Πνευματική ζωή

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή του: «Εἰ διὰ βρῶμα ὁ ἀδελφός σου λυπεῖται, οὐκέτι κατὰ ἀγάπην περιπατεῖς» (Ρωμ. ιδ΄ [14] 15). Ἐὰν γιὰ τὸ θέμα τοῦ φαγητοῦ ὁ ἀδελφός σου λυπᾶται καὶ σκανδαλίζεται ἀπὸ σένα, τότε δὲν συμπεριφέρεσαι πλέον ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ ἀγάπη, ἐφόσον ἐπιμένεις νὰ τρῶς…
Σὲ προηγούμενο ἄρθρο μας ἀναφερθήκαμε στὴ συναίσθηση τῆς ἁ­μαρτωλότητός μας, ποὺ ἀποτελεῖ τὴ βασικὴ προϋπόθεση γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε τὴ σωτηρία μας καὶ νὰ κερδίσουμε τὸν Παράδεισο. Ὅμως αὐτὴ εἶναι μὲν βασική, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἡ μοναδικὴ προϋπόθεση. Ὑπάρχει καὶ κάτι ἀκόμη, τὸ ὁποῖο μᾶς ὑποδεικνύει ὁ Κύριος καὶ τὸ ὁποῖο…
Σὰν κεραυνοὶ ξέσπασαν οἱ θλιβερὲς εἰδήσεις γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς περιουσίας καὶ τὸν αἰφνίδιο θάνατο τῶν παιδιῶν τοῦ Ἰώβ. Ὅλα χάθηκαν τόσο ξαφνικὰ καὶ ἀπρόσ­μενα! Καὶ τώρα καθισμένος ἔξω ἀπὸ τὸ σπιτικό του ὁ θεοσεβὴς καὶ πιστὸς Ἰώβ, μὲ ἕνα κομμάτι ἀπὸ πήλινο δοχεῖο στὰ χέρια του προσπαθεῖ νὰ ἀνακουφίσει…
Μία ἀπὸ τὶς ὡραιότερες φράσεις ποὺ περιέχονται στὸ θεόπνευστο βιβλίο τῶν Παροιμιῶν μᾶς παρακινεῖ νὰ δώσουμε τὴν καρδιά μας στὸν Κύριο: «Δός μοι, υἱέ, σὴν καρδίαν, οἱ δὲ σοὶ ὀφθαλμοὶ ἐμὰς ὁδοὺς τηρείτωσαν» (Παρ. κγ΄ [23] 26). Δός μου, παιδί μου, τὴν καρδιά σου, νὰ ἔλθω νὰ κατοικήσω μέσα σου.…
Ἕνα λόγο συγκλονιστικὸ ἀπευθύνει ὁ θεῖος ἀπόστολος Παῦλος πρὸς τὸν μαθητή του Τιμόθεο: «Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ» (Α΄ Τιμ. α΄ 15)· ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦρθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ σώσει τοὺς ἁμαρτωλούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ὁ πρῶτος καὶ μεγαλύτερος εἶμαι ἐγώ! Δημιουργεῖ…
Νυσταγμός! Ἡ ὥρα ποὺ τὸ σῶμα κουρασμένο αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ χαλαρώσει, νὰ ἠρεμήσει, νὰ κοι­μηθεῖ. Εἶναι φυσιολογικὸ καὶ ἀναγκαῖο γιὰ τὸν ὀργανισμὸ τοῦ ἀνθρώπου μετὰ ἀπὸ τὴν κόπωση τῆς ἐργασίας καὶ τὸν φόρτο τῆς ἡμέρας. Ὅσο ἀπαραίτητο ὅ­μως εἶναι αὐτὸ γιὰ τὸ σῶμα, τόσο ὀλέθριο καὶ θανατηφόρο εἶναι γιὰ…
Στὸ ἄρθρο μας αὐτὸ θὰ ἀναφερθοῦμε πρωτίστως σὲ μιὰ μεγάλη μορφὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης: τὸν θεόπτη Μωυσῆ, τὸν ἄνθρωπο αὐτὸ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔζησε 1.500 περίπου χρόνια π.Χ. Εἶναι αὐτὸς ποὺ λόγῳ τῆς μεγάλης του πίστεως «ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραὼ» καὶ προτίμησε νὰ συγ­κακουχεῖται μὲ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ,…
Πολλὲς φορὲς τὴν πνευματική μας ζωὴ τὴ διακρίνει ἡ στασιμότητα. Δὲν προχωροῦμε. Δὲν προοδεύουμε. Δὲν στολίζουμε μὲ ἀρετὲς τὴν ψυχή μας. Δὲν κατακτοῦμε ὁλοένα καὶ ψηλότερες πνευματικὲς κορυφές. Γυρίζουμε διαρ­κῶς στὰ ἴδια. Ὅλα τὰ ζοῦμε ὑποτονικά, τὰ ἐπαναλαμβάνουμε τυπικὰ καὶ μένουμε στάσιμοι. Κατάσταση ὄχι μόνο δυσάρεστη, ἀλλὰ καὶ πολὺ ἐπικίνδυνη.…

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών