ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (11/10)

Ἀπόστολος: ἀποστόλου, Πέμ γ΄ ἑβδ. Πρἀξ. (Πρξ. η΄ 26 – 39)

26 Ἄγγελος δὲ Κυρίου ἐλάλησε πρὸς Φίλιππον λέγων· ἀνάστηθι καὶ πορεύου κατὰ μεσημβρίαν ἐπὶ τὴν ὁδὸν τὴν καταβαίνουσαν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Γά­ζαν· αὕ­τη ἐστὶν ἔρημος. 27 καὶ ἀναστὰς ἐπορεύθη. καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ Αἰθίοψ εὐ­νοῦχος δυνάστης Κανδάκης τῆς βασιλίσσης Αἰ­θιό­πων, ὃς ἦν ἐπὶ πάσης τῆς γάζης αὐτῆς, ὃς ἐλη­λύθει προσκυνήσων εἰς Ἱερου­σαλήμ, 28 ἦν τε ὑποστρέφων καὶ καθήμενος ἐπὶ τοῦ ἅρματος αὐτοῦ, καὶ ἀνεγίνωσκε τὸν προφήτην Ἡσαΐαν. 29 εἶπε δὲ τὸ Πνεῦμα τῷ Φιλίππῳ· πρόσελθε καὶ κολ­λήθητι τῷ ἅρματι τούτῳ. 30 προσδραμὼν δὲ ὁ Φίλιππος ἤκουσεν αὐτοῦ ἀνα­γινώσκοντος τὸν προ­φή­την Ἡσαΐαν, καὶ εἶπεν· ἆρά γε γινώσκεις ἃ ἀναγι­νώσκεις; 31 ὁ δὲ εἶπε· πῶς γὰρ ἂν δυναίμην, ἐὰν μή τις ὁδη­γή­σῃ με; παρεκάλεσέ τε τὸν Φίλιππον ἀναβάντα κα­θίσαι σὺν αὐτῷ. 32 ἡ δὲ περιοχὴ τῆς γραφῆς ἣν ἀνεγίνωσκεν ἦν αὕτη· ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤ­χθη· καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕ­τως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ. 33 ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη· τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ. 34 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ εὐνοῦχος τῷ Φιλίππῳ εἶπε· δέο­μαί σου, περὶ τίνος ὁ προφήτης λέγει τοῦτο; περὶ ἑ­αυτοῦ ἢ περὶ ἑτέρου τινός; 35 ἀνοίξας δὲ ὁ Φίλιππος τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ ἀρξά­μενος ἀπὸ τῆς γραφῆς ταύτης εὐηγγελίσατο αὐτῷ τὸν Ἰησοῦν. 36 ὡς δὲ ἐπορεύοντο κατὰ τὴν ὁδόν, ἦλθον ἐπί τι ὕ­δωρ, καί φησιν ὁ εὐνοῦ­χος· ἰδοὺ ὕδωρ· τί κωλύει με βαπτι­σθῆ­ναι; 37 εἶπε δὲ ὁ Φίλιππος· εἰ πιστεύεις ἐξ ὅλης τῆς καρδίας, ἔξεστιν. ἀποκριθεὶς δὲ εἶπε· πιστεύω τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. 38 καὶ ἐκέλευσε στῆναι τὸ ἅρμα, καὶ κατέβησαν ἀμφό­τεροι εἰς τὸ ὕδωρ, ὅ τε Φίλιππος καὶ ὁ εὐνοῦχος, καὶ ἐβάπτισεν αὐτόν. 39 ὅτε δὲ ἀνέβησαν ἐκ τοῦ ὕδατος, Πνεῦμα Κυρίου ἥρπα­σε τὸν Φίλιππον, καὶ οὐκ εἶδεν αὐτὸν οὐκέτι ὁ εὐ­νοῦ­χος· ἐπορεύετο γὰρ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ χαίρων.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

26 Κάποια μέρα ἕνας ἄγγελος Κυρίου μίλησε στό Φίλιππο καί τοῦ εἶπε: Σήκω καί πήγαινε πρός τό νό­το, στό δρόμο πού κατεβαίνει ἀπό τήν Ἱερουσαλήμ πρός τή Γάζα. Ὁ δρόμος αὐτός εἶναι ἐρημικός, καί δέν περ­νοῦν συχνά ἀπ’ αὐτόν διαβάτες. 27 Ὁ Φίλιππος σηκώθηκε καί πῆγε στόν ἐρημικό ἐκεῖ­νο δρόμο ὑπακούοντας στή διαταγή τοῦ ἀγγέλου. Καί νά, ἕνας ἄνθρωπος Αἰθίοπας, εὐνοῦχος, ἀνώτερος ἀξι­­­­­­ω­ματικός καί αὐλικός τῆς Κανδάκης, τῆς βασίλισσας τῶν Αἰθιόπων. Αὐτός ἦταν διευθυντής καί διαχει­­ρι­στής σ’ ὅλο τό θησαυρό καί τά οἰκονομικά της, καί εἶχε ἔλθει γιά νά προσκυνήσει στήν Ἱερου­σα­λήμ, διότι φαίνεται ὅτι ἦταν προσήλυτος. 28 Ἐπέστρεφε λοιπόν τή στιγμή ἐκείνη στήν πατρίδα του. Καθόταν πάνω στήν ἅμαξά του καί διάβαζε μεγαλόφωνα τόν προφήτη Ἡσαΐα. 29 Εἶπε τότε τό Ἅγιον Πνεῦμα στό Φίλιππο μέ ἐσω­τε­ρι­κή νεύση στήν καρδιά του: Πλησίασε καί προσκολλήσου στήν ἅμαξα αὐτή. 30 Ἀφοῦ λοιπόν ὁ Φίλιππος ἔτρεξε πρός τήν ἅμαξα καί πλησίασε πολύ σ’ αὐτήν, τόν ἄκουσε νά διαβάζει τόν προφήτη Ἡσαΐα. Τόν ρώτησε τότε: Ἄραγε καταλαβαίνεις αὐτά πού διαβάζεις; 31 Κι αὐτός τοῦ ἀπάντησε: Δέν τά καταλαβαίνω. Πῶς θά μποροῦσα νά τά καταλάβω, ἐάν δέν βρεθεῖ κά­ποι­ος νά μέ καθοδηγήσει; Κι ἐπειδή ἀντιλήφθηκε ὅτι ὁ Φί­λιππος εἶχε τή διάθεση νά τό κάνει αὐτό, τόν πα­ρα­κά­λεσε νά ἀνεβεῖ στήν ἅμαξα καί νά καθίσει μαζί του. 32 Τό περιεχόμενο τοῦ χωρίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς πού διάβαζε ὁ εὐνοῦχος ἦταν αὐτό: Σάν πρόβατο ὁδη­γή­θη­­κε στή σφαγή, καί σάν ἀρνί πού παραμένει ἄφωνο μπρο­­στά σ’ αὐτόν πού τό κουρεύει, ἔτσι κι αὐτός δέν ἀνοί­γει τό στό­μα του. 33 Ὅταν πῆρε τή μορφή τοῦ δούλου καί ὑπέβαλε τόν ἑαυτό του σέ ταπείνωση, τοῦ ἀρνήθηκαν τή δίκαιη κρί­ση καί τοῦ καταπάτησαν τό δίκαιό του. Παρόλα αὐ­τά ὅμως δέν ἐξα­φα­νίσθηκε οὔτε ἔσβησε τό ὄνομά του. Ποι­ός μπορεῖ ἐπά­­ξια νά μετρήσει τό πλῆθος καί νά διηγη­θεῖ τήν ἔν­δο­­­ξη εὐ­γέ­νεια τῶν πνευματικῶν του ἀπο­γό­νων; Διότι τοῦ ἀφαιρέθηκε βέ­βαια μέ βίαιο θάνατο ἡ ζωή του ἀπό τή γῆ, μετά τήν Ἀνάστασή του ὅμως ἀνυ­­ψώ­θη­κε κι ἀνέ­βηκε στούς οὐρανούς. 34 Τότε πῆρε τό λόγο ὁ εὐνοῦχος καί εἶπε στό Φίλιππο: Σέ παρακαλῶ, ἐξήγησέ μου, γιά ποιό πρόσωπο λέει τά λόγια αὐτά ὁ προφήτης; Γιά τόν ἑαυτό του ἤ γιά κάποιον ἄλλο; 35 Κι ἀφοῦ ἄνοιξε τό στόμα του ὁ Φίλιππος κι ἄρχι­σε ἀπό τό χωρίο αὐτό τῆς Ἁγίας Γραφῆς, συνέχισε νά τοῦ κηρύττει τό χαρμόσυνο μήνυμα γιά τόν Ἰησοῦ ὡς Μεσσία καί Λυτρωτή. Κι ὅπως φαίνεται ἀπ’ αὐτά πού ἀκο­λού­θησαν, τοῦ μίλησε καί γιά τό βάπτισμα καί τοῦ εἶπε ὅτι αὐτό εἶναι ἀναγκαῖο γιά τή σωτηρία τοῦ ἀν­θρώπου. 36 Καθώς λοιπόν προχωροῦσαν στό δρόμο, ἔφθασαν σέ κάποια πηγή νεροῦ, καί τότε εἶπε ὁ εὐνοῦχος: Νά, ἐδῶ ὑπάρχει νερό. Τί μέ ἐμποδίζει νά βαπτισθῶ; 37 Τότε ὁ Φίλιππος τοῦ ἀπάντησε: Ἄν πιστεύεις μέ ὅλη σου τήν καρδιά σ’ ὅσα σοῦ εἶπα γιά τόν Ἰη­σοῦ, μπο­ρεῖς νά βαπτισθεῖς. Ὁ εὐνοῦχος τότε τοῦ ἀπο­κρί­­θη­­κε: Πι­­­­­στεύ­ω ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Θε­οῦ πού ἔγινε ἄνθρωπος. 38 Κι ἀμέσως διέταξε νά σταματήσει ἡ ἅμαξα. Κατέβηκαν τότε καί οἱ δύο στήν πηγή τοῦ νεροῦ, καί ὁ Φίλιππος δηλαδή καί ὁ εὐνοῦχος. Κι ὁ Φίλιππος τόν βάπτι­σε. 39 Ὅταν βγῆκαν ἔξω ἀπό τό νερό, τό Πνεῦμα τοῦ Κυρίου ἅρπαξε ὑπερφυσικά τόν Φίλιππο καί δέν τόν ξαναεῖδε πιά ὁ εὐνοῦχος. Διότι ὁ Φίλιππος μεταφέρθηκε σέ ἀντίθετη κατεύθυνση, ἐνῶ ὁ εὐνοῦχος συνέχισε τό ταξίδι του πρός τήν Αἰθι­ο­πία γεμάτος χαρά γιά τή σωτηριώδη γνώση πού ἀπέ­κτη­σε καί γιά τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού τοῦ μετα­δό­θη­­κε μέ τό βάπτισμα.