4 Ἀπριλίου

0404

4 Ἀπριλίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

●     σιος Γεώργιος πο σκήτευσε στ ρος Μαλαιό

     Ο γιοι Θεόδουλος κα γαθάπους ( γαθόπους)

     γία Φερφούθη µετ τς δελφς κα νιψις της

●     σιος Πούπλιος

     Ο σιοι Θεωνς, Συµεν κα Φερβνος

●     σιος Ζωσιµς

●     σιος Πλάτων γούµενος τς Μονς Στουδίου

●     σιος Θεωνς πο σκήτευσε στ Μον Παντοκράτορας γίου ρους κα

κατόπιν γινε πίσκοπος Θεσσαλονίκης

●     Νέος εροµάρτυρας Νικήτας

●     σιος ωσφ Πολύτλας

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

σιος Γεώργιος ποσκήτευσε στρος Μαλαιό

π νεαρ λικία γάπησε λόψυχα τν Κύριο. πειδ µως ο γονες του, παρ τν θέλησή του, θέλησαν ν τν παντρέψουν, Γεώργιος γινε µοναχς κα πιδόθηκε µ λη του τν δύναµη σ κάθε εδους σκηση, δηλαδ νηστεία, σκληραγωγία, προσευχή, µελέτη τν θείων Γραφν κα λλα. Πολλο πο προσέτρεχαν στν σιο, φωτίζονταν κα πέστρεφαν δι τς µετανοίας στν Χριστό. λλ᾿ πειδ ταν πολλο ατο πο τν πισκέπτονταν, δν τν φηναν συχο ν προσευχηθε κα σιος ποσύρθηκε στ ρος Μαλαι που σύχαζε. λλ κα κε µαζεύτηκε πλθος Μοναχν, τος ποίους σιος καθοδηγοσε µ προσευχ κα σκηση. Τόσο δ πρόκοψε στν ρετή, στε γινε ξακουστς κα θαυµαστς κα στος ρχοντες, κόµα κα στος βασιλες, στος ὁποίους εἶχε γράψει πολλὲς καὶ ἀξιόλογες συµβουλευτικὲς ἐπιστολὲς γιὰ διάφορα ζητήµατα. Τὸ τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς του, προεῖπε ὁ Ὅσιος πρὶν τρία χρόνια. Ἔτσι ἀφοῦ ἀσθένησε γιὰ λίγο, µάζεψε τοὺς µοναχοὺς τοῦ ὄρους Μαλαιό, καὶ ἀφοῦ τοὺς ἔδωσε θεῖες συµβουλὲς παρέδωσε τὴν δικαία ψυχή του στὸν Θεό, ποὺ τόσο ἀγάπησε ἀπὸ βρέφος.

Ογιοι Θεόδουλος καγαθάπους (γαθόπους)

Κατάγονταν κα ο δυ π τν νύµφη το Θερµαϊκο, τ Θεσσαλονίκη. ζησαν στ πρτα χρόνια τν διωγµν.

γαθάποδας ταν γέροντας κα νεώτερος Θεόδουλος. λλ χριστιανικ γάπη τος νωνε δελφικότατα. Μελετοσαν µαζ τς Γραφές, ργάζονταν γι τν ξάπλωση το Εαγγελίου κα µοχθοσαν πηρετντας τος πάσχοντες κα στερηµένους δελφούς τους. Κάποια νύχτα, µως, συνέβη κάτι παράδοξο. Εδαν κα ο δυ τ διο νειρο. τι, δηλαδή, ταξίδευαν µ πλοο κα ξαφνικ γινε τρικυµία, κα τ πλοο σπασε στ δυό. Ατοί, µως, σώθηκαν κα νέβηκαν σ᾿ να βουνό, πο κορυφή του φθανε στν ορανό. Τν ποµένη µέρα, τ νειρο γινε πραγµατικότητα. Τος συλλαµβάνουν κα κατάλαβαν τι τος περίµεναν κύµατα θανάτου.

ρχοντας Φουστνος ζητ ν ρνηθον τ Χριστό. Ατοί, κα ο δυό, Τν µολογον µ θάῤῥος. Τότε, τος ίχνουν στ θάλασσα. Στ βυθό της, βέβαια, πγαν τ φθαρτά τους σώµατα. Ο ψυχές τους, µως, νέβηκαν στ θρόνο το Θεο. Κα ξιώθηκαν ν φέρουν «π τς κεφάλας ατν στεφάνους χρυσούς». Ν χουν, δηλαδή, στ κεφάλια τος στεφάνια χρυσά, σύµβολα τς νίκης κα το νδόξου θριάµβου τους.

 

γία Φερφούθη µετ τς δελφς κανιψις της

ζησαν τν 4ο αἰῶνα, στ χρόνια του βασιλι Κων/νου, κα ταν βασιλις στν Περσία ταν Σαπρ Β´. ταν κάποτε περσίδα βασίλισσα ἀῤῥώστησε, µερικς γυνακες πέδωσαν τν ἀῤῥώστεια της στς µαγικς νέργειες τς Περσίδας Φερφούθης κα τς δελφς της. Συνελήφθησαν λοιπν κα ποβλήθηκαν σ νάκριση. πολογήθηκαν τι ταν ντελς θες π τέτοιο γκληµα, διότι σπάζονταν τν χριστιανικ πίστη, πο καταδικάζει τς µαγεες. νοχή τους βέβαια δν ποδείχτηκε, λλ δήλωση, τι ταν χριστιανές, κίνησε τν δυσµένεια το κριτ ναντίον τους. τσι, σν δθεν µάγισσες κα σν χριστιανές, καταδικάστηκαν σ θάνατο. Κα µαζ µ᾿ ατές, καταδικάστηκε κα κόρη τς δελφς τς Φερφούθης νιψιά της δηλαδπαλ κόµη κα νεαρότατο κοριτσάκι. τερατώδης ατ καταδίκη, µλλον εχαρίστησε τς γιες γυνακες, διότι πασχαν γι τ Χριστό.

τρόπος το θανάτου τους πρξε µότατος. Τς πριόνισαν κάθετα π τ λαιµ µέχρι τ πόδια, κα τσι πως ταν διχοτοµηµένα τ σώµατα τος τ κάρφωσαν πάνω σ ξύλα.

 

σιος Πούπλιος

πεβίωσε ερηνικά.

 

Οσιοι Θεωνς, Συµεν κα Φερβνος

πεβίωσαν ερηνικά.

 

σιος Ζωσιµς

π µικρς σκήθηκε σ᾿ λα τ εδη τν ρετν. πισκέφθηκε γύρω στος χίλιους διακρινόµενους γι τν ρετή τους σκητές, κα π κάθε ναν π᾿ ατος παιρνε θεοπρεπ ποδείγµατα κριβος κα ρθς σκητικς ζως. Μετ π µία περίοδο συχαστικς ζως, Ζωσιµς, πγε στ Μοναστήρι το Τιµίου Προδρόµου κοντ στν ορδάνη ποταµό, που µόναζε µαζ µ τος κε µοναχούς. Κατ τς µέρες τς γίας κα Μεγάλης Τεσσαρακοστς, πως συνήθιζε, βγκε στν ρηµο γι περισσότερη σκηση. κε συνάντησε τν σία Μαρία τν Αγύπτια, κα φο τν δίδαξε κα τν καθοδήγησε, κα φελήθηκε κα ατς π᾿ ατή, πέστρεψε στ Μοναστήρι του, που διηγήθηκε στος κε Πατέρες τ θαµα πο συνάντησε στν ἔρηµο. Τὸν ἑπόµενο χρόνο, ἐπανῆλθε στὸν τόπο αὐτὸ τῆς ἐρήµου, ὅπου καὶ πάλι συνάντησε τὴν Ὁσία Μαρία τὴν Αἰγύπτια καὶ τὴν µετάλαβε τῶν Ἀχράντων καὶ Ζωοποιῶν τοῦ Χριστοῦ Μυστηρίων. Ὅταν ὅµως καὶ τὸν ἑπόµενο χρόνο ἐπανῆλθε, τὴν βρῆκε νεκρὴ καὶ τὴν κήδευσε. Μετὰ ἀπ᾿ ὅλα αὐτά, πῆγε καὶ διηγήθηκε τὰ γεγονότα στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύµων, καὶ ἀργότερα τὰ παρέδωσε ἐγγράφως στοὺς µεταγενέστερους γιὰ ψυχικὴ ὠφέλεια.

Ζωσιµς πέθανε σ βαθι γεράµατα µέσα στ κελλί του, σκούµενος µέχρι τέλους στν ρετή.

 

σιος Πλάτων γούµενος τς Μονς Στουδίου

γνωστς γι τν αστηρότητα τς ζως του κα καθηγητς το σκητισµο σιος Πλάτων, γεννήθηκε στν Κωνσταντινούπολη τ 732 π γονες εγενες κα πλούσιους, το Στεργίου κα τς Εφηµίας. Στν ρχ ταν βασιλικς Νοτάριος στ᾿ νάκτορα, λλ᾿ παρνήθηκε τν κοσµικ ζω κα πγε στν λυµπο (Μ. σίας), που γινε µοναχς στ Μον τν Συµβόλων. Κατόπιν πανλθε στν Κων­σταντινούπολη κα παρέλαβε τος νιψιος το Θεόδωρο κα ωσφ (τν µετέπειτα µητροπολίτη Θεσσαλονίκης), καθς κα τ λοιπ µέλη τς οκογενείας του κα ποσύρθηκε στ µέρη τς Προσας, που σ διόκτητο κτµα του κτισε τν λεγόµενη Μον το Σακκουδίωνος, τς ποίας γινε κα γούµενος. Λόγω µως σθενείας του, παρέδωσε τν γουµενία στν νιψιό του Θεόδωρο. λλ ο βαρβαρικς πιδροµές, τν νάγκασαν µαζ µὲ τὸ πνευµατικό του ποίµνιο νὰ ἐπιστρέψει στὴ βασιλεύουσα, ὅταν τοῦ δόθηκε ἡ Μονὴ Στουδίου, ἐρηµωµένη τότε, γιὰ νὰ τὴν κατοικήσει, τῆς ὁποίας µετὰ τὴν ἀνακαίνιση ἔγινε ἡγούµενος. Ἀτυχῶς, ἀπὸ τὴν αὐστηρότητα τοῦ χαρακτῆρα του, ἦλθε σὲ σύγκρουση µὲ τὸν βασιλιὰ Κων/νο τὸν ΣΤ´, γιὰ τὸν γάµο του µὲ τὴν Θεοδότη καὶ ἐξορίστηκε. Κατόπιν ἀνακλήθηκε καὶ πῆρε ἐνεργὸ µέρος κατὰ τῆς εἰκονοµαχίας καὶ ὑπέστη µαζὶ µὲ τοὺς ἀνιψιούς του Θεόδωρο καὶ Ἰωσήφ, συνεχεῖς ἐξορίες καὶ κακουχίες µέχρι ποὺ πέθανε στὶς 4 Ἀπριλίου τοῦ 814.

 

σιος Θεωνς ποσκήτευσε στ Μον Παντοκράτορας γίου ρους κα κατόπιν γινε πίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ποι Πατρίδα του κα ποιο ο γονες του δν γνωρίζουµε, διότι δν διασώθηκαν νάλογες πληροφορίες. Γνωρίζουµε µόνο, τι ταν νας π τος πι λόγιους κα σκητικώτερους γιορετες Πατέρες, πο ζησε στν 16ο αἰῶνα στ γιον ρος κα συγκεκριµένα στ Μον Παντοκράτορος. Γι τν σκητικ κα νάρετη ζωή του, κλήθηκε γούµενος τς Μονς γίας ναστασίας τς Φαρµακολυτρίας, πο βρίσκεται κοντ στ Θεσσαλονίκη. φήµη τς γιότητάς του, διαδόθηκε σ᾿ λα τ περίχωρα κα ο Θεσσαλονικες µ τν πρώτη εκαιρία τν καναν ρχιεπίσκοπό τους. Θεοπρεπς φο ποίµανε τ ποίµνιό του, πεβίωσε ερηνικ τ 1544 1545. Τ ερ λείψανό του, ποθησαυρίζει ερ Μον γίας ναστασίας Φαρµοκολυτρίας κα κάνει πολλ θαύµατα.

 

Νέος εροµάρτυρας Νικήτας

Δν εναι σαφς µεροµηνία το µαρτυρίου του. Βλέπε βιογραφία το Α.Χ.Ε.Χ. ορτάζεται πανηγυρικ σν πολιοχος τς πόλης τν Σεῤῥῶν τν Κυριακ το Θωµ.

 

σιος ωσφ Πολύτλας

(Ῥῶσος, 14ος α).