Ἀληθινές Ἱστορίες

Παρόλο ποὺ ἦταν κρύα ἡ χειμωνιάτικη μέρα, ὁ Σταμάτης, ἀπόστρατος ἀξιωματικὸς τοῦ ἔνδοξου πολεμικοῦ ναυτικοῦ, κατέβηκε στὸ Ναυτι­κὸ Νοσοκομεῖο Ἀθηνῶν νὰ ἀγοράσει τὰ φάρμακά του, ὅπως τὸ συνήθιζε μία φορὰ τὸν μήνα. Πλήρωσε τὴ συμμετοχή του στὸ γνωστό του καὶ ἀπὸ ἄλλες φορὲς φαρμακοποιὸ καὶ τὴν ἀπόδειξη ποὺ ἔλαβε, ἐνῶ…
Γερόντισσα ἦταν. Γιαγιά! Μὲ δυνα­τὴ κράση. Πλησίαζε τὰ 80. Μὲ τρία καλὰ παιδιά, δυὸ γιατροὺς καὶ ἕ­ναν τραπεζικό, καὶ 7 ἐγγονάκια. Τὴν ἔλεγαν Χρυσούλα. Καὶ στὴν καρδιά της χρυσὴ ἦταν. Γεννημένη νὰ ­ἐξυπηρετεῖ, νὰ προσ­φέρει, νὰ θυσιάζεται γιὰ ξένους καὶ δικούς της, μὰ πιὸ πολὺ γιὰ τὰ ἐγγονάκια της. Ἔμενε…
–Μαμά, ἔχασες! –Τί ἔγινε, κόρη μου; –Ὅταν πῆγες στὴν ἀγορὰ γιὰ ψώνια, κυρίευσαν τὴν πολυκατοικία μας δυὸ Γιεχωβάδες. –Δυὸ Γιεχωβάδες! Καὶ δὲν τοὺς ἔδιωξε κανείς; Καὶ τί ἔκαναν; –Πῆραν ἕνα-ἕνα μὲ τὴ σειρὰ τὰ διαμερίσματα καὶ μοίραζαν τὰ περιοδικά τους. Ἦλθαν καὶ σὲ μᾶς. Χτύπησαν τὸ κουδούνι μας, τοὺς ἄνοιξα…
Ἡ θέα ἀπὸ τὸ δασάκι τῆς Ἀρόης εἶ­ναι χάρμα ὀφθαλμῶν. Μπροστά σου χαίρεσαι τὴ μεγαλούπολη τῆς Πάτρας μὲ τὸν ὑπέροχο Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα ποὺ τὴν εὐλογεῖ καὶ τὴν προστατεύει... Καὶ στὸ βάθος ἁπλώνεται τὸ γαλάζιο Ἰόνιο ποὺ βαστάζει στὰ νερά του τοὺς Ἁγίους τῶν Ἑπτανήσων. Ἕνα πρωινὸ κατὰ τὶς…
Δύο κληρικοὶ φίλοι του τὸν ἐπι­σκέφθηκαν στὸ Νοσοκομεῖο, ὅπου βρισκόταν καρκινοπαθὴς καὶ σὲ ἐπώδυνη κατάσταση ὁ πατὴρ Εὐσέβιος, ἡλικιωμένος ἱερομόναχος, ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ. Ἦταν εἰρηνικός, τὸ πρόσ­ω­πό του φωτεινὸ καὶ ἱλαρό, παρὰ τοὺς πόνους του, παρὰ τὸ ὅτι γνώριζε πὼς πλησιάζει τὸ τέλος τοῦ βίου του. Καὶ τί βίος ἦταν…
Λὲς καὶ ἦταν ὄνομα καὶ πράμα ὁ Ἄγγελος. Λεπτοκαμωμένος, μὲ ὁ­λοκάθαρα μάτια καὶ φωτεινὸ μέτωπο.Τὸ ἴδιο καὶ ἡ μονάκριβη ἀδελφή του, ἡ Ἐλπίδα, μικρότερή του κατὰ δύο χρόνια.Δὲν τοὺς εἶχε μολύνει ὁ κόσμος. Πρόσ­εχαν στὴ ζωή τους, εἶχαν τὸν ἴδιο Πνευματικό, κοινωνοῦσαν τακτικὰ καὶ ἀφοσιώνονταν στὶς σπουδές τους: ὁ Ἄγγελος…
«Λαός μου, τί ἐποίησά σοι, καὶ τί μοι ἀνταπέδωκας;». Ἂν ξέραμε καλὰ τὴν ἱστορία τοῦ ἀρχαίου ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, θὰ θαυμάζαμε. Τί θὰ θαυμάζαμε; Τὰ πολλὰ πα­­ράλληλα ποὺ ἔχει ὁ Ὀρθόδοξος Ἑλ­ληνικὸς λαός μας μὲ ἐκεῖνο. Καὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ ἄσχημα. Παρὰ τὴν τραχύτητα, τὴ δυστροπία…
Μεγάλο πράγμα νὰ κάνεις τὸν πόνο τοῦ ἄλλου δικό σου πόνο. Καὶ μάλιστα στὸ Νοσοκομεῖο. Καὶ ὁ ἄλλος νὰ σοῦ εἶναι ξένος. Καὶ σὺ νὰ μὴν εἶσαι μιὰ ἁπλὴ νοσοκόμα ποὺ ὑποχρεοῦσαι νὰ ἐξυπηρετεῖς συνέχεια καὶ νὰ πονᾶς τὸν ἄρρωστο, ἀλλὰ γιατρός, θωρακοχειρουργὸς σὲ Πανεπιστημια­κὸ Νοσοκομεῖο μεγάλο μὲ περιστατικὰ δύσκολα…
Σελίδα 1 από 5

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών