ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (21/12)

Ἀπόστολος: ἡμέρας, Τετ. κζ΄  ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Τιμ. ε΄ 22 – στ΄ 11):

22 χεῖρας ταχέως μηδενὶ ἐπιτίθει, μηδὲ κοινώνει ἁ-μαρ­τίαις ἀλλοτρίαις· σεαυ­τὸν ἁγνὸν τήρει. 23 Μηκέτι ὑδροπότει, ἀλλ’ οἴνῳ ὀλίγῳ χρῶ διὰ τὸν στόμαχόν σου καὶ τὰς πυκνάς σου ἀσθενείας. 24 Τινῶν ἀνθρώπων αἱ ἁ­­­­­­­­­­­­­­­­­­μαρτίαι πρόδηλοί εἰσι, προ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­άγουσαι εἰς κρίσιν, τισὶ δὲ καὶ ἐπακολουθοῦσιν· 25 ὡσαύτως καὶ τὰ καλὰ ἔργα πρόδηλά ἐστι, καὶ τὰ ἄλλως ἔχοντα κρυβῆναι οὐ δύνανται. Οσοι εἰσὶν ὑπὸ ζυγὸν δοῦλοι, τοὺς ἰδίους δεσπότας πάσης τιμῆς ἀξίους ἡγείσθωσαν, ἵνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία βλασφημῆται. 2 οἱ δὲ πιστοὺς ἔχοντες δε­σπότας μὴ καταφρονείτωσαν, ὅτι ἀδελφοί εἰσιν, ἀλλὰ μᾶλλον δουλευέτωσαν, ὅτι πιστοί εἰσι καὶ ἀγα­πη­τοὶ οἱ τῆς εὐεργεσίας ἀντι­λαμβα­νόμενοι. 3 Ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει. εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαί­νουσι λόγοις τοῖς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῇ κατ’ εὐσέβειαν διδα­σκαλίᾳ, 4 τετύφωται, μηδὲν ἐπιστά­μενος, ἀλλὰ νοσῶν περὶ ζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἐξ ὧν γίνεται φθόνος, ἔρις, βλασφημίαι, ὑπόνοιαι πονηραί, 5 παραδιατριβαὶ διεφθαρμένων ἀνθρώπων τὸν νοῦν καὶ ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας, νομιζόντων πο­ρισμὸν εἶναι τὴν εὐσέ­βειαν. ἀφί­στασο ἀπὸ τῶν τοιού­­των. 6 ἔστι δὲ πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας. 7 οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα· 8 ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκε­σθησόμεθα. 9 οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθ­ρον καὶ ἀπώλειαν. 10 ρίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία, ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς. 11 Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

22 Νά μή θέτεις γρήγορα τά χέρια σου σέ κανένα γιά νά τόν χειροτονήσεις, οὔτε νά γίνεσαι συμμέτοχος καί συνυπεύθυνος σέ ξένες ἁμαρτίες, τίς ὁποῖες εἶναι ἑπό­με­νο νά διαπράξει αὐτός πού χειροτονεῖται ἀνάξια. Νά διατηρεῖς τόν ἑαυτό σου καθαρό κι ἀπό δικές σου ἁμαρ­τίες ἀλλά κι ἀπό ξένες. 23 Νά μήν πίνεις πλέον μόνο νερό ὅταν τρῶς τό φαγητό σου, ἀλλά νά χρησιμοποιεῖς καί λίγο κρασί γιά τό στο­μάχι σου καί τίς συχνές ἀσθένειές σου. 24 Καί γιά νά ἐπανέλθω στήν προτροπή μου νά μή θέτεις γρήγορα τά χέρια σου σέ κανέναν, σοῦ ὑπενθυμίζω ὅτι οἱ ἁμαρτίες μερικῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁλοφάνερες καί ξεπροβάλλουν· κι ἔτσι διευκολύνουν τήν κρίση τῶν ἄλλων γι’ αὐτές. Σέ μερικούς ὅμως φανερώνονται ὕστε­ρα ἀπό ἀρκετό χρόνο. 25 Τό ἴδιο καί τά καλά ἔργα εἶναι ὁλοφάνερα. Ἀλλά κι αὐτά πού δέν εἶναι ὁλοφάνερα δέν μποροῦν νά κρυ­φτοῦν. Οσοι εἶναι δοῦλοι κάτω ἀπό τήν πιεστική δουλεία ἄπιστων κυρίων, ἄς θεωροῦν τούς κυρίους τους ἄξιους κάθε τιμῆς, γιά νά μή δίνουν μέ τή δυστροπία τους ἀφορμή νά συκοφαντεῖται καί νά περιυβρίζεται τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ καί ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου. 2 Κι ἐκεῖνοι πού ἔχουν κυρίους πιστούς Χριστιανούς, ἄς μήν τούς καταφρονοῦν παίρνοντας θάρρος ἀπό τό ὅτι εἶναι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί. Ἀλλά ἄς δουλεύουν περισ­σό­­τερο, διότι αὐτοί πού ἀπολαμβάνουν τήν καλή καί πρό­­θυμη ὑπηρεσία τους εἶναι πιστοί καί ἀγαπητοί. 3 Νά διδάσκεις καί νά προτρέπεις τούς πιστούς νά τηροῦν αὐτά πού σοῦ ἔγραψα στήν ἐπιστολή. Ἐάν κανείς διδάσκει διαφορετικά ἀπό τό Εὐαγγέλιο καί δέν ἀκολουθεῖ τούς λόγους τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ὑγιεῖς καί ἀμόλυντοι ἀπό τήν ἀρρώστια τῆς πλάνης, οὔτε ἀκολουθεῖ τή διδασκαλία πού εἶναι σύμφωνη μέ τήν εὐσέβεια, 4 αὐτός ἔχει φουσκώσει καί τυφλωθεῖ ἀπ’ τήν ὑπερηφάνεια. Νομίζει βέβαια ὅτι τά ξέρει ὅλα, ἀλλά δέν ξέρει τίποτε. Κι ἔχει τή νοσηρότητα νά συζητᾶ καί νά ἐξε­­­τάζει τά μάταια καί ἀνωφελή ζητήματα καί νά παρα­σύ­ρε­ται σέ λογομαχίες, ἀπ’ τίς ὁποῖες γεννιοῦνται ὁ φθό­νος, ἡ φιλονικία, οἱ κακολογίες, οἱ κακές καί ­ἄδικες ὑπο­­ψίες. 5 Γεννιοῦνται ἀκόμη παράλογες καί μάταιες ἀσχολίες ἀνθρώπων πού ἔχουν διεφθαρμένο καί χαλασμένο τό μυαλό τους κι ἔχουν στερηθεῖ τελείως τήν ἀλήθεια. Αὐ­­­­τοί οἱ ἄνθρωποι νομίζουν ὅτι ἡ εὐσέβεια εἶναι πηγή αἰσ­χρῆς ἐκμετάλλευσης καί ὑλικοῦ πλουτισμοῦ. Κρατή­σου μακριά ἀπό τέτοιους ἀνθρώπους. 6 Ἡ εὐσέβεια εἶναι πράγματι πηγή μεγάλου πλουτι­σμοῦ, ὅταν συνοδεύεται ἀπό ὀλιγάρκεια κι ὄχι ἀπό πλεονεξία καί αἰσχροκέρδεια. 7 Πρέπει λοιπόν νά ζοῦμε μέ ὀλιγάρκεια, διότι τίποτε δέν φέραμε στόν κόσμο ὅταν γεννηθήκαμε. Καί εἶναι φα­­­νερό ὅτι καί τίποτε δέν μποροῦμε νά πάρουμε μαζί μας ὅταν φύγουμε ἀπό τόν κόσμο αὐτό. 8 Ἐφόσον λοιπόν κατά τή διάρκεια τῆς ζωῆς μας ἔχουμε τροφές καί ἐνδύματα καί κατοικία γιά νά μᾶς σκεπάζει, θά ἀρκεστοῦμε σ’ αὐτά. 9 Ὅσοι ὅμως ἔχουν προσκόλληση στό χρῆμα καί θέλουν νά γίνουν πλούσιοι, πέφτουν σέ πειρασμό καί πα­­­­­­­­­γίδα καί σέ πολλές ἐπιθυμίες ἀνόητες καί βλαβερές, οἱ ὁποῖες βυθίζουν τούς ἀνθρώπους στήν καταστροφή καί τήν ἀπώλεια. 10 Πέφτουν σέ πειρασμό καί καταστρεπτική παγίδα, διότι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία. Μερικοί μάλιστα λόγῳ τῆς φιλαργυρίας τους κυριεύτηκαν ἀπό σφοδρή καί ἀκόρεστη ἐπιθυμία γιά τό χρῆμα καί γι’ αὐτό ἀποπλανήθηκαν ἀπό τήν πίστη καί ἔμπηξαν γύ­ρω ἀπό τόν ἑαυτό τους σάν καρφιά πολλούς πό­νους καί ἀγωνίες. 11 Ἐσύ ὅμως, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, νά φεύγεις μακριά ἀπ’ αὐτά τά ἐλαττώματα καί τά πάθη. Ἀντίθετα νά ἐπιδιώκεις τή δικαιοσύνη, τήν εὐσέβεια, τήν πίστη, τήν ἀγάπη, τήν ὑπομονή, τήν πραότητα.