Ἑορτολογικά

Τὸ περίμεναν ὅλοι μαζὶ οἱ Μαθητὲς τοῦ Κυρίου χωρὶς τὴν παραμικρὴ ἀμφιβολία τὸ Πανάγιο Πνεῦμα. Δὲν ἤξεραν ὅμως τὴν ἡμέρα ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸν τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖο θὰ ἔκανε αἰσθητὴ τὴν παρουσία Του. Καὶ ἦρθε ξαφνικά, τὴν πεντηκοστὴ ἡμέρα ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Ἀκούστηκε πρῶτα ἀπὸ τὸν οὐρανὸ…
Ὅταν τὰ τυφλωμένα ὄργανα τοῦ διαβόλου Τὸν κάρφωναν πάνω στὸ Σταυρό, τὸ παμπόνηρο πνεῦμα τοῦ κακοῦ κάγχασε χλευαστικά. Εἶχε, νόμιζε, ἐξοντώσει τὸν μέγιστο ἐχθρό του. Τὸ ἴδιο καὶ οἱ παράφρονες ὑπηρέτες τῶν σχεδίων του. «Οὐά», κραύγαζαν ἐμπαίζοντες. Ὁ ἥλιος ντράπηκε καὶ μάζεψε τὸ φῶς του, ἀλλὰ οἱ τυφλοὶ δὲν ἐννοοῦσαν…
Ἡ μεγάλη Τεσσαρακοστή προχωρεῖ μέσα στήν κατάνυξη τῶν πιστῶν, πού ποθοῦν καί ἀγωνίζονται νά δοῦν πιό καθαρά αὐτό τό Πάσχα τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, πού πορεύεται πρός τό ἑκούσιο Πάθος Του γιά τήν λύτρωση τοῦ κόσμου. Καί ὁ Θεάνθρωπος ἔρχεται. Τήν Κυριακή τῶν Βαΐων στούς δρόμους…
Εἶχαν περάσει σαράντα μέρες ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη τὴ μεγάλη καὶ ἐπιφανή, κατὰ τὴν ὁποία ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, «τὸ ἀταπείνωτον αὐτοῦ ὕψος ἀταπεινώτως ταπεινώσας», κατὰ τὸν ἱερὸ Δαμασκηνό (ΕΠΕ 1, 282), ἔγινε γιὰ χάρη μας ἀνήμπορο καὶ κλαυθμυρίζον Βρέφος καὶ γνώρισε τὴν ἄφατη κένωση καὶ μέγιστη ταπείνωση.…
Καθὼς οἱ ἡμέρες κυλοῦν, μᾶς φέρνουν ὅλο καὶ πιὸ κοντὰ στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα. Πλησιάζει ἡ ὥρα τῆς μοναδικῆς, ἁγίας, λυτρωτικῆς Θυσίας τοῦ Κυρίου μας. Ὁ Κύριός μας εἶχε πρὸ ὀφθαλμῶν Του συν­εχῶς τὴ μεγάλη αὐτὴ ὥρα καὶ συχνὰ ἔκανε λόγο γι᾿ αὐτήν. Καὶ τὴ συγ­κλονιστική Του Ἀρχιερατικὴ προσ­ευχὴ…
Ὥρα μεγαλειώδης καί μοναδική! Ὥρα συναντήσεως τοῦ Οὐρανοῦ μέ τή γῆ!... Αἰῶνες ἀμέτρητοι εἶχαν περάσει ἀπό τή σκοτεινή ἐκείνη ἡμέρα τῆς παρακοῆς τῶν πρώτων ἀνθρώπων –Ἀδάμ καί Εὔας– στόν κῆπο τῆς Ἐδέμ. Μόνο μιά φωτεινή ἀκτίνα τότε ξεγλίστρησε μέσα ἀπό τόν Παράδεισο τοῦ Θεοῦ κι ἔχυνε γλυκό καί ἐλπιδοφόρο τό…
«Xαῖρε, Κυρία Θεοτόκε, ποὺ σὰν βροντὴ τρομοκρατεῖς τοὺς ἐ­χθρούς». Εἶναι ἀπορίας ἄξιο πῶς ἡ Μητέρα τοῦ πράου καὶ «ταπεινοῦ τῇ καρδίᾳ» Ἰησοῦ παρομοιάζεται ἀπὸ τὸν ἱερὸ Ὑμνογράφο ὡς βροντὴ ποὺ τρομοκρατεῖ καὶ τσακίζει τοὺς ἐχθρούς! Ἡ ἀπάντηση στὴν ἀπορία μας δὲν εἶναι δύσκολη. Ἀρκεῖ νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ὁ Υἱὸς καὶ…
Χριστούγεννα! Κάθε φορὰ ποὺ γιορτάζουμε τὸ μεγάλο γεγονὸς τῆς Σαρκώσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὀφείλουμε νὰ τὸ προσεγγίζουμε μὲ δέος καὶ συντριβὴ καρδιᾶς, διότι ὑπερβαίνει κάθε προσ­πάθεια λογικῆς ἑρμηνείας. «Οὐ φέρει τὸ μυστήριον ἔρευναν· πίστει μόνῃ τοῦτο πάντες δοξάζομεν…» (Αἶνοι Χριστουγέννων). Χριστούγεννα! Ὅταν ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου,…
Σελίδα 1 από 8

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών