Ο ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΤΟΥ ΕΛΕΟΥΣ

3 Μαρτίου, 2015 από Super User

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

Τῆς Σταυροπροσκυνήσεως: Ἑβρ. δ΄ 14 – ε΄ 6

Ἀδελφοί, ἔχοντες ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας. οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειρασμένον δὲ κατὰ πάντα καθ᾿ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας. προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν. Πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν Θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν, μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσι καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν· καὶ διὰ ταύτην ὀφείλει, καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ, οὕτω καὶ περὶ ἑαυτοῦ προσφέρειν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν. καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καὶ Ἀαρών. οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ᾿ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε· καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.

Ο ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΤΟΥ ΕΛΕΟΥΣ

1. ΜΑΣ ΚΑΤΑΝΟΕΙ

Σήμερα Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει ἐμπρός μας τὸν Τίμιο Σταυρό, πάνω στὸν ὁποῖο ὁ Κύριός μας πρόσφερε τὴ μοναδικὴ καὶ ἀτίμητη θυσία, ποὺ μᾶς ἄνοιξε τὸ δρόμο πρὸς τὸν οὐρανό. Ἐκεῖ στὸ Γολγοθᾶ ὁ Χριστὸς προσφέροντας τὴ φοβερὴ ἐκείνη θυσία του, ἀποκαλύφθηκε σὲ μᾶς ὡς ὁ μόνος ἀληθινὸς ἀρχιερεύς. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα ἀναφέρεται στὸ μεγάλο αὐτὸ μυστήριο τῆς ἀρχιερωσύνης τοῦ σταυρωθέντος Κυρίου μας.
Ἔχουμε μεγάλο Ἀρχιερέα, μᾶς λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Αὐτὸς μετὰ τὴ σταυρική του θυσία, τὸν θάνατο, τὴν Ἀνάσταση καὶ τὴν Ἀνάληψή του, ἔχει πλέον εἰσέλθει στοὺς οὐρανοὺς κι ἔφθασε στὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ μᾶς περιμένει. Διότι δὲν εἶναι ἕνας ἁπλὸς ἄνθρωπος, ἀλλὰ εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ ἂς κρατᾶμε γερὰ τὴν πίστη μας σ’ Αὐτὸν κι ἂς τὴν ὁμολογοῦμε πάντοτε. Καὶ μὴν περάσει ποτὲ ἀπὸ τὸ νοῦ μας ὅτι, ἀφοῦ Αὐτὸς εἶναι τώρα στοὺς οὐρανούς, δὲν θὰ δείξει ἐνδιαφέρον γιὰ μᾶς. Διότι δὲν ἔχουμε ἀρχιερέα ποὺ δείχνει ἀσυμπάθεια στὶς ἀδυναμίες μας. Ἀντίθετα, ἐνῶ ὑψώθηκε τόσο πολὺ ὡς ἄνθρωπος, δὲν ἀδιαφορεῖ γιὰ μᾶς, ἀλλὰ γνωρίζει ὅλα ὅσα μᾶς συμβαίνουν. Ἄλλωστε καὶ ὁ Ἴδιος ὡς ἄνθρωπος ἐδῶ στὴ γῆ ἀντιμετώπισε κάθε εἴδους πειρασμό. Ἔχει δοκιμασθεῖ μὲ κάθε τρόπο, χωρὶς ὅμως νὰ διαπράξει καμία ἁμαρτία. Γι’ αὐτὸ μᾶς παροτρύνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος νὰ πλησιάζουμε μὲ θάρρος καὶ ἐμπιστοσύνη στὸ βασιλικὸ θρόνο τῆς Χάριτός του γιὰ νὰ λάβουμε συγχώρηση γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας καὶ νὰ βροῦμε ἔλεος καὶ χάρη καὶ ἄμεση βοήθεια σὲ κάθε κρίσιμη ὥρα τοῦ πειρασμοῦ.
Ἀπὸ τὸ θρόνο του ὁ ἐσταυρωμένος Κύριος θὰ μᾶς δωρίσει πλούσιο τὸ ἔλεός του. Διότι καὶ ὁ Ἴδιος ἔχει δεχθεῖ κάθε δοκιμασία, εἶναι «πεπειρασμένος κατὰ πάντα». Σ’ ὅλη του τὴ ζωὴ πόσες δοκιμασίες, περιφρονήσεις καὶ κατατρεγμοὺς δὲν πέρασε! Ἰδιαιτέρως ὅμως ὅταν πρόσφερε τὴν ἀρχιερατική του θυσία ἐπάνω στὸ Σταυρό, δέχθηκε ὅλα ἐκεῖνα τὰ φρικτὰ μαρτύρια. Ἐκείνη τὴ φοβερὴ ὥρα πρόσφερε καταπληγωμένος τὴ θυσία του ὑποφέροντας μεγάλους πόνους ὄχι μόνο ἀπὸ τὸ μαρτύριο ἀλλὰ ἀσυγκρίτως περισσότερο ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες τῶν παιδιῶν του, ποὺ βάσταζε σὰν νὰ ἦταν κακοῦργος.
Γνωρίζει λοιπὸν ὁ Κύριος ἀπὸ δοκιμασίες, γνωρίζει τί θὰ πεῖ πόνος. Ὁ ἀναμάρτητος δέχθηκε τόσους πειρασμούς. Γι’ αὐτὸ δείχνει κατανόηση στὶς ἀδυναμίες μας, τοὺς πειρασμούς μας καὶ τὶς δοκιμασίες μας. Μᾶς καταλαβαίνει, μᾶς συμπονᾶ, μᾶς ἀγαπᾶ. Καὶ μᾶς περιμένει στὸ θρόνο τῆς Χάριτός του, στὸν Τίμιο Σταυρό του, νὰ συγχωρήσει τὶς ἁμαρτίες μας, ποὺ μᾶς τσακίζουν καὶ μᾶς ἀπογοητεύουν. Μᾶς περιμένει στὸ Μυστήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως νὰ μᾶς ξεκουράσει καὶ νὰ μᾶς εἰρηνεύσει. Μᾶς περιμένει στὴν Ἁγία Τράπεζα νὰ μᾶς μεταγγίσει ζωὴ καὶ σωτηρία.

2. ΘΑ ΜΑΣ ΔΟΞΑΣΕΙ

Στὴ συνέχεια ὁ ἅγιος Ἀπόστολος μᾶς λέει ὅτι κάθε ἀρχιερέας στὴν ἱερωσύνη τῶν Ἰουδαίων ἐπιτελεῖ τὸ ἱερὸ αὐτὸ ἔργο του γιὰ τὴν ὠφέλεια τῶν ἀνθρώπων στὴν τέλεση τῆς λατρείας· γιὰ νὰ προσφέρει θυσίες γιὰ τὴ συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ. Καὶ μπορεῖ νὰ δείχνει συμπάθεια σ’ ὅσους ἁμαρτάνουν, ἐπειδὴ κι αὐτὸς ὡς ἄνθρωπος ἔχει ἀνθρώπινες ἀδυναμίες. Καὶ γι’ αὐτὸ ὁ Νόμος τοῦ ἐπιβάλλει νὰ προσφέρει θυσία ὄχι μόνο γιὰ τὶς ἁμαρτίες τοῦ λαοῦ του, ἀλλὰ καὶ μία ἀκόμη θυσία γιὰ τὶς δικές του ἁμαρτίες.
Καὶ συνεχίζει ὁ Ἀπόστολος λέγοντας ὅτι κανεὶς δὲν παίρνει μόνος του τὴν ὑψηλὴ τιμὴ τῆς ἀρχιερωσύνης, ἀλλὰ ὅταν τὸν καλέσει ὁ Θεός, ὅπως κάλεσε στὸ ἀξίωμα αὐτὸ καὶ τὸν Ἀαρών. Ἔτσι καὶ ὁ Χριστὸς «οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ’ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν», δὲν δόξασε μόνος του τὸν Ἑαυτό του μὲ τὸ νὰ γίνει Ἀρχιερεύς, ἀλλὰ Τὸν δόξασε ὁ Θεὸς Πατήρ, ὁ Ὁποῖος Τοῦ εἶπε: Ἐσὺ εἶσαι ὁ Υἱός μου· ἐγὼ Σὲ γέννησα σήμερα, ὅταν Σοῦ ἔδωσα τὴν ἀνθρώπινη φύση καὶ τὴν δόξασα μὲ τὴν Ἀνάσταση καὶ τὴν ἐνθρόνισή σου ἐκ δεξιῶν μου. Καὶ σ’ ἄλλο μέρος τῆς Ἁγίας Γραφῆς λέει: Ἐσὺ εἶσαι ἱερέας αἰώνιος, ποὺ Σὲ προτύπωνε ὁ Μελχισεδέκ.
Ὁ Κύριός μας λοιπὸν δοξάστηκε καὶ ὡς ἄνθρωπος μὲ θεϊκὴ δόξα ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα του. Αὐτὸς ποὺ τόσο πολὺ ταπεινώθηκε ὡς ἄνθρωπος, πολὺ περισσότερο ὑψώθηκε. Ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἔδειξε ὑπακοὴ μέχρι θανάτου. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὁ Θεὸς Πατὴρ στεφάνωσε τὸν Κύριό μας ὡς ἄνθρωπο μὲ θεϊκὴ δόξα καὶ τιμή. Καὶ Τοῦ ἔδωσε ἐξουσία στὰ ἐπουράνια, τὰ ἐπίγεια καὶ τὰ καταχθόνια. Ὥστε ὅλα τὰ λογικὰ ὄντα νὰ ἀναγνωρίσουν ὅτι Αὐτὸς εἶναι ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς.
Αὐτὸς ὁ δρόμος ἀπὸ τὴ θυσία στὴν ὕψωση, ἀπὸ τὴν ταπείνωση στὴ δόξα εἶναι καὶ ὁ δρόμος ὅλων τῶν πιστῶν. Στὸν ἀνηφορικὸ δρόμο τοῦ Γολγοθᾶ βρίσκεται ἡ ἀληθινὴ ὕψωση. Στὸ δρόμο τῆς θυσίας καὶ τῆς ταπεινώσεως. Ὑψωνόμαστε ὅταν θυσιαζόμαστε. Ὅταν ὑπομένουμε πειρασμούς, περιφρονήσεις, ἀδικίες. Ὅταν μένουμε στὸ περιθώριο. Ὅταν ὑπομένουμε δίπλα μας ἀνθρώπους δύσκολους καὶ μένουμε εἰρηνικοὶ ἀπέναντί τους. Ὅταν ὅσους μᾶς ἀδικοῦν ἢ μᾶς ἀντιπαθοῦν, τοὺς συγχωροῦμε, τοὺς δείχνουμε ἀγάπη. Βέβαια κάτι τέτοιο δὲν εἶναι εὔκολο. Μὲ τὴ βοήθεια ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶναι κατορθωτό. Ἂς πάρουμε λοιπὸν κι ἐμεῖς μὲ προθυμία τὸν ἀνηφορικὸ δρόμο τοῦ Γολγοθᾶ. Γιὰ νὰ ὁδηγηθοῦμε ἀπὸ τὴν ταπείνωση στὴ δόξα, τὴν ἀληθινὴ καὶ αἰώνια.