Πνευματική ζωή

  Ὅἱ Ἰσραηλίτες μόλις εἶχαν βγεῖ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, καὶ ­ἔλαβαν πάλι πείρα τῆς στοργικῆς κηδεμονίας τοῦ Θεοῦ: «Ὁ Θεὸς ἡγεῖτο αὐτῶν, ἡμέρας μὲν ἐν στύλῳ νεφέλης, δεῖ­­ξαι αὐτοῖς τὴν ὁδόν, τὴν δὲ νύκτα ἐν στύλῳ πυρός» (Ἐξ. ιγ´ 21).   Στὸ ταξίδι τους μέσα στὴν ἔρημο τοὺς συνόδευε ἕνας τεράστιος…
   Ὅταν πρόκειται νὰ ταξιδέψουμε γιὰ λίγες ἢ περισσότερες μέρες, ἑτοιμαζόμαστε προσ­εκτικὰ καὶ ἤρεμα, ὥστε νὰ μὴ μᾶς λείπει τίποτε κατὰ τὴ στιγμὴ τῆς ἀναχωρήσεώς μας.   Δὲν κάνουμε νευρικές, βεβιασμένες κι­νήσεις, γιὰ νὰ μὴ διακινδυνεύσουμε ἐξ αἰτίας τῆς βιασύνης νὰ λησμονήσου­με νὰ πάρουμε μαζί μας κάτι ἀπολύτως ἀπαραίτητο, κάποτε καὶ…
   Ὅταν ἀκοῦμε τὴ λέξη ­«εὐλάβεια», ὁ νοῦς μας τρέχει στὸ Θεό, στὸν ἱερὸ Ναό, σὲ ὧρες λατρεί­ας καὶ προσευχῆς, σὲ κάτι ἱερὸ καὶ ἅγιο. Καὶ εἶ­­ναι σωστό. Διότι εὐλάβεια εἶναι αὐτὴ ἡ τιμή, ὁ βαθὺς σεβασμὸς τὸν ὁ­­­ποῖο αἰσθάνεται ὁ ἄνθρωπος πρὸς τὸν ἴδιο τὸν Θεὸ πρωτίστως καὶ ἔπειτα…
   Θὰ σὲ ξεκαινουργώσει μὲ τὴν ἀγάπη Του. Νέα θὰ σὲ κα­τα­στήσει. Ἀνακαινισμένη. Μὲ τὴν πρώτη σου ὡραιότητα. Αὐτὴν ποὺ ἔ­­­­­χασες ἐν τῷ μεταξύ. Τὴν ἔχασες, καθὼς σπίλοι καὶ ρυτίδες ἦρθαν νὰ χαρακώσουν τὸ πρόσωπό σου καὶ νὰ τὸ ἀμαυρώσουν. Τὸ γῆρας καὶ ἡ φθορὰ σὲ πρόφθασαν. Ὅλα ὅμως αὐτὰ…
   Πολλὰ αἰτήματα ἀπευθύνουμε πρὸς τὸν ἅγιο Θεὸ σὲ κάθε ὥρα τῆς θείας Λατρείας, σ’ ὅλες τὶς Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἰδιαιτέρως στὴ θεία Λειτουργία. Στὸ τέλος τῶν αἰτημάτων ὁ ἱερέας προτρέπει τοὺς πιστούς: «...ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα». Νὰ ἐμπιστευθοῦμε τὸν ἑαυτό…
   Μὲ τί λαχτάρες κι ὄνειρα κι ὁ­ρά­ματα μεγάλα, μὲ «τί φλόγα καὶ τί πάθος» κινήσαμε στὸ δρόμο μας! Πόσο κοντὰ μᾶς φαίνονταν τὸ τέλος του – ἡ χαρά μας! Μὰ πόσο τώρα μάκρυνε καὶ τελειωμὸ δὲν ἔχει!   Μὰ τί Σοῦ κάναμε, Θεέ μου, καὶ μᾶς ἔ­­­βγαλες ἔξω ἀπὸ τὴ…
   Στὴν Α΄ πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου ­συναν­τοῦμε μία ἐξαίρετη κλητικὴ προσφώνηση: «Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θε­οῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ ­δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα» (Α΄ Τιμ. ς΄ 11). Εἶναι γλυκόηχη αὐτὴ ἡ προσφώνηση. Συγχρόνως εἶναι «μέγα ἀξίωμα» καὶ τίτλος τιμῆς ὑψηλὸς καὶ μεγάλος. Δὲν…
   Mεγάλοι σταθμοὶ στὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ὑπῆρξαν τρεῖς κῆποι: ὁ κῆπος τῆς Ἐδέμ, ὁ κῆπος τῆς Γεθσημανῆ καὶ ὁ κῆπος τῆς Ἀναστάσεως. Παραμένουν τρία ἀν­­­­εξίτηλα ὁρόσημα τῆς ­πανανθρώπινης ἱστορίας.Ὁ κῆπος τῆς Ἐδέμ. Ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἡ θεία Γραφή, «ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο…

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών