Κοινωνικά

Μιὰ ἄνευ προηγουμένου ἔξαρση τῶν διαστροφικῶν παθῶν τοῦ ἀνθρώπου ζοῦμε στὶς ἡμέρες μας. Ἔξαρση παγκόσμια, διαδιδόμενη μὲ ρυθμοὺς γεωμετρικῆς προόδου στοὺς πληθυσμοὺς τῆς γῆς. Τὰ αἴσχιστα πάθη τῆς ἀτιμίας σὰν τσουνάμι, ὀχετὸς ἀκράτητος τείνουν νὰ πλημμυρίσουν ὅλο τὸν κόσμο, καλύπτοντας τὰ πάντα μὲ τὴ βορβορώδη ὕλη τους. Ὡς «βδέλυγμα ἐρημώσεως»…
Ἂν ζοῦσε ὁ γερo-Αἴσωπος, θὰ κωμωδοῦσε πάλι. Τὰ τραγωδίας ἄ­ξια. Τὰ θρήνων. Γιὰ γέλια καὶ γιὰ κλάματα. Ἦταν, θὰ ἔλεγε, «ἀλώπηξ κόλουρος»· μιὰ κολοβὴ ἀλεπού. Κι αὐτὴ «παγίδι ληφθεῖσα καὶ ἀποκοπείσης τῆς οὐρᾶς», σὰν πιάστηκε στὸ δόκανο καὶ κόπηκε ἡ οὐρά της, κατάφερε καὶ ξέφυγε. Ὅμως «διαδρᾶσα, ἀβίωτον ὑπ᾿ αἰσχύνης…
Τὰ δώδεκα καράβια ἀποχαιρέτησαν τὴν Τροία καὶ ξανοίχτηκαν στὸ καταγάλανο Αἰγαῖο. Μὰ ξάφνου ἄγριοι ἀνέµοι τά ᾿σπρωξαν βόρεια, κι ἀπό ʼκεῖ πρὸς τὸ νότο, στὴ χώρα τῶν Λωτοφάγων. Βγῆκαν οἱ ναῦτες στὴ στεριὰ κι ὁ Ὀδυσσέας ἔστειλε κάποιους συντρόφους του νὰ ἐξερευνήσουν τὴ χώρα. Μὰ αὐτοὶ δὲν γύρισαν πίσω. Ἀνήσυχος…
Καινούργιος χρόνος μπροστά μας. Ἀνέτειλε τὸ ἔτος 2017. Ἀποχαιρετίσαμε τὸ 2016 καὶ τὸ στοιβάξαμε στὰ προηγούμενα χρόνια, στὸ παρελθόν. Ὑποδεχθήκαμε τὸ 2017 χαρούμενοι, μὲ ἐλπίδα καὶ προσδοκία ὅτι θὰ εἶναι καλύτερο ἀπὸ τὰ προηγούμενα. Ὅτι θὰ εἶναι εἰρηνικό, δημιουργικό, γεμάτο ἀπὸ τὶς εὐλογίες τοῦ Θεοῦ γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους σὲ…
Ἔχεις περάσει καιρὸ τώρα τὰ 80, μπαρμπα-Γιάννη. Μιὰ ζωὴ ἁπλὸς ἀγρότης. Σκαμμένο τὸ πρόσωπο ἀπὸ τὸ κρύο καὶ τοὺς καύσωνες ποὺ πέρασαν ἀπὸ πάνω σου. Πρόσωπο ποὺ τόσες φορὲς τὸ ἔβρεξε ὁ ἱδρώτας, καθὼς ὄργωνες, ἔσπερνες, σκάλιζες, ράντιζες μὲ τὸ φάρμακο - δηλητήριο, κι ὁ ἀέρας πολλὲς φορὲς τό ᾿φερνε…
Πολὺς λόγος γίνεται τὸν τελευταῖο καιρὸ στὴν Πατρίδα μας γιὰ τὸ μεῖζον θέμα τῆς Παιδείας. Ἀκούγον­ται διάφορες ἀπόψεις γιὰ τὸ ποιὸς θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ προσανατολισμός της, τί θὰ παρέχει στὰ παιδιά μας. Κα­θὼς ἐπικρατεῖ πολλὴ σύγχυση γύρω ἀπὸ τὰ ζητήματα αὐτά, ἂς προσπαθήσουμε νὰ ξεδιαλύνουμε κάπως τὰ πράγματα.…
Κάποτε σκοτεινιάζει ὁ οὐρανός. Κατάμαυρα σύννεφα σκεπάζουν τὸν ἥλιο. Τὴ νύχτα τὸ σκοτάδι γίνεται ψηλαφητό. Σβήνουν τ᾿ ἀστέρια, χάνεται ὁ οὐρανός. Σὲ παλαιότερους καιροὺς ποὺ δὲν ὑπῆρχαν πυξίδες καὶ ἄλλα σύγχρονα ὄργανα, τὰ πλοῖα ἔχαναν τὸν προ­­σανατολισμό τους, παραδίδονταν στὴ βία τῶν κυμάτων. Ἔτσι εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Κάποτε…
Ὁ περασμένος αἰώνας, ὁ εἰκοστός, ὑ­πῆρξε μυστήριο. Στὴ διάρκειά του ὁ αἰώνας αὐτὸς ἄλλαξε τὸν κόσμο ριζικὰ σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς. Ἔφερε ἐπανάσταση στὴν τέχνη, ἀνατροπὴ στὴ φιλοσοφικὴ σκέψη, ὁδήγησε στὰ ὅριά της τὴν ἐπιστήμη, ἄρχισε τὴν κατάκτηση τοῦ διαστήματος. Τὴν ἴδια ὥρα ὁδηγοῦσε τὴ γῆ σὲ ὁλοκληρωτικὴ καταστροφή. Ὅταν…
Σελίδα 1 από 7

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών