9 Σεπτεμβρίου

0909

9 Σεπτεμβρίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

     Μνήµη τν δικαίων θεοπατόρων ωακεµ κα ννης

●     γιος Σεβηριανός Μεγαλοµάρτυρας

●     σιος Θεοφάνης µολογητής

     Μνήµη τς Γ΄ γίας Οκουµενικς Συνόδου

●     γιος Χαρίτων

●     σιος ωσφ θαυµατουργς ν Βελόνσος)

 

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

Μνήµη τν δικαίων θεοπατόρων ωακεµ καννης

σύναξη τν δικαίων γονέων τς περαγίας Θεοτόκου, σύµφωνα µ τν ρχαία κκλησιαστικ παράδοση, ρίστηκε τν ποµένη το γενεσίου τς Θεοτόκου, γι τν λόγο τι ατο γιναν πρόξενοι τς παγκόσµιας σωτηρίας µ τν γέννηση τς γίας θυγατέρας τους. «Τελεται δ σύναξις ατν ν τ ξαέρ οκ τς Θεοτόκου, πλησίον τς µεγάλης κκλησίας ν τος Χαλκοπρατείοις». Ν ναφέρουµε, λοιπόν, τι ωακεµ ταν γις το λιακεµ π τν φυλ το ούδα κα πόγονος το Δαβίδ. κπτωτος το θρόνου, διώτευε στν ουδαία κα τ περισσότερο χρονικ διάστηµα στν ερουσαλήµ, που εχε µέγαρο µ βασιλικ κπο. Παντρεύτηκε τν ννα, θυγατέρα το Ματθν ερέως π τν φυλ το Λευΐ κα τς Μαρίας, γυναικς ατο, π τν φυλ το ούδα. πειδ ο φυλές, Βασιλικ κα ερατική, συγγένευαν µεταξύ τους, διότι Βασιλεία θεωρετο ση µε τν ερωσύνη, δν διναν οτε παιρναν θυγατέρες π λλες φυλς πο θεωρονταν κοινές. τσι λοιπόν, φο θεάρεστα πέρασε τν ζωή του τ γιο ατ ζευγάρι, πως µας πληροφορον τ βιογραφικ σηµειώµατα τν ορτν τς 25ης ουλίου, 8ης Σεπτεµβρίου κα 9ης Δεκεµβρίου, µν ωακεµ πέθανε κτ χρόνια π τ Εσόδια της κόρης το Θεοτόκου σ λικία 92 τν, δ ννα 11 µνες µετ τν θάνατο το ωακείµ, σ λικία 83 τν. (Τν δ Θεοτόκο πέκτησαν θαυµατουργικά, πως σ προηγούµενο βιογραφικ σηµείωµα ναφέραµε, σ λικία 80 τν ωακεµ κα 70 ννα).

 

γιος Σεβηριανός Μεγαλοµάρτυρας

Μαρτύρησε στ χρόνια το βασιλι Λικινίου. Καταγόταν π τν Σεβάστεια κα τν διέκρινε θερµς ζλος, µ τν ποο πηρετοσε τ Εαγγέλιο. Χρησιµοποιοσε τ πλούτη του γι τος φτωχος κα γι τος φυλακισµένους χριστιανούς. Εχε φέρει πολλος στ χριστιανικ πίστη κα ρκετος εχε νθαρρύνει ν ποστον καρτερικ κα νικηφόρα τ µαρτύριο. λα ατ καναν τν αµοβόρο γεµόνα Λυσία ν καλέσει τ Σεβηριαν στν Καισαρεία. κε, φο πέτυχε στν προσπάθειά του ν κάµψει τ φρόνηµα το γίου, διέταξε ν τν µαστιγώσουν µ νερα βοδιο. Κατόπιν, ξέσχισαν τς σάρκες του µ σιδερένια νύχια, τσι στε τ αµα ν τρέχει σν χείµαρρος. Ο πόνοι ταν φόρητοι κα ο πληγς µεγάλες κα βαριές. ποµονή, µως, το Σεβηριανο ταν σχυρότερη κα ναφώνησε πρς τν Κύριο θερµ προσευχή, τν ποία πρέπει ν χρησιµοποιε κάθε γωνιζόµενος χριστιανός, σ καιρ δοκιµασιν: «Κύριε ησο, ποιν θαυµάσια, π το σταυρο κρεµασθες κα τν περήφανον τοιουτοτρόπως καταβαλών, µέχρι κα σήµερον δι᾿ περθαυµάτων ργων µεγαλυνόµενος, λθ ν µ σώσς, κα τν µν βραχίονα το πονηρο µαρτωλο σύντριψον, τς δ δικάς µου δυνάµεις σύσφιγξον, γαθέ, κα δός µοι τν γνα τοτον ν διανύσω το µαρτυρίου». Κα βοήθεια λθε. ψυχή του µεινε σταθερ κα νικήτρια, τ δ σµα του µεινε κρεµασµένο στ τεχος τς Καισαρείας.

