ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (10/7)

Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Δευτ. ς΄ ἑβδ. Ματθαίου (Ματθ. ιγ΄ 10-23)

10 Καὶ προσελθόντες οἱ μα­θηταὶ εἶπον αὐτῷ· διατί ἐν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς; 11 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐ­τοῖς· ὅτι ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασι­λεί­ας τῶν οὐρανῶν, ἐκεί­νοις δὲ οὐ δέδοται. 12 ὅστις γὰρ ἔχει, δοθήσεται αὐτῷ καὶ περισσευθήσεται· ὅστις δὲ οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ. 13 διὰ τοῦτο ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ ἀκούωσι μηδὲ συνῶσι, 14 μήποτε ἐπιστρέψωσι· καὶ τότε πληρωθήσεται αὐτοῖς ἡ προφητεία Ἡσαΐου ἡ λέ­γουσα· ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε, καὶ βλέπον­τες βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε· 15 ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία­ τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠ­­σὶ βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐ­κάμ­μυσαν, μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφ­­θαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀ­­­κού­σωσι καὶ τῇ καρδίᾳ συ­­νῶ­­σι καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰά­­σομαι αὐτούς. 16 Ὑμῶν δὲ μακάριοι οἱ ὀφ­θαλ­μοί, ὅτι βλέπουσι, καὶ τὰ ὦτα ὑμῶν, ὅτι ἀκού­ου­σιν. 17 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν ἃ βλέ­πετε, καὶ οὐκ εἶδον, καὶ ἀ­­­κοῦ­σαι ἃ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν. 18 ὑμεῖς οὖν ἀκούσατε τὴν παραβολὴν τοῦ σπείραντος. 19 παντὸς ἀκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μὴ συνιέντος, ἔρχεται ὁ πονη­ρὸς καὶ αἴρει τὸ ἐσπαρμέ­νον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· οὗ­τός ἐστιν ὁ παρὰ τὴν ὁδὸν σπαρείς. 20 ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ εὐθέως μετὰ χαρᾶς δεχόμενος καὶ λαμβάνων αὐτόν· 21 οὐκ ἔχει δὲ ρίζαν ἐν ἑαυ­τῷ, ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστι, γενομένης δὲ θλίψεως ἢ δι­ωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζεται. 22 ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ ἡ μέρι­μνα τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συ­­μπνί­γει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρ­πος γίνεται. 23 ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν κα­λὴν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συ­νιῶν· ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξή­κοντα, ὁ δὲ τριάκοντα.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

