Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 5 Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τῶν Βαΐων (Φιλιπ. δ΄ 4-9)
Ἀδελφοί, χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε. τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ Κύριος ἐγγύς. μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν. καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε· ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν. .
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Χαρὰ διαρκὴς
Ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων εἶναι ἡμέρα πανηγυρικὴ καὶ χαρμόσυνη, στὸ κατώφλι τῆς Ἑβδομάδας τῶν Παθῶν. Ὁ Κύριος εἰσέρχεται στὴν Ἱερουσαλὴμ καθισμένος ἐπάνω σ᾿ ἕνα γαϊδουράκι, «καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου» (Ἰω. ιβ΄ 15), ἐνῶ τὸ πλῆθος τοῦ κόσμου ζητωκραυγάζει. Ἀπολύτως ταιριαστὸ μὲ τὴν ἡμέρα εἶναι τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς θείας Λειτουργίας. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος κάνει ἐδῶ λόγο γιὰ τὴ χαρά. «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε», τονίζει. Δηλαδή, νὰ χαίρεσθε πάντοτε μὲ τὴ χαρὰ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν Κύριο. Σᾶς τὸ ξαναλέω, νὰ χαίρεσθε.
Ἡ λύπη ἦταν ἀχώριστος σύντροφος τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἐξορίσθηκαν οἱ Πρωτόπλαστοι ἀπὸ τὸν παράδεισο τῆς Ἐδὲμ στὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας. «Ἐν λύπαις» (Γεν. γ΄ 16), ὅπως εἶχε πεῖ προφητικὰ στὴν Εὔα ὁ Θεός, διῆλθαν τὴν ὑπόλοιπη ζωή τους. Μαζί τους καὶ ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος ἦταν καταδικασμένο νὰ πορεύεται μέσα σὲ βάσανα καὶ στεναγμούς.
Ἀπὸ τὴν κατάσταση αὐτὴ ὅμως ἐλευθέρωσε τὴν ἀνθρωπότητα ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ τὴ σταυρικὴ θυσία του καὶ τὴν Ἀνάστασή του. Τὸ δάκρυ πλέον ἀντικαταστάθηκε μὲ τὸ χαμόγελο, ἡ λύπη μὲ τὴ χαρά. Ὁ κάθε πιστὸς μπορεῖ πάντοτε νὰ αἰσθάνεται τὴ βαθιὰ χαρά, ποὺ χαρίζει ὁ Κύριος· ἀκόμη κι ὅταν ἀντιμετωπίζει δοκιμασίες. Διότι ἡ χαρὰ αὐτὴ δὲν προέρχεται ἀπὸ ἐξωτερικὲς συνθῆκες καὶ διασκεδάσεις, ἀλλὰ πηγάζει ἀπὸ τὸν Θεό. Εἶναι «ἐν Κυρίῳ» χαρά. Εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ χαρὰ ποὺ νιώθει ὁ πιστός, ὅταν ἐξομολογεῖται τὰ ἁμαρτήματά του καὶ διορθώνει τὸ παρελθόν του. Ἡ ὑπερκόσμια χαρὰ ποὺ σκιρτᾶ μέσα του, ὅταν ἀναλογίζεται τὸ αἰώνιο μέλλον στὸ οὐράνιο πανηγύρι τῆς Ἐκκλησίας, στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Ἂς μὴν ἀφήνουμε τὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς, οὔτε βέβαια ἄλλους πιὸ ἀσήμαντους λόγους νὰ ἀμαυρώνουν τὴ χαρά μας. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔγραψε τὰ λόγια αὐτά, ἐνῶ βρισκόταν στὴ φυλακὴ τῆς Ρώμης καὶ περίμενε τὸ μαρτύριο. Ἔχοντας ὅμως τὸν Χριστὸ μέσα του, εἶχε τὴν «ἐν Κυρίῳ» χαρά. Τὸν Χριστὸ νὰ κρατήσουμε καὶ τότε τίποτε δὲν θὰ κλέβει τὴ χαρά μας.
2. Ὁ Κύριος εἶναι κοντὰ
Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ Ἀπόστολος μᾶς προτρέπει νὰ εἴμαστε ἐπιεικεῖς πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, διότι ὁ Κύριος πλησιάζει νὰ ἔρθει. «Ὁ Κύριος ἐγγύς», τονίζει. Ἡ λέξη «ἐγγὺς» ἀναφέρεται ἐδῶ στὸν χρόνο ἐλεύσεως τοῦ Κυρίου. Μᾶς ὑπογραμμίζει ὅτι πλησιάζει ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ ἔλθει ὁ Κύριος. Εἶναι ἤδη κοντά. Διότι ὅλο καὶ πλησιάζει ἡ φοβερὴ ὥρα τῆς τελικῆς Κρίσεως, ἡ ὁποία θὰ συμβεῖ κατὰ τὴ Δευτέρα Παρουσία του. Τότε θὰ βρεθοῦμε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θὰ δώσουμε λόγο γιὰ τὶς πράξεις μας. Ἀλλὰ καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν τελικὴ Κρίση, πλησιάζει γιὰ τὸν καθένα μας ἡ στιγμὴ τοῦ θανάτου, συγχρόνως δὲ ἡ συνάντησή μας τότε μὲ τὸν Θεό.
Ὁ Κύριος λοιπὸν φθάνει. Εἶναι ἤδη κοντά. Ἡ προσδοκία αὐτὴ μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσει καθοριστικὰ τὶς σχέσεις μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. Μᾶς βοηθεῖ νὰ γινόμαστε ἀνεξίκακοι καὶ εὐεργετικοὶ πρὸς ὅλους. Μᾶς ἐνισχύει ὥστε ν᾿ ἀντιμετωπίζουμε μὲ καρτερία κάθε πειρασμὸ καὶ δοκιμασία. Μᾶς παρηγορεῖ, μὲ τὴ σκέψη ὅτι ὁ Χριστὸς θὰ ἀμείψει τὴν ὑπομονή μας. Ἂν εἴμαστε ἕτοιμοι πνευματικά, τότε ἡ ἐπικείμενη συνάντηση μὲ τὸν Κύριο δὲν μᾶς θὰ προκαλεῖ τρόμο ἢ συγκλονισμό, ἀλλὰ θὰ μᾶς γεμίζει μὲ χαρὰ καὶ ἔνθεη προσδοκία.
3. Καθαρὲς σκέψεις καὶ πράξεις
Ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος δίνει στὸ τέλος τῆς περικοπῆς καὶ κάποιες πιὸ πρακτικὲς συμβουλές. Ὅσα εἶναι ἀληθινά, σεμνά, δίκαια, ἁγνά, προσφιλὴ στὸν Θεὸ καὶ στοὺς καλοὺς ἀνθρώπους, ὅσα ἔχουν καλὴ φήμη, κάθε ἀρετὴ καὶ καλὸ ἔργο, ἄξιο ἐπαίνου, «ταῦτα λογίζεσθε». Αὐτὰ νὰ συλλογίζεσθε καὶ νὰ ἐφαρμόζετε. Αὐτὰ ποὺ ἀκούσατε ἀπὸ τὴ διδασκαλία μου καὶ εἴδατε στὴ συμπεριφορά μου, «ταῦτα πράσσετε». Αὐτὰ νὰ πράττετε. Καὶ τότε ὁ Θεός, ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, θὰ εἶναι μαζί σας.
Καθαρὲς σκέψεις, λοιπόν, καὶ θεάρεστες πράξεις. Σὲ αὐτὰ ἐπικεντρώνει τὴν προσοχή μας ὁ Ἀπόστολος μὲ τὰ λόγια καὶ τὸ παράδειγμά του. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι, ὅταν εἶναι καθαροί, ἁγνοὶ οἱ λογισμοί μας, τότε καὶ οἱ πράξεις μας εἶναι προσεκτικὲς καὶ θεάρεστες, ἀνεπηρέαστες ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὶς συνήθειες τοῦ κόσμου.
Μὲ τὴν ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου, ἡ ὁποία θὰ τελεσθεῖ ἀπόψε στοὺς ἱεροὺς Ναούς μας, εἰσερχόμαστε πλέον στὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα, στὴν Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν. Ἂς εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ὑποδεχθοῦμε τὸν ἐρχόμενο Κύριο, ὄχι ἐπιφανειακά, ἀλλὰ ὡς πνευματικὸ Βασιλιὰ τῆς καρδιᾶς μας. Ἂς εἶναι οἱ σκέψεις μας στραμμένες σὲ Αὐτὸν καὶ οἱ πράξεις μας θεάρεστες. Σ’ αὐτὸ θὰ βοηθήσει καὶ ἡ ἀνελλιπής συμμετοχή μας στὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἂς Τὸν παρακαλέσουμε δὲ νὰ μὴ σταθεῖ ἁπλῶς «ἐγγύς», ἀλλὰ νὰ κατοικήσει «ἐντὸς ἡμῶν» (Λουκ. ιζ΄ 21)· μέσα μας κι ἀνάμεσά μας.