 

σιος Θεοφάνης µολογητής

Ο γονες ταν φανατικο εδωλολάτρες, λλ΄ γιός τους, κουσε κηρύγµατα χριστιανν κα λκύστηκε π τν ζω τς λήθειας κα τς γάπης. Ατς ταν Θεοφάνης, πο γεννήθηκε τ 283 µ.Χ. π βασιλέων Κάρου κα Καρίνου. Κάποια µέρα λοιπν Θεοφάνης, πρν βαπτιστε, νέος κόµα, συνάντησε µέσα στν παγωµένο καιρ να παιδί, περβολικ φτωχ πο κινδύνευε ν πεθάνει π τ κρύο. Τ θέαµα σπάραξε τν καρδι το Θεοφάνη, κα χωρς ν χάσει καιρ ντυσε τν φτωχό µε τ δικό του πανωφόρι. ταν πέστρεψε στ σπίτι κα τν εδαν ο γονες του θορυβήθηκαν. Τν ρώτησαν τί γινε τ ροχο του, κα ατς πάντησε τι τ δωσε στν Χριστό. Ο φανατικο εδωλολάτρες γονες, δν ργησαν ν καταλάβουν τι γις τος λκύστηκε π τν χριστιανισµό, κα τν νάγκασαν ν φύγει π τ σπίτι. Τότε Θεοφάνης βαπτίστηκε κα πήγαινε σ διάφορες πόλεις κα κήρυττε. Κατόπιν ποσύρθηκε στ ρος Διαβηνό, κοντ σ΄ να γέροντα σκητή, που διδάχτηκε πολλ π τν περα κα τν σοφία του. ταν πέθανε γέροντας, Θεοφάνης µεινε µόνος στ ρος µ προσευχ κα κατάπαυστη µελέτη κα προσπάθεια γι νώτερη θικ κα πνευµατικ τελειοποίηση. πειτα, κατέβηκε πάλι στν κόσµο, που πανέλαβε τ κηρύγµατά του, σοφότερα τώρα, πνευµατικότερα κα ποικοδοµητικότερα. Στ διάστηµα ατ συνελήφθη, πειλήθηκε κα βασανίστηκε. µεινε µως µετακίνητος στν µολογία του. Πέθανε 75 τν στ σκητήριό του.

 

Μνήµη τς Γ΄ γίας Οκουµενικς Συνόδου

Συγκροτήθηκε στ χρόνια το Θεοδοσίου το Μικρο τ 413 ναντίον το Κωνσταντινουπόλεως Νεστορίου, ποος λεγε τι Χριστς δν εναι σαρκωµένος Θεός, λλ τέλειο νθρώπινο δηµιούργηµα το Θεο. Γ΄Οκουµενικ Σύνοδος γινε στν φεσο κα τν ποτελοσαν 200 Πατέρες τς κκλησίας.

 

γιος Χαρίτων

Μαρτύρησε δι ξίφους κα « σύναξις ατο τελεται ν τ Δευτέρ».

 

σιος ωσφ θαυµατουργς ν Βελόνσος)