Ὁ πόλεμος ποὺ ξέσπασε τὸ Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, μὲ ἐπίθεση τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ Ἰσραὴλ κατὰ τοῦ Ἰράν, κρατεῖ σὲ ἀγωνία ὅλο τὸν κόσμο, τόσο γιὰ τὸ τελικό του ἀποτέλεσμα, ὅσο καὶ γιὰ τὴν ἀβέβαιη χρονική του διάρκεια. Πάντως οἱ ἐπιπτώσεις του θὰ εἶναι σοβαρές, ὄχι μόνο γιὰ τὰ ἄμεσα ἐμπλεκόμενα κράτη ἀλλὰ καὶ γενικότερα.
Μία ἀπὸ τὶς πρῶτες ἐπιπτώσεις του στὴν εὐρύτερη περιοχή μας ἦταν καὶ ἡ ἐπίθεση ποὺ ἐκδηλώθηκε μὲ drone, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα τῆς «Χεζμπολάχ», στὴν Κύπρο, μὲ στόχο τὴ Βρετανικὴ βάση τοῦ Ἀκρωτηρίου. Ὅπως ἦταν φυσικό, δημιουργήθηκε ἀνησυχία τόσο στὴν Κύπρο, ὅσο καὶ στὴν Ἑλλάδα. Γι᾿ αὐτὸ μὲ ἀπόφαση τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἀπέπλευσαν ἀμέσως γιὰ τὴν Κύπρο ἡ φρεγάτα «Ψαρὰ» καὶ ἡ ὑπερσύγχρονη νεοαποκτηθείσα φρεγάτα «Κίμων» (τύπου Belharra), καθὼς καὶ 4 πολεμικὰ ἀεροσκάφη ἀναβαθμισμένα F-16.
Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ἀμέσως ἐπισημάνθηκε ἀπὸ τὰ μέσα ἐνημερώσεως ὁ ἐξαιρετικὸς συμβολισμὸς αὐτῆς τῆς ἀποστολῆς, εἰδικὰ ὡς πρὸς τὴν ἀποστολὴ τῆς φρεγάτας «Κίμων». Φάνηκε σὰν μιὰ ἀντίστροφη κίνηση αὐτῆς ποὺ εἶχε γίνει περίπου 2.500 χρόνια πρίν.
Πράγματι τότε, τὸ 450 π.Χ. ὁ Ἀθηναῖος στρατηγὸς Κίμων, γιὸς τοῦ Μιλτιάδη, ἡγήθηκε μεγάλης ναυτικῆς ἐκστρατείας τῆς Ἀθήνας μὲ 200 τριήρεις, μὲ σκοπὸ τὴν ἐκδίωξη τῶν Περσῶν ἀπὸ τὴν Κύπρο.
Κατὰ τὴν πολιορκία ὡστόσο τοῦ Κιτίου, ὁ Κίμων, ἄγνωστο ἀπὸ ποιά αἰτία, πέθανε. «Τελευτῶν δὲ τοὺς περὶ αὐτὸν ἐκέλευσεν εὐθὺς ἀποπλεῖν ἀποκρυψαμένους τὸν θάνατον αὐτοῦ»· πεθαίνοντας ὅμως ζήτησε ἀπὸ τοὺς δικούς του νὰ ἀποπλεύσουν ἀποκρύπτοντας τὸν θάνατό του (Πλουτάρχου, Κίμων).
Πράγματι κράτησαν τὸν θάνατό του μυστικὸ καὶ ἐπὶ 30 ἡμέρες ἐξακολουθοῦσαν νὰ πολεμοῦν, ὅλοι δὲ νόμιζαν ὅτι στρατηγοῦσε ὁ Κίμων. Κατὰ τὴν ἐπιστροφή τους ἔγινε ναυμαχία καὶ πεζομαχία στὴ Σαλαμίνα τῆς Κύπρου, ὅπου οἱ Ἀθηναῖοι νίκησαν τοὺς Πέρσες, ἀπὸ τὴ νίκη δὲ αὐτὴ ἔμεινε ἡ φράση ὅτι ὁ Κίμων νικοῦσε ἀκόμα καὶ νεκρός: «καὶ νεκρὸς ἐνίκα».
Ὁ συμβολισμὸς Κύπρος, Πέρσες, Κίμων καὶ τότε καὶ τώρα ἦταν τὸ παράδοξο σημεῖο ποὺ ἐπισημάνθηκε ὡς ἐξαιρετικὰ σημαντικό.
Ὅμως ἄλλο εἶναι τὸ οὐσιῶδες. Ἡ Κύπρος, λόγῳ τῆς θέσεώς της, βρισκόταν πάντοτε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ βρίσκεται στὸ στόχαστρο πολλῶν ἐχθρῶν ποὺ τὴν ἐπιβουλεύονται. Ἀπὸ δὲ τὸ 1974 ἕνα τμῆμα της βρίσκεται ὑπὸ τὴν κατοχὴ τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἀττίλα.
Ἡ τωρινὴ ἀποστολὴ στρατιωτικῆς ἐνισχύσεως, καὶ μάλιστα τῆς φρεγάτας «Κίμων», βεβαιώνει, καὶ ἔτσι πρέπει νὰ γίνεται καὶ στὸ μέλλον, ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι μία, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι βρίσκεται σὲ δύο κράτη. Ποιός μάλιστα θὰ φανταζόταν, μέχρι καὶ τὸ πρόσφατο διάστημα, ὅτι θὰ ἀποστελλόταν ἑλληνικὴ στρατιωτικὴ δύναμη στὴν Κύπρο καὶ ἡ Τουρκία θὰ σιωποῦσε; Σημεῖο τῶν καιρῶν!
Αὐτὴ ἡ ἀποστολή, μαζὶ μὲ τὸν συμβολικό της χαρακτήρα, πρέπει νὰ ἐνισχύει καὶ τὴν πίστη μας ὅτι κάποια ἡμέρα θὰ ἀποτιναχθεῖ ἡ βαριὰ σκιὰ τοῦ Ἀττίλα ἀπὸ τὸ πολύπαθο νησί μας.
Αὐτὴ τὴν πίστη εἶναι ἀνάγκη νὰ τὴ συνοδεύουν καὶ οἱ προσευχὲς ὅλων μας, ὥστε σύντομα αὐτὸ νὰ γίνει πραγματικότητα.
