Τρίτη, 04 Ιούλιος 2017 01:00

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (3/7)

Σήμερα 3/7/2017 εορτάζουν:

  • Άγιος Υάκινθος ο κουβικουλάριος (θαλαμηπόλος)
  • Άγιος Ανατόλιος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
  • Άγιος Γεράσιμος ο νέος ο Καρπενησιώτης
  • Άγιοι Θεόδοτος, Θεοδότη, Δολινδούχ, Διομήδης, Ευλάμπιος και Ασκληπιάδης
  • Άγιοι Μάρκος και Μωκιανός
  • Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γαλακτοτροφούσης
  • Όσιος Ιωακείμ ο νέος ο θεοφόρος
  • Ανακομιδή Ιερών λειψάνων του Αγίου Φιλίππου του θαυματουργού μητροπολίτη Μόσχας και πάσης Ρωσίας
  • Όσιος Ανατόλιος ο εν τω σπηλαίω
  • Εύρεσις του τάφου και των λειψάνων του Αγίου Ιερομάρτυρας Ραφαήλ εν Μυτιλήνη
  • Άγια Θεοδότη η μάρτυρας
  • Άγιος Ιωάννης της Μόσχας
  • Άγιοι Μιχαήλ και Θωμάς του Σολβισεγκόντσκ
  • Άγιος Βασίλειος Επίσκοπος Ριαζάν και Μουρώμ
  • Άγιος Κωνσταντίνος ο Πρίγκιπας
  • Άγιος Ηλιόδωρος Επίσκοπο Αλτίνου
  • Άγιος Βασίλειος του Γιαροσλάβλ ο πρίγκιπας
  • Όσιος Νικόδημος της Λίμνης Κόζα
  • Άγιος Ιερεμίας ο εν Κρήτη Μαρτυρήσας

Ὁ Ἅγιος Ὑάκινθος ὁ Κουβικουλάριος (Θαλαμηπόλος)

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας καὶ ἔζησε στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Τραϊανοῦ (98-117). Ἦταν ἄνθρωπος μὲ ἐξαιρετικὴ συμπεριφορὰ καὶ διετέλεσε κουβικουλάριος τοῦ αὐτοκράτορα. Διεκπεραίωνε τὰ καθήκοντά του μέσα στὸ παλάτι κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο. Ἦταν προσεκτικὸς καὶ δὲ μολύνθηκε ἀπὸ τὴν χλιδὴ τῶν ἀνακτόρων. Ἡ ψυχή του ὁλόκληρη ἦταν δοσμένη στὸ Σωτῆρα Χριστό. Γι᾿ αὐτό, ὅταν ὁ Τραϊανὸς διέταξε διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν, ὁ Ὑάκινθος δὲ δίστασε νὰ ὁμολογήσει μπροστὰ στὸν αὐτοκράτορα ὅτι εἶναι χριστιανός. Ὁ Τραϊανὸς ἐξεπλάγη καὶ τοῦ εἶπε ὅτι εἶναι ἀχάριστος, γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ τὴν ὑπόληψη ποὺ τοῦ πρόσφερε τὸ παλάτι. Τότε ὁ Ὑάκινθος μὲ ψυχικὴ ἄνεση ἀπάντησε: «Ἂν ἡ εὐγνωμοσύνη εἶναι ἀρετή, βασιλιά, ποιὰ ἀπολογία θὰ μπορέσω νὰ δώσω ἀρνούμενος τὸ Σωτῆρα μου Χριστό, ὁ ὁποῖος ἔχυσε γιὰ μένα τὸ αἷμα του, ὁ ὁποῖος μου χάρισε τὴν πίστη, τὴν ἐλπίδα, τὴν ἀγάπη, ὁ ὁποῖος μου δίνει λιμάνι στὶς τρικυμίες τῆς ψυχῆς, παρηγοριὰ στὴ θλίψη, ἀσφάλεια στὰ κύματα, θώρακα στὶς δοκιμασίες; Καὶ ὁ ὁποῖος μου ἐπιφυλάσσει συμμετοχὴ αἰώνια στὴ βασιλεία Του καὶ τὴν δόξα;». Ὁ Τραϊανός, στενοχωρημένος ἀπὸ τὰ λόγια του Ὑακίνθου, διέταξε νὰ τὸν φυλακίσουν χωρὶς νὰ τοῦ δίνουν καθόλου φαγητό, ἐκτὸς καὶ ἂν ἤθελε νὰ φάει εἰδωλόθυτα. Σαράντα μέρες πέρασε ἔτσι ὁ Ὑάκινθος, χωρὶς νὰ ἀγγίξει τὰ εἰδωλόθυτα. Τὴν 41η, ὅμως, παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὸν Κύριο. (Ἡ μνήμη του Ἁγίου αὐτοῦ, μαζὶ μ᾿ αὐτὴ τοῦ Ἁγίου Διομήδη, ἀπὸ ὁρισμένους Συναξαριστές, ἐπαναλαμβάνεται περιττῶς καὶ τὴν 3η Ἰουνίου).

Ὁ Ἅγιος Ἀνατόλιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ὁ Ἀνατόλιος ἔγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, δυὸ μῆνες μετὰ τὸν ἄδικο φόνο τοῦ Πατριάρχη Φλαβιανοῦ, στὶς 11 Αὐγούστου τοῦ 449, ἀπὸ τὸν αἱρετικὸ Διόσκορο καὶ τοὺς συνεργάτες του. Ὁ Ἀνατόλιος ἦταν γέννημα τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ χειροτονήθηκε διάκονος ἀπὸ τὸν τότε ἀρχιεπίσκοπο Ἀλεξανδρείας Κύριλλο. Ὁ αἱρετικὸς Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Διόσκορος, ὑποστήριξε τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ἀνατολίου, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ τὸν ἔχει ὑποχείριό του. Διαψεύστηκε ὅμως. Ὁ Ἀνατόλιος ἀναδείχτηκε πιστὸς καὶ θαῤῥαλέος ὑπέρμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐπὶ τῆς πατριαρχίας του, συνῆλθε τὸ 451 ἡ Δ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος στὴ Χαλκηδόνα, ποὺ καταδίκασε τὴν αἵρεση τοῦ Εὐτυχοῦς. Ἐπὶ Ἀνατολίου ἐπίσης, ἀνακομίσθηκαν στὴν Κωνσταντινούπολη τὰ λείψανα τῶν 40 ἁγίων, ποὺ μαρτύρησαν στὴ Σεβάστεια. Ἐπὶ τῆς πατριαρχίας του πάλι, ἡ βασίλισσα Πουλχερία ἔκτισε τὸ 450 τοὺς ἔξοχους ναοὺς τῆς Θεοτόκου τῶν Χαλκοπρατείων, τῶν Βλαχερνῶν καὶ τῆς Ὁδηγήτριας. Ὁ Πατριάρχης Ἀνατόλιος πέθανε τὸν Ἰούλιο τοῦ 458, ἀφοῦ ὠφέλησε σημαντικὰ τὴν πίστη καὶ τὴν Ἐκκλησία.

Οἱ Ἅγιοι Θεόδοτος, Θεοδότη, Δολινδούχ (ἢ Γολινδούχ), Διομήδης, Εὐλάμπιος (ἢ Εὐλαμπίδης) καὶ Ἀσκληπιάδης

Συνελήφθησαν ἀπὸ τὸν βασιλιὰ Τραϊανὸ (98 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος τοὺς ἐξανάγκαζε ν᾿ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστὸ καὶ νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα. Ἐπειδὴ ὅμως ἀρνήθηκαν νὰ πειστοῦν στὶς διαταγὲς τοῦ βασιλιᾶ, ἀφοῦ βασανίστηκαν, κατόπιν τοὺς ἔκλεισαν στὴ φυλακή, ὅπου ἦταν καὶ ὁ Ἅγιος Ὑάκινθος ὁ Κουβικουλάριος, ἀπὸ τὸν ὁποῖο καὶ στηρίχτηκαν στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν μαρτύρησε ὁ Ἅγιος Ὑάκινθος, κατόπιν ἔβγαλαν καὶ αὐτοὺς ἀπὸ τὴν φυλακή, καὶ τοὺς ὁδήγησαν στὸ ναὸ γιὰ νὰ φάγουν ἀπὸ τὰ εἰδωλόθυτα. Οἱ Ἅγιοι αὐτοί, ὄχι μόνο δὲν ἔφαγαν, ἀλλὰ καὶ ἤλεγξαν μὲ θάῤῥος τὴν θρησκεία τῶν εἰδώλων. Τότε τοὺς κρέμασαν πάνω σὲ ξύλα καὶ ξέσχισαν τὶς σάρκες τους. Ἔπειτα μὲ βάρβαρο τρόπο, ἀφοῦ τοὺς κατέβασαν ἀπὸ τὰ ξύλα, τοὺς ἀποκεφάλισαν καὶ ἔτσι ὅλοι ἔλαβαν τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου. Τὰ δὲ τίμια λείψανά τους, ἐνταφίασαν μὲ τιμὲς οἱ χριστιανοὶ στὸν τόπο ὅπου μαρτύρησαν.

Οἱ Ἅγιοι Μᾶρκος καὶ Μωκιανός

Οἱ Ἅγιοι αὐτοί, ἐκβιάζονταν ἀπὸ τὸν ἔπαρχο Μάξιμο νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα καὶ ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν, ὁμολογώντας τὸν Χριστό, ἀποκεφαλίστηκαν. Ὅταν δὲ ὁ Ἅγιος Μωκιανὸς βάδιζε στὸν τόπο τῆς ἐκτέλεσής τους, τὸν ἀκολούθησαν ἡ γυναῖκα καὶ τὰ παιδιά του κλαίγοντας. Τότε ὁ Ἅγιος, ἀντὶ νὰ δειλιάσει εἶπε στὴν οἰκογένειά του νὰ μὴ κλαίει ἀλλὰ νὰ χαίρεται γιὰ τὸ μαρτύριο ποὺ τοῦ ἀξιώνει ὁ Θεός. Ἐνῷ ἀντίθετα ἡ γυναῖκα τοῦ Ἁγίου Μάρκου, ὅταν ἀποκεφαλίστηκε ὁ ἄντρας της, πῆρε τὸ κεφάλι του στὰ χέρια της μὲ χαρὰ σὰν πολύτιμο θησαυρό.

Ὁ Ἅγιος Γεράσιμος ὁ Νέος ὁ Καρπενησιώτης

Τὸ Καρπενήσι, καὶ συγκεκριμένα τὸ χωριὸ Μέγα, εἶναι ὁ τόπος ὅπου γεννήθηκε ὁ νέος ὁσιομάρτυρας Γεράσιμος, καὶ κατὰ κόσμον Γεώργιος. Ἕνδεκα χρονῶν πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ παρέμεινε κοντὰ σ᾿ ἕναν παντοπώλη. Κάποια μέρα, μετέφερε πάνω στὸ κεφάλι του ἕνα χάλκινο δίσκο, ποὺ εἶχε πινάκια γεμάτα πηγμένο γάλα. Σὲ κάποια στιγμὴ ὅμως γλίστρησε, τοῦ ἔπεσε ὁ δίσκος μὲ τὰ πινάκια καὶ τοῦ ἔσπασαν ὅλα. Καὶ ἐνῷ ἔκλαιγε μέσα στὸ δρόμο γιὰ τὴν δυστυχία ποὺ τὸν βρῆκε, τὸν πῆρε κοντά της μία ἐπίσημη Ὀθωμανίδα κυρία, ποὺ τὸν παρηγόρησε. Στὴ συνέχεια μὲ διάφορες περιποιήσεις, τὸν ξεγέλασε καὶ κατάφερε νὰ τὸν ἐξισλαμίσει. Μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια ὁ Γεώργιος, κατάλαβε τὸ ἁμάρτημά του καὶ ἔφυγε γιὰ τὴν πατρίδα του. Ἀργότερα πῆγε στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἐκάρη μοναχὸς καὶ ὀνομάστηκε Γεράσιμος. Ἐπιθυμώντας ὅμως τὸ μαρτύριο, ἐπέστρεψε στὴ βασιλεύουσα καὶ ἀποκήρυξε τὸν Ἰσλαμισμό. Κατόπιν μπροστὰ στὸν πρώην κύριό του, κήρυξε μὲ θάῤῥος τὴν πίστη του στὸν Χριστό. Παρὰ τὶς κολακεῖες καὶ τὰ βασανιστήρια, ὁ Γεράσιμος ἔμεινε ἀμετακίνητος στὴν πίστη του. Τότε, στὶς 3 Ἰουλίου 1812 τὸν ἀποκεφάλισαν στὸ Μπαμπὰ Χουμάϊ της Κωνσταντινουπόλεως. Τότε ἦταν 25 χρονῶν. Τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου ἐνταφιάστηκε στὴν ἀρχὴ στὸ νησὶ Πρώτη. Ἀργότερα μεταφέρθηκε στὴ Μονὴ τοῦ Πυρσοῦ στὸ Καρπενήσι. Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου βρίσκεται τυπωμένη στὴν Ἀκολουθία του.

Ἡ Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Γαλακτοτροφούσης

Ἡ εἰκόνα της, πάντα σύμφωνα μὲ προφορικὲς παραδόσεις ποὺ βρίσκονται στὴ Μονὴ Χιλανδαρίου, βρισκόταν στὴ Λαύρα τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου. Πρὶν πεθάνει ὁ Ὅσιος Σάββας εἶπε σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ἦταν γύρω ἀπὸ τὸ κρεβάτι του, ὅτι κάποτε θὰ ἐπισκεφθεῖ τὴν Λαύρα κάποιο βασιλοπαῖδι, Σάββας ὀνομαζόμενος καὶ αὐτός. Νὰ τοῦ δοθεῖ λοιπὸν ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας Γαλακτοτροφούσης σὰν εὐλογία. Γεγονὸς ποὺ ἔγινε τὸν 13ο αἰῶνα, ὅταν τὴν Λαύρα ἐπισκέφθηκε ὁ Ἅγιος Σάββας ὁ Σέρβος, κτήτορας τῆς Μονῆς Χιλανδαρίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Αὐτὸς μετέφερε τὴν ἁγία αὐτὴ εἰκόνα στὸ Ἅγιον Ὄρος, καὶ συγκεκριμένα στὴ μονὴ τὴν ὁποία ὁ ἴδιος ἵδρυσε. Σήμερα βρίσκεται σὲ ἐκκλησία τῶν Καρυῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ ὑπόκειται στὴ Μονὴ Χιλανδαρίου, καὶ εἶναι τοποθετημένη στὸ δεξιὸ μέρος τοῦ τέμπλου, ὅπου κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἦταν ὁ Κύριος, ποὺ βρίσκεται στὸ ἀριστερὸ μέρος τοῦ τέμπλου. 

Ὁ Ὅσιος Ἰωακείμ ὁ Νέος, ὁ Θεοφόρος

Γεννήθηκε στὰ τέλη τοῦ 16ου αἰῶνα, στὸ χωριὸ Σκιαδὰ τῆς ἐπαρχίας τῶν Παλαιῶν Πατρῶν. Σὲ νεαρὴ ἡλικία καὶ παρὰ τὴν θέλησή του, ἀῤῥαβωνιάστηκε μία εὐσεβὴ νέα, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὸ ἴδιο χωριό. Ὁ Ἰωακεὶμ ὅμως, φλεγόμενος τοῦ πόθου τῆς μοναχικῆς ζωῆς, ἐγκατέλειψε γονεῖς καὶ ἀῤῥαβωνιαστικιὰ καὶ ἔγινε μοναχὸς (ποῦ;). Ἀργότερα ἔγινε Ἱερέας καὶ σύμφωνα μὲ μία ἐπιγραφὴ τῆς Μονῆς Νοτενῶν, ὑπῆρξε ἡγούμενός της γιὰ ἀρκετὰ χρόνια. Ἔπειτα ἀναχώρησε σὲ κάποια σπηλιά, πάνω ἀπὸ τὴν Μονή, ὅπου μὲ τὴν σκληρὴ ἀσκητική του ζωὴ κατάφερε νὰ γίνει ἐπίγειος ἄγγελος καὶ οὐράνιος ἄνθρωπος. Ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ καὶ μετὰ 10 χρόνια ἔγινε ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων του. Τὸ λείψανό του βρέθηκε ἀναλλοίωτο καὶ ἔβγαζε θαυμάσια εὐωδιά. Μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια, τὸ λείψανό του διαλύθηκε καὶ ἡ κάρα του μαζὶ μὲ ἄλλα πολύτιμα ἀντικείμενα τῆς μονῆς ἐκλάπη. Σήμερα στὴ Μονὴ αὐτή, βρίσκονται λίγα μόνο λείψανα τοῦ Ἁγίου, ποὺ εὐωδιάζουν καὶ κάνουν διάφορες θεραπεῖες στοὺς πιστούς.

Ὁ Ὅσιος Ἀνατόλιος ὁ ἐν τῷ Σπηλαίῳ (Ῥῶσος)

Ἡ εὕρεσις τοῦ τάφου καὶ τῶν λειψάνων τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρας Ραφαὴλ ἐν Μυτιλήνῃ (1959)

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Μόσχας (Ῥῶσος)

Διὰ Χριστὸν σαλός.

Οἱ Ἅγιοι Μιχαὴλ καὶ Θωμᾶς τοῦ Σολβισεγκόντσκ (Ῥῶσος)

Διὰ Χριστὸν σαλοί.

 

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών