγιο θέλημά Του, γιά νά ἔχουμε τήν ἀκαταμάχητη βοήθειά Του. Ἄν ζοῦμε κατά Θεόν, θά εἶναι μαζί μας ὁ Κύριος, θά μᾶς ἐλευθερώνει ἀπ᾿ ὅλες τίς θλίψεις καί τίς δυσκολίες μας καί θά Τόν δοξάζουμε ἀκατάπαυστα λέγοντας: Θεέ Πατέρα, θέλω νά πῶ στήν προστασία Σου «εὐχαριστῶ»!

Τό ἑπόμενο θέμα μας θά εἶναι ἁγιογραφικό (τῶν Παθῶν): Ἰω. ιη΄ 28-40.