10 Καί τότε ἦλθαν κοντά του οἱ μαθητές καί τοῦ εἶπαν: Γιατί τούς μιλᾶς μέ παραβολές; 11 Καί ὁ Ἰησοῦς τούς ἀποκρίθηκε: Μιλάω μέ παραβολές, διότι σέ σᾶς πού ἔχετε καλή καί εἰλικρινή διάθεση δόθηκε ἀπό τόν Θεό ὡς χάρη νά μάθετε τίς μυστηριώδεις ἀλήθειες τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, σ’ ἐκείνους ὅμως δέν ἔχει δοθεῖ αὐτή ἡ χάρη. 12 Διότι σ’ ἐκεῖνον πού ἔχει πίστη καί προθυμία, θά δοθεῖ ἡ γνώση τῶν θείων μυστηρίων, καί θά δοθεῖ πλούσια καί μέ πλεονασμό. Ἀπό ἐκεῖνον ὅμως πού δέν ἔχει πίστη καί ἀγαθή διάθεση, θά τοῦ ἀφαιρεθεῖ καί ἡ λίγη ἀκόμη γνώση πού ἔχει. 13 Γι’ αὐτό τούς μιλῶ μέ παραβολές, διότι ἐνῶ βλέπουν τά θαύματά μου, δέν θέλουν νά δοῦν καί νά πιστέψουν, κι ἐνῶ ἀκοῦν τή διδασκαλία μου, δέν θέλουν νά ἀκούσουν καί νά ὠφεληθοῦν, οὔτε τήν κατανοοῦν, 14 καί συνεπῶς δέν μετανοοῦν ὥστε νά ἐπι­στρέ­ψουν κά­ποτε. Κι ἔτσι ἐπαληθεύ­εται πλήρως­ σ’ αὐ­­­­τούς ἡ προ­­φη­τεία τοῦ Ἡσαΐα, πού λέει: Θ’ ἀκούσετε μέ τά σω­μα­τικά σας αὐτιά τό κήρυγ­μα τῆς ἀλήθειας καί δέν θά τό κα­ταλάβετε. Καί βλέποντας μέ τά σωματικά σας μάτια θά δεῖτε, ἀλλά δέν θά δοῦν καί οἱ ψυχές σας γιά νά φωτισθοῦν, ἀλλά θά παραμείνετε πνευματικῶς τυ­φλοί. 15 Καί θά τούς συμβεῖ αὐτό, διότι ἐξαιτίας τῆς κακῆς τους διαθέσεως ὁ νοῦς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ σκληρύνθηκε καί σκοτίστηκε, καί μέ τά πνευματικά τους αὐτιά βαρι­ά­κουσαν καί ἔκλεισαν τά μάτια τῆς ψυχῆς τους· μή θέλοντας νά δοῦν κάποια φορά μέ τά πνευματικά τους μάτια καί νά ἀκούσουν μέ τά ἐσωτερικά τους αὐτιά καί νά κατανοήσουν μέ τήν καρδιά τή σωτηριώδη ἀλήθεια καί μέ τή μετάνοια νά ἐπιστρέψουν, ὁπότε καί θά τούς θεραπεύ­σω. 16 Αὐτά προεῖπε ὁ προφήτης γιά κείνους. Τά δικά σας ὅμως πνευματικά μάτια εἶναι ἄξια μακαρισμοῦ, διότι βλέ­­πουν. Ἀλλά καί τά αὐτιά τῶν ψυχῶν σας εἶναι μακάρια, διότι ἀκοῦνε. 17 Καί οἱ πνευματικές σας αἰσθήσεις εἶναι μακάριες, διότι ἀληθινά σᾶς λέω ὅτι πολλοί προφῆτες καί δίκαιοι ἐπεθύμησαν νά δοῦν αὐτά πού βλέπετε ἐσεῖς, καί δέν ἀξιώθηκαν νά τά δοῦν. Ἐπεθύμησαν καί νά ἀκούσουν αὐτά πού ἐσεῖς ἀκοῦτε, καί δέν τά ἄκουσαν. Διότι ἔζη­σαν σέ παλιότερα χρόνια καί δέν πρόφθασαν νά δοῦν τήν ἐπίγεια παρουσία μου. 18 Ἐσεῖς λοιπόν πού δεχθήκατε ἀπό τόν Θεό τή δωρεά νά γνωρίσετε τά μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐ­ρανῶν, ἀκοῦστε τή σημασία τῆς παραβολῆς τοῦ σπορέα. 19 Ἀπό κάθε ἄνθρωπο πού ἀκούει τό λόγο τῆς βασι­λεί­ας καί ἐξαιτίας ἀδιαφορίας καί ψυχρότητος δέν τόν ἐννοεῖ, ἔρχεται ὁ πονηρός καί ἁρπάζει ἐκεῖνο πού ἔχει σπαρεῖ στήν καρδιά του. Αὐτός εἶναι ὁ πνευματικός σπό­ρος πού σπάρθηκε κοντά στό δρόμο· δηλαδή ὁ ἄν­θρωπος στοῦ ὁποίου τή ράθυμη ψυχή ἔπεσε ὡς σπό­ρος ὁ λόγος τοῦ θείου κηρύγματος, ἀλλά αὐτός δέν κατάλαβε τίποτε ἀπ’ αὐτόν. 20 Κι ἐκεῖνος πού σπάρθηκε στό πετρῶδες ἔδαφος εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ἀκούει τό λόγο τοῦ εὐαγγελίου κι ἀμέσως τόν δέχεται μέ χαρά. 21 Ὁ λόγος ὅμως δέν ρίχνει μέσα του βαθιές ρίζες, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος αὐτός εἶναι ἀσταθής, καί ἡ προθυμία πού ἔδειξε διαρκεῖ λίγο χρόνο. Κι ὅταν συμβεῖ θλίψη ἤ διωγμός γιά τό λόγο τοῦ εὐαγγελίου, ἀμέσως ὁ ἄνθρωπος αὐτός σκοντάφτει καί χάνει τόν ἐνθουσιασμό καί τήν πίστη του. 22 Κι ἐκεῖνος πού σπάρθηκε στά ἀγκάθια εἶναι ὁ ἄν­­θρω­πος πού ἀκούει τό λόγο, ἀλλά ἡ βασανιστική του ζάλη καί φροντίδα γιά τήν ἐπίγεια ζωή καί ἡ ἀπάτη πού τοῦ προξενεῖ ὁ πλοῦτος μέ τήν προσκόλληση στό χρῆμα καί μέ τήν εὐκολία τῶν ἀπολαύσεων καί τή ματαιό­τητα τῆς ἐπιδείξεως πνίγουν τό λόγο καί γίνεται ἄκαρπος. 23 Ὁ σπόρος ὅμως πού σπάρθηκε στήν καλή καί εὔ­φο­ρη γῆ εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ἀκούει τό λόγο καί τόν κατανοεῖ. Κι αὐτός λοιπόν παράγει καρπό, καί ἀποδίδει ἄλλος ἑκατό κι ἄλλος ἑξήντα κι ἄλλος τριάντα φορές περισσότερο.

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών