Πνευματική ζωή

   Στοὺς ἁγίους Ἀποστόλους Του ἀ­πευθυνόταν ὁ Κύριος. Ἦταν τότε ποὺ τοὺς εἶχε ἐκλέξει, δώδεκα τὸν ἀριθμό, καὶ τοὺς ἔστελνε νὰ κηρύξουν μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων τὸ «εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας» (Ματθ. δ΄ 23). Τοὺς ἔδωσε σαφεῖς παραγγελίες γιὰ τὸ πῶς ἔπρεπε νὰ ἐπιτελοῦν τὸ ἔργο αὐτό, καὶ ἔπειτα τοὺς ἔκανε λόγο…
   Παράξενος ἄνθρωπος! Τοὺς πλησίασε χωρὶς νὰ τὸ πολυκαταλάβουν! Τοὺς προσέγγισε χωρὶς νὰ τὸ πο­λυ­συνειδητοποιήσουν καὶ χωρὶς νὰ ἀμυνθοῦν. Τοὺς ξεκλείδωσε κυριολεκτικά, κι ἂς ἦταν βαθύτατα λυπημένοι. Κι ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ἄκουσε τὸν πόνο τους καὶ τὴν αἰτία τῆς θλίψης τους, ἄρχισε μ’ ἕνα μοναδικὸ τρόπο νὰ τὰ ἀναχαιτίζει:…
   Τὸ μεγαλειῶδες ὅραμα τοῦ 37ου κεφαλαίου τοῦ προφήτου Ἰεζεκιὴλ τὸ θεώρησε ἡ Ἐκκλησία μας, ὅπως ἐξηγήσαμε στὸ προηγούμενο ἄρθρο, εἰκόνα τῆς κατὰ τὴ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου γενικῆς ἀναστάσεως.   Ὅμως τὸ κύριο νόημα αὐτοῦ τοῦ ὁράματος εἶναι ἄλλο. Καὶ αὐτὸ θὰ παρουσιάσουμε τώρα ἐδῶ. Καὶ δὲν εἶναι νόημα αὐθαίρετο…
   Ἦταν περίπου τὸ ἔτος 580 π.Χ. Ξά­φνου ἄνοιξαν οἱ οὐρανοί. Ἄνοιξαν καὶ τὰ μάτια τοῦ Προφήτη. «Ἐγένετο χεὶρ Κυρίου ἐπ᾿ αὐτόν». Τὸν ἅρπαξε τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν ἔβαλε στὴ μέση μιᾶς μεγάλης πεδιάδας. Τὸ βλέμμα του συναρπάστηκε, ταυτόχρονα ὅμως ἡ ψυ­χή του γέμισε μὲ τρόμο. Ἡ πεδιάδα…
   Τὴν Ε´ Ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν ἡ φιλόστοργη μητέρα μας Ἐκκλησία μᾶς προσφέρει μεταξὺ τῶν ἄλλων ἐξαιρετικὴ πνευματικὴ εὐκαιρία: τὴν Ἀ­κο­λουθία τοῦ Μεγάλου Κανόνος, ἡ ὁ­ποία κανονικὰ τελεῖται στὸν Ὄρθρο τῆς Πέμ­πτης αὐτῆς τῆς ἑβδομάδας, ἀλλὰ γιὰ τὴ διευκόλυνση τῶν πιστῶν τελεῖται στὶς ἐνορίες τὸ ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης μαζὶ μὲ…
   Θεέ μου, τί μέρα ἦταν κι αὐτή! Κούραση, πολλὴ κούραση. Ἐπιτέλους τέλειωσε τὸ ὡράριό του, σχόλασε. Πῆρε τὸ δρόμο γιὰ τὸ σπίτι· ἔξω εἶχε κιόλας σουρουπώσει. Ἔσερνε σχεδὸν τὰ βήματά του, ὁ δρόμος τοῦ φάνηκε ἀτέλειωτος. Μὰ νά, πρόβαλε τώρα τὸ σπιτάκι του… πῆρε δύναμη.   Ἀνέβηκε τὰ λίγα σκαλιὰ…
   Ὅλοι οἱ πιστοὶ Χριστιανοὶ ποθοῦμε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ πολλὲς φορὲς ὁ τρόπος τῆς ζωῆς μας δὲν συμβαδίζει μὲ τὸν στόχο ποὺ θέλουμε νὰ ἐπιτύχουμε. Μᾶς ἀρέσει καὶ σ᾿ αὐτὴ τὴ ζωὴ νὰ ζοῦμε μὲ ἀπολαύσεις καὶ ­στὴν ἄλλη ζωὴ νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴ μακαριότητα τῆς Βασιλείας τῶν οὐ­ρα­νῶν.…
   Ὁ βασιλιὰς Ναβουχοδονόσορ πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἐπιτιμήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὴ μεγάλη ὑπερηφάνειά του! Τὴν παιδαγωγία αὐτὴ διηγεῖται μὲ αἰσθήματα μετανοίας καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸν Θεὸ σὲ διακήρυξή του πρὸς ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς (βλ. Δαν. γ´ 31 - δ´):   «…Ἤμουν στὸ ἀπόγειο τῆς…

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών