ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (9/9)

Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Δευτ. ιγ΄ ἑβδ. Ματθαίου (Μάρκ. γ΄ 6-12)

6 καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖ­οι εὐθέως μετὰ τῶν Ἡρῳ­διανῶν συμβούλιον ἐποί­ουν κατ᾿ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσι. 7 Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησε μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς τὴν θάλασσαν· καὶ πο­λὺ πλῆθος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἠκολούθησαν αὐτῷ, 8 καὶ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας καὶ ἀ­­πὸ Ἱεροσολύμων καὶ ἀπὸ τῆς Ἰδουμαίας καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου καὶ οἱ περὶ Τύ­ρον­ καὶ Σιδῶνα, πλῆθος πο­λύ, ἀκούσαντες ὅσα ἐποί­ει, ἦλθον πρὸς αὐτόν. 9 καὶ εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἵνα μὴ θλίβωσιν αὐτόν· 10 πολλοὺς γὰρ ἐθεράπευ­σεν, ὥστε ἐπιπίπτειν αὐτῷ ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται ὅσοι εἶ­χον μάστιγας· 11 καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκά­θαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώ­ρουν, προσέπιπτον αὐτῷ καὶ ἔκραζον λέγοντα ὅτι σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ. 12 καὶ πολλὰ ἐπετίμα αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσι.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

6 Κι ἀφοῦ βγῆκαν οἱ Φαρισαῖοι ἀπ’ τή συναγωγή, ἔκα­­­ναν ἀμέ­σως συμβούλιο ἐναντίον του μαζί μέ τούς Ἡ­ρω­­διανούς, πού ἦταν ἡ παράταξη τοῦ βασιλιᾶ Ἡρώδη, καί συζητοῦσαν μέ ποιό τρόπο θά κατόρθωναν νά τόν ἐξοντώσουν. 7 Ὁ Ἰησοῦς τότε ἀναχώρησε μέ τούς μαθητές του πρός τή λίμνη. Καί τόν ἀκολούθησε μεγάλο πλῆθος ἀπό τή Γαλιλαία 8 καί ἀπό τήν Ἰουδαία καί ἀπό τά Ἱεροσόλυμα καί ἀπό τήν Ἰδουμαία καί ἀπό τήν Περαία, δηλαδή ἀπό τή χώ­­ρα πού εἶναι πέρα ἀπό τόν Ἰορδάνη, στά ἀνατολικά του. Καί ἦλθε κοντά του μεγάλο πλῆθος κι ἀπ’ ὅσους κατοικοῦσαν στά περίχωρα τῆς Τύρου καί τῆς Σι­­δῶ­νος, καθώς ἄκουσαν τά θαύματα πού ἔκα­νε. 9 Καί λόγῳ τοῦ πλήθους, παρήγγειλε στούς μαθητές του νά ἔχουν ἐκεῖ διαρκῶς γι’ αὐτόν ἕνα πλοιάριο, γιά νά μπαίνει σ’ αὐτό ὅταν ἡ συρροή τοῦ πλήθους γινόταν μεγαλύτερη, ὥστε νά μήν τόν πιέζουν τά πλήθη. 10 Κι ἐπειδή θεράπευσε πολλούς, ἄρχισε νά μαζεύεται τόσο πολύ πλῆθος, ὥστε νά πέφτουν πάνω του ὅσοι εἶχαν βασανιστικές ἀσθένειες γιά νά τόν ἀγγίξουν καί νά βροῦν ἔτσι τή θεραπεία τους. 11 Καί τά ἀκάθαρτα καί πονηρά δαιμονικά πνεύματα, ὅταν τόν ἔβλεπαν, ἔπεφταν μπροστά του καί φώναζαν δυνατά λέγοντας ὅτι ἐσύ εἶσαι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ. 12 Ἐκεῖνος ὅμως τά διέταζε μέ αὐστηρότητα νά μή φανερώσουν ὅτι αὐτός ἦταν ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ. (Καί τούς ἀπαγόρευε νά τό φανερώνουν αὐτό, διότι δέν ἦταν ἀκό­μη καιρός νά γνωστοποιηθεῖ στούς ἀνθρώπους ὁλόκληρη ἡ ἀλήθεια γιά τή φύση του καί τήν ἀποστολή του καί ἐρε­θισθοῦν ἀπ’ αὐτήν περισσότερο οἱ ἄπιστοι ἐχ­θροί του. Ἀλλά οὔτε καί οἱ πονηροί δαίμονες ἦταν ἄξιοι νά γί­­νουν κήρυκες αὐτῆς τῆς ἀλήθειας).