Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011 Ψαλμ. με΄ 11

ag_kathodos

ΚΕΙΜΕΝΟ

«Σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός· ὑψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ.» 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

«Ἐλευθερώθητε παντός περισπασμοῦ καί μέ ἥρεμον διάνοιαν προσέξατε ὅτι ἐγώ εἶμαι ὁ θεός, πού κρατῶ εἰς χεῖρας μου καί διευθύνω τά πάντα· θά ὑψωθῶ μέγας καί κραταιός καί θαυμαστός ἐπάνω ἀπό ὅλα τά ἔθνη, θά ὑπερυψωθῶ ἀνώτερος ἀπό τήν γῆν καί ἀπό τούς κατοίκους αὐτῆς , ἰσχυρότερος πάντων καί κυριαρχῶν ἐπί πάντων» (Ἀπό τήν «ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ μετά συντόμου ἑρμηνείας», τόμος 10ος, ἔκδοση «Ο ΣΩΤΗΡ»)

ΣΧΟΛΙΟ

Ὁ στίχος αὐτὸς τοῦ τεσσαρακοστοῦ πέμπτου Ψαλμοῦ, ποὺ συνέγραψε κάποιος ἀπὸ  τοὺς ἀπογόνους τοῦ Κορέ, ἐκφράζει πολὺ δυνατὰ μιὰ ἀλήθεια μεγάλη καὶ θαυμαστή: Ὅτι δηλαδή, γιὰ νὰ γνωρίσει ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεό, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ σχολάσει, νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ κάθε εἴδους περιττὸ περισπασμό, ἀπὸ ὅλες ἐκεῖνες τὶς μὴ ἀπολύτως ἀναγκαῖες ἀπασχολήσεις, στὶς ὁποῖες συνήθως πνίγεται καὶ δὲν βρίσκει καιρὸ νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὴν ψυχή του. Κι ἂν αὐτὸ ἦταν ἀπαραίτητο σὲ κάθε ἐποχή, σήμερα εἶναι πολὺ περισσότερο, διότι ἡ ἐποχή μας μαστίζεται κυριολεκτικὰ ἀπὸ τὸν θόρυβο, τὶς μέριμνες, τὸ ἄγχος, τὴν ταραχή.

Εἶναι πολὺ ὠφέλιμο λοιπὸν νὰ μιλήσουμε σήμερα καί ὅσο χρειαστεῖ τίς ἑπόμενες μέρες γι’αὐτὸ τὸ σπουδαῖο θέμα, ἐμβαθύνοντας στὸ λόγο τοῦ Ψαλμοῦ.   Ἂς δοῦμε ὅμως πρῶτα: Ποιὰ εἶναι ἡ κατάσταση στὸν κόσμο σήμερα ἀπὸ πλευρᾶς ἡσυχίας καὶ ποιοὶ παράγοντες τὴν ἀφαιροῦν; Ἡ ἡσυχία σήμερα κινδυνεύει νὰ ἐξαφανιστεῖ ἐντελῶς. Ἀντὶ γιὰ ἡσυχία ἐπικρατεῖ παντοῦ ὁ θόρυβος καὶ ἡ ἀναστάτωση. Πνίγεται κυριολεκτικὰ ὅλη ἡ ζωή μας ἀπὸ τὶς συνεχεῖς καὶ ἔντονες θορυβώδεις ἐνοχλήσεις. Θόρυβος στὸ δρόμο, στοὺς χώρους ἐργασίας, μέσα στὸ σπίτι, ἀκόμα καὶ ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸ περιμένει κανείς: Στὴν ἐξοχή! Χωρὶς ὑπερβολὴ εἶναι πολὺ δύσκολο, σχεδὸν ἀδύνατο, νὰ βρεῖ κανεὶς κάπου κάποιο τελείως ἥσυχο μέρος. Ὅσοι μάλιστα συμβαίνει νὰ κατοικοῦμε σὲ μεγάλες πόλεις, ἔχουμε ξεχάσει τί σημαίνει νὰ ἀκούσει κανεὶς τὸ θρόισμα τῶν φύλλων στὸ ἁπαλὸ φύσημα τοῦ ἀνέμου, τὸ λάλημα τοῦ πετεινοῦ, τοῦ γκιόνη τὴ νύχτα, τοῦ κούκκου τὸ πρωί, πολὺ περισσότερο τὸ κελάηδημα τῶν ἀηδονιῶν.

Ποιοὶ εἶναι οἱ παράγοντες ποὺ συντελοῦν σ᾿ αὐτὸ τὸ κατάντημα;

Ἀσφαλῶς κυρίως καὶ κατ᾿ ἐξοχὴν εἶναι ὁ λεγόμενος τεχνικὸς πολιτισμός. Ὅλη ἡ ζωὴ σήμερα βρίσκεται κάτω ἀπὸ τὴν τρομερὴ ἐπίδραση τῆς τεχνολογίας. Αὐτοκίνητα καὶ μοτοσυκλέτες ἔχουν πλημμυρίσει τοὺς δρόμους καὶ μέρα-νύχτα μαστιγώνουν ἀνελέητα τὰ αὐτιὰ τῶν ἀνθρώπων. Ραδιόφωνα, τηλεοράσεις καὶ ἄλλα ἠχητικὰ μηχανήματα μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι μεταφέρουν ἀσταμάτητα εἰδήσεις ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο, ἀναπαράγουν μουσικὲς μὲ φρικτοὺς ἤχους καὶ βομβαρδίζουν συνεχῶς μὲ κατακλυσμὸ διαφημίσεων τὶς αἰσθήσεις μικρῶν καὶ μεγάλων.