Πνευματική ζωή

«Πορευόμενοι…» Ὁ ἄνθρωπος πορεύεται. Αὐτὴ εἶναι ἡ ζωή του. Πορεία. «Ἐξ ὠδίνων μέχρι ταφῆς» (Θεοδωρήτου, Ἑρμηνεία τοῦ ριη΄ Ψαλμοῦ, PG 80, 1824)· ἀπὸ τὸν ἐπώδυνο τοκετὸ μέχρι τὸν ἐνταφιασμό του. Ποῦ πορεύεται; Μυστήριο. Πῶς πορεύεται; Τὸ μεγάλο πρόβλημα. Στὸ πρῶτο ἐρώτημα, στὸ «ποῦ πορεύεται;», ἡ σύγχυση εἶναι ἀμέτρητη. Στὸ δεύτερο,…
Κάποιος ἄνθρωπος εἶχε μιὰ συκιὰ φυτευμένη στὸ ἀμπέλι του καὶ ἦλθε καὶ ζητοῦσε καρπό, ἀλλὰ δὲν ἔβρισκε. Εἶπε τότε στὸν ἀμπελουργό: Τρία χρόνια ἔρχομαι καὶ ζητῶ καρπὸ στὴ συκιὰ αὐτὴ καὶ δὲν βρίσκω. Κόψε την σύρριζα. «Ἱνατί καὶ τὴν γῆν καταργεῖ;». Γιατί νὰ πιάνει ἄδικα τὸν τόπο καὶ νὰ ἀχρηστεύει…
2017! Στὴν ἀρχὴ τοῦ νέου ἔτους ἀναζητῶ τὸ νόημα τοῦ ἔτους, τὸν σκοπὸ τῆς ἐπίγειας πορείας μου. Εἶμαι πλασμένος ἀπὸ χῶμα· μέσα μου ὅμως κάτι ἀνώτερο ζητῶ. Εἶμαι φτιαγμένος ἀπὸ ὕλη· μέσα μου ὅμως τὸ πνεῦμα κυριαρχεῖ. Δὲν ἔχω μόνο σῶμα· ἔχω καὶ ἀθάνατη ψυχή. Ζῶ πάνω στὴ γῆ καὶ…
Μέσα στὶς χριστομίμητες ἀρετὲς ὑ­πάρχει καὶ μία ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ τὴν χαρακτηρίσουμε ὡς πο­­λὺ ἀπαραίτητη γιὰ τὴ ζωή μας. Γιὰ τὴν παρούσα ζωὴ καὶ γιὰ τὴν αἰωνιότητα. Ὅλες βέβαια οἱ ἀρετὲς ἔχουν τὴ σημασία τους γιὰ τὴν εὐτυχία μας στὸ παρὸν καὶ στὸ αἰώνιο μέλλον μας. Ὑπάρχει ὅμως καὶ…
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή του: «Εἰ διὰ βρῶμα ὁ ἀδελφός σου λυπεῖται, οὐκέτι κατὰ ἀγάπην περιπατεῖς» (Ρωμ. ιδ΄ [14] 15). Ἐὰν γιὰ τὸ θέμα τοῦ φαγητοῦ ὁ ἀδελφός σου λυπᾶται καὶ σκανδαλίζεται ἀπὸ σένα, τότε δὲν συμπεριφέρεσαι πλέον ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ ἀγάπη, ἐφόσον ἐπιμένεις νὰ τρῶς…
Σὲ προηγούμενο ἄρθρο μας ἀναφερθήκαμε στὴ συναίσθηση τῆς ἁ­μαρτωλότητός μας, ποὺ ἀποτελεῖ τὴ βασικὴ προϋπόθεση γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε τὴ σωτηρία μας καὶ νὰ κερδίσουμε τὸν Παράδεισο. Ὅμως αὐτὴ εἶναι μὲν βασική, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἡ μοναδικὴ προϋπόθεση. Ὑπάρχει καὶ κάτι ἀκόμη, τὸ ὁποῖο μᾶς ὑποδεικνύει ὁ Κύριος καὶ τὸ ὁποῖο…
Σὰν κεραυνοὶ ξέσπασαν οἱ θλιβερὲς εἰδήσεις γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς περιουσίας καὶ τὸν αἰφνίδιο θάνατο τῶν παιδιῶν τοῦ Ἰώβ. Ὅλα χάθηκαν τόσο ξαφνικὰ καὶ ἀπρόσ­μενα! Καὶ τώρα καθισμένος ἔξω ἀπὸ τὸ σπιτικό του ὁ θεοσεβὴς καὶ πιστὸς Ἰώβ, μὲ ἕνα κομμάτι ἀπὸ πήλινο δοχεῖο στὰ χέρια του προσπαθεῖ νὰ ἀνακουφίσει…
Μία ἀπὸ τὶς ὡραιότερες φράσεις ποὺ περιέχονται στὸ θεόπνευστο βιβλίο τῶν Παροιμιῶν μᾶς παρακινεῖ νὰ δώσουμε τὴν καρδιά μας στὸν Κύριο: «Δός μοι, υἱέ, σὴν καρδίαν, οἱ δὲ σοὶ ὀφθαλμοὶ ἐμὰς ὁδοὺς τηρείτωσαν» (Παρ. κγ΄ [23] 26). Δός μου, παιδί μου, τὴν καρδιά σου, νὰ ἔλθω νὰ κατοικήσω μέσα σου.…
Σελίδα 1 από 15

Εγγραφή ή ανανέωση Συνδρομών