Θεία Λατρεία

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸν ἐκφράζει ὁ ἱερὸς Ψαλμωδός, ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὸν καθένα μας πολλὴ προσοχή, ζῆλο καὶ προθυμία. Ἐπειδὴ οἱ εὐσεβεῖς Ἰουδαῖοι θυμήθηκαν καὶ ὁμολόγησαν ὅτι ἡ βοήθειά τους θὰ ἔλθει μόνο ἀπὸ τὸν παντοδύναμο Κύριο, ὁ ἱερὸς Ψαλμωδὸς παρακινεῖ καὶ συμβουλεύει: «Μὴ δῴης εἰς σάλον τὸν πόδα…
Ὁ ἱερὸς Ψαλμωδὸς στὸν ὑπέροχο εἰ­κοστὸ δεύτερο (κβ΄) Ψαλμὸ παρου­σιάζει τὸν Κύριο ὡς Καλὸ Ποιμένα, ποὺ ποιμαίνει μὲ ἀγάπη καὶ στοργὴ τὰ λογικὰ πρόβατά Του καὶ φροντίζει τίποτε νὰ μὴ μᾶς λείψει: «Κύριος ποιμαίνει με, καὶ οὐδέν με ὑστερήσει» (στίχ. 1). Μία ἀπὸ τίς ὡραιότερες ἀπεικονίσεις ποὺ χρησιμοποιεῖ εἶναι αὐτὴ…
Μετὰ τὴν Πεντηκοστὴ ἡ Ἐκκλησία βρίσκεται στὰ σπάργανα. Οἱ πρῶ­τες μέρες ζωῆς καὶ δράσεώς της. Καὶ δὲν ἄργησαν νὰ φανοῦν οἱ ἀντιδράσεις. Συλλαμβάνονται οἱ Ἀπόστολοι τὴν ὥρα ποὺ κήρυτταν στὸ Ναὸ τῶν Ἱεροσολύμων. Οἱ ἀντιδράσεις πολλές, ἡ ἐντολὴ σαφής: νὰ μὴν κηρύττουν, νὰ μὴ διδάσκουν καὶ κατηχοῦν τὸν λαό. Ἀλλὰ…
Ὁ 120ὸς Ψαλμὸς ἀνταποκρίνεται στὸν χαρακτηρισμὸ «ἀναβαθμοὶ» τῆς ὠ­δῆς αὐτῆς, περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλον Ψαλμό. Διότι σχεδὸν σὲ κάθε στίχο του εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐμφανὲς τὸ κλιμακωτὸ σχῆμα καὶ ὁ προοδευτικὸς ρυθμός. Λέει π.χ.: «ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου· ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου» (στίχ. 1-2). «Μηδὲ νυστάξει ὁ φυλάσσων…
Μελετώντας τοὺς Ψαλμοὺς διακρίνει κανεὶς σπουδαῖες ἀλήθειες γιὰ τὴ ζωή μας. Στὸν 33ο Ψαλμὸ διαβάζουμε τὰ ἑξῆς: «πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν, οἱ δὲ ἐκζητοῦντες τὸν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντὸς ἀγαθοῦ». Πλούσιοι κατάντησαν στὴ φτώχεια καὶ πείνασαν, ὅσοι ὅμως ζήτησαν μὲ πόθο τὸν Κύριο καὶ στήριξαν σ’ Αὐτὸν τίς ἐλπίδες τους,…
Δὲν ἔφθανε ἡ μακρὰ ξενιτειὰ τοῦ εὐσεβοῦς Ψαλμωδοῦ λόγῳ τῆς αἰχμαλωσίας. Δὲν ἔφθανε ἡ ἀναγ­καστικὴ συνοίκησή του μὲ τοὺς βδελυρούς, δολίους καὶ ἀδίκους Κηδαρινούς, ἀπογόνους τοῦ δευτέρου γιοῦ τοῦ Ἰσμαήλ· ἦταν ὑποχρεωμένος νὰ ζεῖ καὶ μὲ ἀνθρώπους σκληροὺς καὶ ἐριστικούς, οἱ ὁποῖοι μισοῦσαν τὴν εἰ­ρήνη. Παραπονεῖται: «Μετὰ τῶν μι­σούν­των τὴν…
Ἦταν ὑπόδουλοι, ἀλλὰ δὲν ἦταν δοῦλοι. Ἦταν σκλαβωμένοι, μὰ δὲν ἔγιναν σκλάβοι ποτέ. Ἦταν τα­πεινοὶ καὶ καταφρονεμένοι, εἶχαν ὅ­μως ὑπέροχο καὶ ὑψηλὸ φρόνημα καὶ ἀρχον­τικὴ καρδιά. Ἦταν φτωχοί, μὰ πλούτιζαν τὸν κόσμο. Δὲν εἶχαν πτυχία, διδακτορικὲς διατριβές, τίτλους καθηγεσίας· εἶχαν ὅμως τὴν ἀληθινὴ θεολογία. Ἦταν ζυμωμένοι μὲ τὴν Παράδοση. Ἦταν…
Ἔφτασαν στὴν ὕβρη, στὴν ἀπόλυτη θρασύτητα. Τότε… Λίγο καιρὸ μετὰ τὸν φοβερὸ κατακλυσμό. Τότε ποὺ θὰ ἔπρεπε ὅλο καὶ πιὸ πολὺ νὰ ταπεινοφρονοῦν. Ἀντὶ γι᾿ αὐτὸ ἀποθρασύνθηκαν. Θέλησαν νὰ οἰκοδομήσουν πύργο πανύψηλο. Τέτοιο ποὺ ἡ κορυφή του νὰ φτάνει στὸν οὐρανό. Ἤθελαν, εἶπαν, νὰ κάνουν ὄνομα. «Ποιήσωμεν ἑαυτοῖς ὄνομα»! Νὰ…
Σελίδα 1 από 7

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών